സിന്ദൂരരേഖ – 28

Sindhura Rekha Part 28 | Author : Ajith Krishna

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

കഥ ആദ്യം ആയി വായിക്കുന്നവർ കുറച്ചു പിറകിലേക്ക് പോയി പാർട്ട്‌ ഒന്ന് മുതൽ വായിച്ചു നോക്കുക. ആദ്യം തന്നെ ഇതൊരു ചീറ്റിങ് കാറ്റഗറി ആണെന്ന് പറയുന്നു ഇന്ട്രെസ്റ്റ് ഉള്ളവർ വായിക്കുക അല്ലാത്തവർക്ക് സ്കിപ് ചെയ്തു പോകാം ?.

അബ്‌ദുല്ലയുടെ ഫോൺ കാൾ ചെന്നപ്പോൾ ഭാര്യ ആദ്യം ഒന്ന് ഭയന്നു സംസാരിച്ചു. മകളെ കൊണ്ട് അവിടെ വരെ എങ്ങനെ പോകും എന്നായിരുന്നു ചിന്ത. ആ നാടിന്റെ പ്രത്യേകത എല്ലാർക്കും നന്നായി അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് ആരായാലും ഇരുട്ട് വീണു കഴിഞ്ഞാൽ പുറത്ത് ഇറങ്ങാൻ ഒന്ന് മടിക്കും. എന്നാൽ അഞ്‌ജലിയുടെ അവസ്ഥ എന്താകും എന്ന് ചിന്തിച്ചപ്പോൾ അവർക്ക് വിഷമം തോന്നി. ശെരിയാണ് പോയില്ലെങ്കിൽ അത് മോശം ആണ് അതുകൊണ്ട് അഞ്‌ജലിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് മകളുടെ കൂടെ അവർ നടന്നു. നടന്നു പോയാൽ ഒരു ഇരുപത് മിനിറ്റ് കുറഞ്ഞത് എടുക്കും. മനസിനുള്ളിലെ ഭയം കാരണം അവരുടെ നടത്തം വളരെ വേഗത്തിൽ ആയിരുന്നു. അവർ ഭയന്നു ഭയന്ന് നടന്നു കൊണ്ട് ആകണം പെട്ടന്ന് തന്നെ അഞ്‌ജലിയുടെ വീട്ടിൽ എത്തി. അകത്തു എന്താണ് നടന്നിരിക്കുന്നത് എന്ന് അറിയാതെ അബ്‌ദുള്ളയുടെ ഭാര്യ അൻഷിതയും മകൾ റെനീഷയും അങ്ങോട്ട് വന്നത്. അഞ്‌ജലി നന്നായി ഭയന്ന് ആകും ഇരിക്കുക എന്നാണ് അവർ കരുതിയിരുന്നത്. എന്നാൽ അകത്തു കള്ളവെടി വെച്ചു അവൾ സുഖിച്ചു കിടക്കുക ആണെന്ന് അമ്മയും മോളും അറിഞ്ഞില്ല. എസി ഒന്നും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഭാൻ നന്നായി സ്പീഡ് കൂട്ടി ഇട്ടാണ് ഇരുവരും കെട്ടിപിടിച്ചു ഉറങ്ങിയത്. അൻഷിതയും മകൾ റെനീഷയും പുറത്ത് വന്ന് എന്നുള്ള കാര്യം അറിയാതെ അഞ്‌ജലി വിശ്വനാഥന്റെ ശരീരത്തിൽ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് കിടക്കുന്നു. കളിയുടെ ക്ഷീണം ഇരുവരും നല്ല മയക്കത്തിൽ ആണ്. അതെ സമയം പുറത്ത്…

അൻഷിത :മോളെ ഈ ടീച്ചർ എന്താ പുറത്ത് ലൈറ്റ് പോലും ഇടാതെ കിടന്നു ഉറങ്ങുന്നത്.

റെനീഷ :പേടിച്ചിട്ടാകും

ഉമ്മ…

അൻഷിത :പാവം എന്നാലും ഇത്രയും നേരമായിട്ടും ഈ സാർ ഇപ്പോൾ ആണോ വിളിച്ചു പറയാൻ തോന്നിയത്..

റെനീഷ : പോലീസ്കാർ അല്ലേ അവർക്കും അതുപോലെ തീരക്കും ബഹളവും ഒക്കെ കാണും ഉമ്മാ…

അൻഷിത :എന്ത് തിരക്ക് ആയാലും സ്വന്തം വീടും വീട്ടുകാരെയും മറന്നു എന്ത് കിട്ടാനാ മോളെ. സ്വയം മരിച്ചിട്ട് ലോകം കീഴടക്കി എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഉണ്ടോ…. അല്ല ഈ ടീച്ചർ ഇതെന്തു ഉറക്കം ആണ് കൊട്ടിയിട്ട് ഉണരുന്നില്ലല്ലോ…

റെനീഷ :ചിലപ്പോൾ മുറിയിൽ ഭാൻ കിടന്നു കറങ്ങുക ആകും. ശബ്ദം കാരണം കേട്ട് കാണില്ല.

അൻഷിത :എന്നാൽ മോള് പുറകിൽ പോയി ഒന്ന് വിളിക്ക് ഞാൻ ഇവിടെ ഒന്ന് ഇരിക്കട്ടെ…

റെനീഷ :ശെരി ഉമ്മാ,,, ആ കൈയിൽ ഇരിക്കുന്ന ടോർച്ചു ഇങ്ങ് തന്നേക്ക്…

അൻഷിത കൈയിൽ ഇരുന്ന ടോർച് റെനീഷയ്ക്ക് നീട്ടി കൊടുത്തു. അവൾ അത് വാങ്ങി വീടിന്റെ പിറകിലേക്ക് നടന്നു. ടോർച് വാങ്ങിയ ധൈര്യം അവൾക്ക് മുന്പോട്ട് നടക്കുന്നതിൽ ഇല്ലായിരുന്നു. എന്നാലും മെല്ലെ മെല്ലെ അവൾ മുന്പോട്ട് നടന്നു. പെട്ടന്ന് പാതി തുറന്നു കിടക്കുന്ന ജനലിൽ കൂടി വെളിച്ചം അരിച്ചിറങ്ങി വരുന്ന കാഴ്ച്ച അവൾ കണ്ടു. ഓഹ്ഹ് അപ്പോൾ ടീച്ചർ ഉറങ്ങി പോയി കാണും എന്ന് കരുതി റെനീഷ അവിടേക്ക് നടന്നു. പാതി തുറന്നു കിടന്ന ജനലിൽ കൂടി ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവൾ കണ്ടത് നഗ്നമായ നാലു കാലുകൾ ആണ്. പെട്ടന്ന് റെനീഷയുടെ നെഞ്ചിൽ ചെറിയ ഒരു മിന്നൽ പോലെ എന്തോ കടന്നു പോയി. ആരുടെ ആകും ആ നാലു കാലുകൾ മൃദുല ഇവിടെ ഇല്ല സാർ ഡ്യൂട്ടിയിൽ ആണ് പിന്നെ ഉള്ളത് അഞ്‌ജലി ടീച്ചർ മാത്രം. അപ്പോൾ താൻ കണ്ട നാലു കാലുകൾ ആരുടെ ആകും. ടീച്ചർ ഒരിക്കൽ പോലും അങ്ങനെ ഉള്ള ഒരു പെണ്ണ് ആണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിൽ പോലും കരുതാൻ തോന്നിയിരുന്നില്ല. എന്നാലും അവളുടെ മനസ്സിൽ ആരാണ് എന്നറിയാനുള്ള ഒരു കുരിയോസിറ്റി കൂടി കൂടി വന്നു. കണ്ണുകൾ അടച്ചു പിടിച്ചു കൈകൊണ്ട് വായിൽ തപ്പി പിടിച്ചു അവളുടെ ശ്വസോഛാസം ഒന്ന്