ഭൂമിയിലെ ഗന്ധർവ്വൻ – 3
[ Mizmu-The copier ]
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
Kambikathakal
”എന്തിനാ വ്യോമാ എന്നെ ഇങ്ങിനെ സ്നേഹിക്കുന്നത് ”
ഇത്രത്തോളം സ്നേഹിക്കാൻ ഞാൻ എന്ത് പുണ്യമാ നിങ്ങളോടൊക്കെ ചെയ്തത്
എന്റെ അയൽ വീട്ടിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്തോഷവും അദ്ദേഹത്തിന് കൊടുത്ത സമ്മാനവും എല്ലാം എനിക്ക് എത്രത്തോളം സന്തോഷം തന്നു എന്ന് വാക്കുകളിൽ പറയാൻ കഴിയില്ല
അവിടെ വെച്ചു എന്റെ പ്രാണനായ നിന്നെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഈ കവിളിൽ ഒരു ചുംബനം നൽകാൻ എത്ര കൊതി ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നറിയാമോ
അതിനു സാധിക്കാത്ത വിഷമത്തിലാണ് എനിക്ക് മിണ്ടാൻ പോലും സാധിക്കാഞ്ഞത്
എന്റെ പ്രിയന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒട്ടിയിരിക്കാനല്ലാതെ അപ്പോൾ എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ലായിരുന്നു
എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ ഇത്രയും സന്തോഷം അനുഭവിച്ച മറ്റൊരു ദിവസം ഉണ്ടായിട്ടില്ല
അതും പറഞ്ഞു അവളുടെ ചുണ്ടുകളെ അവന്റെ കവിളിൽ അമർത്തി
**********************************************************************************************
Chapter 3
.
.
അങ്ങനെ സന്തോഷകരമായ ആ ദിവസവും കടന്ന് പോയി..
രുദ്ര എപ്പോഴും എന്റെ കൂടെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു
പിറ്റേന്ന് മുതൽ കൊട്ടാരത്തിലെ മഹാ യാഗം തുടങ്ങുകയായിരുന്നു
വാഗയുടെ കഠിന കടോരമായ മന്ത്രങ്ങളും …മുന്നിലുള്ള അതി ഭീകര തീയും..
അത് എനിക്ക് ഒരു പുതുമയുള്ള അനുഭവമായിരുന്നു
ഞാൻ ഇതുവരെ കൊട്ടാരത്തിൽ ഒരു പൂജ പോലും കണ്ടിട്ടില്ല
അത് കൊണ്ട് തന്നെ എനിക്ക് അതിൽ പലതും അത്ഭുതങ്ങളായിരുന്നു..
ആദ്യത്തെ രണ്ട് ദിവസത്തെ യാഗങ്ങളിൽ പല തടസ്സങ്ങളും നേരിട്ടു വാഗയുടെ കഠിനമായ മന്ത്രങ്ങളിൽ അതെല്ലാം എങ്ങോ മറഞ്ഞു …
.
ആ ദിവസങ്ങളിൽ രുദ്രയിൽ പല വ്യത്യാസങ്ങളും ഞാൻ പലപ്പോഴായി കണ്ടു
എന്റെ പുറകിൽ എനിക്ക് കാവലായി നിൽക്കുന്ന രുദ്രനെ പെട്ടെന്ന് കാണാതാവും
തിരിഞ്ഞും
മറിഞ്ഞും നോക്കിയാലും അവനെ കാണില്ല
പിന്നെ പെട്ടെന്ന് പുറകിൽ ഉണ്ടാകും
ഞാനത് അത്ര കാര്യമാക്കിയതുമില്ല
കാരണം എന്റെ സംരക്ഷണം അവന്റെ ജീവ ശ്വാസമായിരുന്നു എന്നത് എനിക്ക് പകൽ പോലെ സത്യമായിരുന്നു…
ഈ സമയങ്ങളിലൊന്നും രുദ്ര ഒരു നിമിഷം പോലും വിശ്രമിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടില്ല
.
അങ്ങിനെ യാഗം മൂന്നാം നാൾ
അന്നാണ് എന്റെയും അവളുടെയും വിവാഹം
.
ഞാനും എന്റെ പ്രണയിനിയും വിവാഹ വസ്ത്രം ധരിച്ചു യാഗത്തിന് മുന്നിൽ നിന്നു
ഞങ്ങൾ പരസ്പരം സന്തോഷത്തോടെ നോക്കി
രണ്ടു പേരുടെയും കണ്ണിൽ ഒരു തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു
അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് സന്തോഷം നിറഞ്ഞു നിന്നു …
വലിയ കുറെ പ്രഭുക്കന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്നു ആ കൂട്ടത്തിൽ
.
സ്വർണ നൂല് കൊണ്ട് നെയ്തെടുത്ത മനോഹരമായ പട്ടു വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ വേഷം
എനിയ്ക്ക് ഗാംഭീര്യം പകരാൻ ഉറയിൽ സിംഹത്തിന്റെ തല കൊത്തിയെടുത്ത സ്വർണത്തിന്റെ പിടിയുള്ള ഒരു വാളും.
യാഗശാലയുടെ മധ്യത്തിൽ തിളങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഹോമാഗ്നിയുടെ മുന്നിൽ ഞാൻ കൈയിൽ താലിയുമായി അവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞ നിമിഷം…
.
.
“നിൽക്കൂ…!”
.
.
പെട്ടെന്നുണ്ടായ ആ ഭീകരമായ അലർച്ച കേട്ട് സദസ്സ് മുഴുവൻ സ്തംഭിച്ചുപോയി. ആ ശബ്ദം കേട്ട പാടെ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു നിമിഷം ചോരയുറഞ്ഞുപോയതുപോലെ തോന്നി.
വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നാടുകടത്തപ്പെട്ടതോ, അതോ സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം കൊട്ടാരം വിട്ടുപോയതോ ആയ എന്റെ ആ ചെറിയച്ഛൻ—
വർഷങ്ങളായി ആരും കാണാത്ത ആ ക്രൂരനായ മനുഷ്യൻ—പെട്ടെന്ന് കൂട്ടത്തിനുമധ്യേനിന്ന് മുന്നോട്ട് നടന്നു വന്നു…
അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരവ് ആ കൊട്ടാരത്തിലെ അന്തരീക്ഷത്തെ ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട്
ശീതീകരിച്ചു കളഞ്ഞു.
ശരീരത്തിലെ പാടുകളും, കണ്ണുകളിലെ ആക്രൂരമായ തിളക്കവും, വർഷങ്ങളുടെ രോഷവും പേറി നിൽക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടപ്പോൾ സദസ്സിലെ പ്രഭുക്കന്മാരെല്ലാം ഭയത്തോടെ പിൻവാങ്ങി.