അപർണ എന്ന അപ്സരസ്സ് – 3 3അടിപൊളി  

അവൾ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ കിടന്നു വിറക്കാൻ തുടങ്ങി…. ഞാൻ കണ്തുകൈകൊണ്ട് ഞെരടികൊണ്ടിരുന്നു…. അവളുടെ ശ്വാസഗതി വേഗത്തിൽ ഉയർന്നു പൊങ്ങി….

അവൾക്കു അടുത്ത വെടി പൊട്ടാൻ ആയെന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി…

ആ നിമിഷം ഞാൻ എന്റെ നടുവിരൽ അവളുടെ

പൂരിതളുകളെ വകഞ്ഞു മാറ്റി ആ കൊച്ചു തുളയിലേക്ക് കയറ്റി…..അവൾ നിന്ന നിൽപ്പിൽ പിടഞ്ഞു…. അവളുടെ ശീൽക്കാരവും ശ്വാസഗതിയും വേഗത്തിലായി…. ഞാൻ വിരൽ കയറ്റി ഇറക്കികൊണ്ട് മുല ചപ്പലും കശക്കലും തുടർന്നു…..

ഒടുവിൽ അവൾ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു വിറച്ചു കൊണ്ട് വെടി പൊട്ടിച്ചു…. എന്റെ കൈ അവളുടെ തേനിൽ കുളിച്ചു…. ഞാൻ അവളെ തുരുതുര ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടി. ..

അവൾ ഷീണിച്ചു തളർന്നു എന്റെ മേലെ കിടന്നു…. അപ്പോളും എന്റെ വിരൽ അവളുടെ പൂറിന്റെ ഉള്ളിൽ ആയിരുന്നു…. അവളുടെ മുലക്കണ്ണിൽ പിടിച്ചു നുള്ളിവലിച്ചുകൊണ്ട് പൂറിൽ നിന്നും ഞാൻ വിരൽ ഊരി…

അവൾ തളർന്ന കണ്ണുകളുമായി എന്നെ നോക്കി…. ഞാൻ അപ്പോൾ പൂറിലെ തേനിൽകുതിർന്ന വിരൽ വായിൽ വെച്ചു ഊമ്പി വലിച്ചു….

“അയ്യേ… ഈ നിഖിലേട്ടന് ഒരു അറപ്പും ഇല്ല…”

അതും പറഞ്ഞ് അവൾ എന്റെ കൈയിൽ പതിയെ ഒരടി തന്നു.

“എന്റെ പെണ്ണിന്റെ ശരീരത്തിൽ എനിക്ക് അറക്കാൻ ഒന്നും ഇല്ല.”

അതും പറഞ്ഞ് ഞാൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

“പോടാ…”

അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു.

സമയം അപ്പോഴേക്കും ഒരുപാടായിരുന്നു. അവൾക്ക് തണുപ്പ് തോന്നാതിരിക്കാൻ ഞാൻ അവൾക്ക് ഓരോ ഡ്രസ്സ് എടുത്ത് അവളെ കൊഞ്ചിച്ചുകൊണ്ട് ഇടീപ്പിച്ചു.

ശേഷം ഒരു വലിയ കല്ലിൽ ഞാൻ ഇരുന്നു. അവളെ എന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി പുറകിൽ നിന്ന് ചേർത്തുപിടിച്ചു.

അവളുടെ മുടിയിഴകൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് തഴുകിവന്നു.

അരുവിയിലെ വെള്ളം പതുക്കെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

കുറച്ചു നേരം ഞങ്ങൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“നിഖിലേട്ടാ…”

“മ്മ്?”

“നമ്മൾ ഇങ്ങനെ എപ്പോഴും ഇരിക്കുമോ?”

“എവിടെ?”

“ഇവിടെ… ഇങ്ങനെ തന്നെ.”

“നിനക്ക് ഇഷ്ടമാണോ?”

“ഒരുപാട്.”

“എന്നാൽ പിന്നെ വരാം.”

“എപ്പോ?”

“നീ വിളിക്കുമ്പോഴൊക്കെ.”

അവൾ തിരിഞ്ഞ് എന്നെ നോക്കി.

“ഞാൻ ദിവസവും വിളിച്ചാലോ?”

“ഞാൻ ദിവസവും വരും.”

“കോളേജിൽ പോണ്ടേ അപ്പൊ?”

“അത് പോകട്ടെ.”

“അയ്യടാ…”

അവൾ ചിരിച്ചു.

“എന്നെക്കാൾ വലുതാണോ പഠിത്തം?”

“നീ ചോദിച്ചാൽ… അല്ല.”

“അപ്പോൾ?”

“നീ തന്നെയാണ് വലുത്.”

അവൾ ഒന്നും പറയാതെ വീണ്ടും എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.

“നിഖിലേട്ടാ…”

“എന്താ?”

“ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ?”

“ചോദിക്ക്.”

“ഞാൻ പണ്ട് എങ്ങനെയായിരുന്നു?”

“പണ്ട്?”

“മ്മ്.”

“വളരെ ശല്യമായിരുന്നു.”

അവൾ ഉടനെ എന്റെ കൈയിൽ നുള്ളി.

“അയ്യോ! സത്യം പറഞ്ഞതാ.”

“ഞാൻ ശല്യമാണോ?”

“വലിയ ശല്യം അല്ല ഒരു കൊച്ചു ശല്യം.”

“എന്നിട്ട് എന്തിനാ എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്?”

ഞാൻ കുറച്ചു നേരം ആലോചിക്കുന്നതുപോലെ നടിച്ചു.

“അത്… അറിയില്ല.”

“പോടാ…”

അവൾ വീണ്ടും നുള്ളി.

“ശരി ശരി… നിന്റെ ചിരി കണ്ടപ്പോഴാണ്.”

“എന്റെ ചിരിയോ?”

“മ്മ്.”

“എന്താ അത്ര പ്രത്യേകത?”

“നീ ചിരിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ കണ്ണുകളും ചിരിക്കും.”

അവൾ പതിയെ ചിരിച്ചു.

“ഇപ്പോൾ കാണുന്നുണ്ടോ?”

“ഇപ്പോൾ അതിലും ഭംഗിയുണ്ട്.”

“എന്തുകൊണ്ട്?”

“ഇപ്പോൾ ആ ചിരിയിൽ എനിക്ക് കുറച്ച് അവകാശമുണ്ടല്ലോ.”

അവൾ ഒന്നും പറയാതെ എന്റെ കൈകളിൽ അവളുടെ വിരലുകൾ കോർത്തു.

“നിഖിലേട്ടാ…”

“മ്മ്?”

“എന്നെ ഒരിക്കലും ഒറ്റയ്ക്ക് വിടരുത്.”

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ തമാശയൊക്കെ പോയി.

ഞാൻ അവളെ കുറച്ചുകൂടി ചേർത്തുപിടിച്ചു.

“നിനക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കേണ്ടി വരില്ല അപ്പൂസേ.”

“വാക്കാണോ?”

“വാക്ക്.”

“പ്രോമിസ്?”

“പ്രോമിസ്.”

അവൾ എന്റെ കൈ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

“എന്നാൽ എനിക്കും ഒരു പ്രോമിസ് ഉണ്ട്.”

“എന്താ?”

“നിഖിലേട്ടനെ ഒരിക്കലും ബോറടിപ്പിക്കില്ല.”

ഞാൻ ചിരിച്ചു.

“അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല. നീ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് ഒരിക്കലും ബോറടിക്കില്ല.”

“എന്നാൽ ഞാൻ ദിവസവും കുറുമ്പ് കാണിക്കും.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *