“ആൻ… നമുക്ക് ആ പൂളിന്റെ അപ്പുറത്തെ വശത്തേക്ക് പോയാലോ? അവിടെ അത്രയ്ക്ക് വെളിച്ചമില്ല…”
“നീയെന്താ ഈ പറയുന്നത് ജോൺ…? അത് ശെരിയാകില്ല വേണ്ട…”
അഞ്ജലി പെട്ടെന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു. അവളുടെ ഉള്ളിലെ നാടൻ പെണ്ണിന്റെ മടി അപ്പോഴും അവളെ പിന്നോട്ട് വലിക്കുകയായിരുന്നു. അവിടെനിന്ന് മാറി മറ്റൊരിടത്തേക്ക് പോയാൽ പിന്നെ തന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായി നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് അവൾ ഭയന്നു.
ജോൺ അവളുടെ ആ പരിഭ്രമം കണ്ട് ചെറുതായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അവൻ വളരെ ശാന്തമായി, അവളെ ഒട്ടും നിർബന്ധിക്കാത്ത രീതിയിൽ പറഞ്ഞു:
“സാരമില്ല ആൻ… നിനക്ക് താൽപര്യമില്ലെങ്കിൽ ഒന്നും വേണ്ട പക്ഷേ ആ ഭാഗത്ത് നല്ല കാറ്റാണ്… നമ്മൾ അവിടെ നിന്നാൽ, ആരെങ്കിലും വന്നാൽ നമുക്കവരെ കാണാം പക്ഷേ അവർക്ക് കാണാൻ പറ്റില്ല… അവിടെയാകുമ്പോൾ നിനക്കും ധൈര്യമായിരിക്കാം.”
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അഞ്ജലിക്ക് ശെരിക്കും ഭയം തോന്നി….
“വേണ്ട ജോൺ, രാജ് റൂമിൽ എത്തുന്നതിനു മുൻപ് എനിക്കവിടെ എത്തണം അല്ലെങ്കിൽ അവന് സംശയം തോന്നും… അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് ഇവിടെ വച്ച് നിർത്താം… ഞാൻ പൊയ്ക്കോട്ടേ??…”
“പേടിക്കണ്ട ആൻ രാജേഷ് റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയാൽ അപ്പോ തന്നെ കാതറിൻ എനിക്ക് മെസ്സേജ് അയക്കും… ഞാൻ ബാറിൽ ആണെന്ന് ആണ് അവൾ വിചാരിച്ചിരുന്നത്…”
“അപ്പോ അതുകൊണ്ട് ആൻ നമുക്ക് അധികം സമയം ഇല്ല അല്പ സമയം കൂടി മാത്രമേ നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് ഉള്ളൂ… അത് നഷ്ടപ്പെടുത്തരുത് പ്ലീസ്…”
അതുകേട്ട അവൾ പകുതി സമ്മതത്തോടെ തലയാട്ടി. അവർ പതുക്കെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല… ജോൺ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ടു എഴുന്നേറ്റു അവക്ക് മെല്ല എഴുന്നേറ്റു… ആ ഇരുണ്ട വശത്തേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. നടക്കുന്ന വഴിയിൽ ജോൺ അവളെ പുറകിലൂടെ കൈ ഇട്ട് അവളുടെ കൈയുടെ ഇടയിലൂടെ, ഡ്രസ്സിന്റെ മുകളിലൂടെ അവളുടെ മുലയുടെ വശങ്ങളിലേക്ക് കൈകൾ പടർത്തുകയും ചെയ്തു. അവന്റെ ആ പരുക്കൻ കൈകൾ തന്റെ മുലകളുടെ വശങ്ങളിൽ തൊട്ടുകൊണ്ട് പതുക്കെ തഴുകിയപ്പോൾ അഞ്ജലിയുടെ ശ്വാസമൊന്ന് ഇടറി. പക്ഷേ അവൾ ഇത്തവണ അവനെ തള്ളിമാറ്റിയില്ല.
പൂളിന്റെ മറുഭാഗത്തുള്ള, ചെറിയ ഫൗണ്ടനും കനത്തു നിൽക്കുന്ന ബാംബൂ മരങ്ങളും
ഉള്ള ആ മറവിലേക്ക് അവർ എത്തിച്ചേർന്നു. ആ മുളങ്കാടുകളുടെ നിഴൽ അവർക്ക് ചുറ്റും ഒരു സുരക്ഷിത കവചം തീർത്തു.
അവിടെയെത്തിയതും ജോൺ അവളെ തന്റെ ആ കനത്ത നെഞ്ചിലേക്ക് പതുക്കെ വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് വളരെ താഴ്ന്ന, കനത്ത ശബ്ദത്തിൽ അവൻ പറഞ്ഞു:
“Ann… please… എനിക്ക് നിന്നെ ഭയങ്കര ആഗ്രഹമാണ്. ഇന്ന് ഈ രാത്രി കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഒരിക്കലും എനിക്ക് നിന്നെ ഇങ്ങനെ കിട്ടില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. ഇവിടെ ഇപ്പോൾ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും നമ്മുടെ സങ്കടങ്ങളും മാത്രമേയുള്ളൂ. ഈ ഇരുട്ടിൽ ആരും ഇതൊന്നും അറിയാൻ പോകുന്നില്ല ആൻ…”
ആ മുളങ്കാടുകളുടെ കനത്ത നിഴലിലേക്ക് അവളെ ചേർത്തുനിർത്തുമ്പോഴും അഞ്ജലിയുടെ ഹൃദയം ഭ്രാന്തമായി മിടിക്കുകയായിരുന്നു. ആരും കാണില്ലെന്ന് ജോൺ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടും, ഒരു അന്യപുരുഷന്റെ ശാരീരിക വന്യതയ്ക്ക് മുന്നിൽ തന്റെ ശരീരം പൂർണ്ണമായി കീഴടങ്ങാൻ പോവുകയാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളിൽ കടുത്ത നാണമാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്.
ജോൺ പതുക്കെ അവളുടെ മുഖം തന്റെ കൈകളിൽ എടുത്ത് അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളിലേക്ക് വീണ്ടും അമർന്നു.
ഇത്തവണ അവൾ തിരികെ ചുംബിച്ചെങ്കിലും, അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ നീല സിൽക്ക് ഡ്രസ്സിന്റെ നേർത്ത വള്ളികളിലേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ അറിയാതെ ഒന്നു പിടഞ്ഞു. അവൻ വളരെ പതുക്കെ ആ നേർത്ത വള്ളികൾ അവളുടെ തോളുകളിൽ നിന്നും താഴേക്ക് തള്ളിവിട്ടു. വസ്ത്രം പതുക്കെ തെന്നിമാറി അവളുടെ കൊഴുത്തു വലിപ്പമുള്ള മാറിടങ്ങൾ ആ രാത്രിയുടെ തണുത്ത കാറ്റിലേക്ക് പൂർണ്ണമായി നഗ്നമായി പുറത്തുചാടിയ നിമിഷം, അഞ്ജലി നാണം താങ്ങാനാവാതെ കണ്ണുകൾ മുറുകെ അടച്ചു. അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്റെ ഇരു കൈകളും നെഞ്ചിന് കുറുകെ വെച്ച് ആ നഗ്നത മറയ്ക്കാൻ നോക്കി, മുഖം ജോണിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പൂഴ്ത്തി ഒളിപ്പിച്ചു.