കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ എന്റെ നോട്ടങ്ങൾ ആരും അറിയാതെ പതുക്കെ ആന്റിയുടെ സുന്ദരമാർന്ന മുഖത്തെക്കും, കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്ന ആ കല്യാണ താലിയിലേക്കുമാണ് നിരന്തരം പോയ്കൊണ്ട് ഇരുന്നത്.
ആ സ്വർണ്ണത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന താലിമാല കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ മറ്റൊരു പുതിയ ഫാന്റസിക്ക് ജന്മം കൊണ്ടു. അതായത് ഞാൻ അവരെ എന്നെങ്കിലും ഒരു ദിവസം ലൈംഗികമായി നേടിയ ശേഷം, ആന്റിയെ അവരുടെ വലിയ കട്ടിലിലെ ബെഡിൽ നാലു കാലിൽ കുനിച്ചു നിർത്തിയിട്ട്, ആ താലിമല കഴുത്തിൽ നിന്നുമൂരി അവരെനിക്ക് ചപ്പി തന്നതിന് ശേഷം നനവ് കൊണ്ട് തിളങ്ങി തുളുമ്പുന്ന ഏഴു ഇഞ്ചിന് അടുത്ത് നീളമുള്ള എന്റെ കുണ്ണയിലേക്ക് മുഴുവനായി തൂക്കിയിട്ടിട്ട്, എന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ സ്വന്തം അമ്മയെ എനിക്കൊന്നു മണിക്കൂറോളം സുഖിപ്പിച്ചു പണ്ണി പ്രസവിപ്പിക്കണം എന്നൊരു കിടിലൻ ഫാന്റസി.
എനിക്കറിയാം, ഇത് എന്റെ കമ്പി കഥയിൽ അല്ലാതെ യഥാർത്ഥത്തിൽ നടക്കാൻ 99 ശതമാനവും നടക്കാൻ സാധ്യതയില്ലാത്ത ഒരു ഫാന്റസിയാണ് എന്നുള്ളത്. പക്ഷെ ഞാൻ എന്റെ വിശ്വാസം മുഴുവനും ആ ബാക്കിയുള്ള ഒരു ശതമാനത്തിൽ സമർപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
********
ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ ശേഷം ഞാനും കിച്ചുവും കൂടെ അവന്റെ മുറിയിൽ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. വയറു നിറച്ചു നല്ലതുപോലെ കഴിച്ചതുകൊണ്ട് എന്തോ, നല്ല ഉറക്കക്ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നു എനിക്ക്.
പിന്നെ ആ ഉച്ച മയക്കം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നത്, ഉച്ച തിരിഞ്ഞ് ഒരു 3:00 മണിയൊക്കെ ആയപ്പോളാണ്. കിച്ചു എന്റെ അപ്പുറത്തു കിടന്ന് ഇപ്പോഴും നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. പോരാത്തതിന് ഒടുക്കത്തെ കൂർക്കം വലിയും. സത്യത്തിൽ ഞാൻ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും എഴുനേൽക്കാൻ വരെ കാരണം ഇവന്റെ കൂർക്കം വലിയാണ്.
ഹോ! പെറ്റ തള്ള സഹിക്കില്ല!
ബാത്റൂമിൽ കയറി വായയും, മുഖവുമൊക്കെ കഴുകിയ ശേഷം ഞാൻ മുറിയുടെ വാതിൽ ചാരിയിട്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ ഓപ്പോസിറ്റ് വശത്തുള്ള സീമ ആന്റിയുടെ മുറി അടച്ചിട്ടിരിക്കുകയാണ്. അതുകൊണ്ട് കഴിഞ്ഞ ദിവസത്തെ പോലെ ഒന്നും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഇനിയിപ്പോ അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും കണ്ടാലും കഴിഞ്ഞ പ്രാവിശ്യത്തെ പോലെ ഞാൻ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് കുണ്ണ പുറത്തേക്കിട്ട് തൊലിക്കാൻ ഒന്നും പോകുന്നില്ല. എനിക്കെന്തോ, ഇപ്പൊ അതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ എന്നോട് തന്നെ ഒരു ഇഷ്ടക്കേട് പോലെ.
പക്ഷെ, എന്റെ കാര്യം ആയതുകൊണ്ട് ഒന്നും തറപ്പിച്ചു പറയാനും പറ്റില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് ഇങ്ങനത്തെ ലൈംഗികമായ കാര്യങ്ങളിൽ.
ചിലപ്പോൾ ഞാൻ ഇന്നലെ പറഞ്ഞതായിരിക്കില്ല നാളെ പറയുന്നത്. അത് പോലെ നാളെ പറയുന്നത് ആയിരിക്കില്ല മറ്റന്നാൾ പറയുന്നത്. അതിങ്ങനെ മാറിയും വന്നുമൊക്കെ ഇരിക്കും.
എന്താണെന്ന് അറിയില്ല, ഞാൻ നല്ല എന്തെങ്കിലും കാര്യം ചെയ്യാൻ പോകുമ്പോളേക്കും എന്റെയുള്ളിൽ നിന്നും ഒരുതരം ഇരുണ്ട ശക്തി അതിനെ പ്രതിരോധിക്കുന്ന പോലെയെനിക്ക് തോന്നും. ഇപ്പൊ ഞാൻ അതിന് പുതിയ ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് പേരും ഇട്ടിട്ടുണ്ട്:
“Dark Passenger”
ഈ ഡാർക്ക് പാസ്സന്ജർ എന്നെ കുറയെ കുഴപ്പത്തിൽ ചെന്ന് ചാടിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, വളരെ ലാഘവത്തോടെ തന്നെ അത് എന്നെ അതിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് പുറമെ ഒരു നല്ല മനസ്സിന് ഉടമയായിട്ടും അകത്ത് എനിക്ക് വളരെ വിക്രതമായ കാര്യങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാൻ കഴിയുന്നത്.
ഹ്മ്മ്……. മനുഷ്യരുടെ ഓരോ സങ്കീർണമായ കഴിവുകളെ……..
ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും മനുഷ്യരും അടിസ്ഥാനപരമായി ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്ന ഒരു മൃഗം തന്നെയാണല്ലോ. അപ്പൊ പിന്നെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്തില്ലങ്കിലേ അത്ഭുതമുള്ളു. പക്ഷെ എന്റെയൊരു ഫിലോസഫി വെച്ച് ആ വൈകാരികമായ ഫാന്റസികളും, ആവിശ്യങ്ങളുമൊക്കെ കൺട്രോളിൽ നിർത്തി മറ്റാരെയും ബോധപൂർവ്വം ഉപദ്രവിക്കാതെ ജീവിക്കുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥ വിജയ്. സത്യത്തിൽ അങ്ങനെയൊരു മനുഷ്യൻ ആകാനാണ് ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്. പക്ഷെ എന്തോ, എന്നെകൊണ്ട് അതങ്ങ് പറ്റുന്നില്ല.