കേട്ടപ്പോൾ ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും ആ മനുഷ്യൻ പറഞ്ഞതിൽ കാര്യമുണ്ടെന്ന് അവർക്കു തോന്നി. ജീവനെ പോലെ കൊണ്ടു നടന്ന് വളർത്താൻ മോഹിച്ച ചെറുമകനെ വിലയ്ക്കു നൽകുന്നതിനു തുല്യമാണ്. എങ്കിലും ഈ വയ്യാത്ത കാലത്ത് അവനു നല്ല ആഹാരമോ, കുപ്പായമോ, വിദ്യാഭ്യാസമോ കൊടുക്കാൻ തന്നാൽ ആവതില്ല. മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ അവർ ഒടുവിൽ സമ്മതിച്ചു. മൂസ ആ ചോര കുഞ്ഞുമായി പടിയിറങ്ങി. അവനെ ചൊല്ലും ചോറും കൊടുത്ത് വളർത്തി. ഹൈന്ദവ തത്വങ്ങളും ഇസ്ലാമിക വിശ്വാസങ്ങളും എല്ലാം അവനു പറഞ്ഞു മനസിലാക്കി കൊടുത്തു. പുരാണ കഥകളും അറേബ്യൻ മായാജാല കഥകളും പറഞ്ഞു അവനെ താരാട്ടി ഉറക്കി. അവനെ എഴുത്തും വായനയും കണക്കും അഭ്യസിപ്പിച്ചു. ഇടയ്ക്കിടെ അവന്റെ മുത്തശ്ശിയ്ക്കു ചിലവിനു കാശയച്ചു. ഒടുവിൽ അവർ മരിച്ചപ്പോൾ അവരുടെ ആചാരപ്രകാരം കർമങ്ങൾ അവനെ കൊണ്ടു നടത്തിച്ചു. അവൻ വളർന്നു ചോരയും നീരുമുള്ള ഒരാണായി. മൂസ അവനെ സ്വന്തം ചെറുമകൻ എന്ന സ്ഥാനത്തു കണ്ടു സ്നേഹവായിപോടെ അവനെ മുനീർ എന്ന് ചെല്ലപ്പേരിട്ട് വിളിച്ചു. അതിലവനും യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും തോന്നിയില്ല. “എന്തോ ഉപ്പുപ്പാ” എന്ന് അനുസരണയോടെ അവൻ വിളികേട്ടു പോന്നു. സന്തതസഹചാരി ആയി പോകുന്നിടത്തു എല്ലാം തുണ പോയി. അവൻ, രാജൻ എന്ന മുനീർ, മൂസ മെയ്തീൻ സാഹിബിന്റെ വീട്ടിൽ
പോയപ്പോൾ, അന്നും തുണയായി അവനുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഈ ഒരു പോക്ക്, അത് എന്നെന്നേക്കുമായി അവന്റെ ജീവിതം മാറ്റിമറിക്കുന്ന ഒരു പോക്കായിരുന്നു.
തന്റെ പഴയ ചങ്ങാതിയെ കണ്ട സന്തോഷത്തിന്റെ തിരതള്ളൽ മെയ്തീൻ സാഹിബിന്റെ കണ്ണുകളെ ഈറനണിയിച്ചു. ഇറയത്തേക്ക് ഓടി വന്ന് ആശ്ലേഷിച്ചു ഉള്ളിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ട് പോയി. മുനീർ അവരെ അനുഗമിച്ചു. ഉള്ളിലെത്തിയപ്പോൾ റംലത്തു ഓടി വന്നു സലാം ചൊല്ലി. പൂർണചന്ദ്രനെ പോലെ കാന്തിയുള്ള മുഖത്തിനെ വലയം ചെയുന്ന ഒരു ചുവന്ന തട്ടമിട്ട് ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ ആയിഷയും കടന്നു വന്നു. മൂസയുടെ ചെറുമകൻ ആണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ചു ആയിഷ മുനീറിനോടും മെയ്തീൻ സാഹിബിന്റെ മകളാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ചു മുനീർ ആയിഷയോടും പരസ്പരം സലാം ചൊല്ലി. പക്ഷേ ആ നിമിഷത്തിൽ പൂർവജന്മബന്ധം പോലെ എന്തോ ഒന്ന് അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ തമ്മിൽ വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. റംലത്തുമ്മ മടിയിൽ ഇരുത്തി പണ്ട് പറഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ടുള്ള അറബി കഥയിലെ നായകനെ പോലെയാണ് മുനീറിനെ കണ്ടപ്പോൾ ആയിഷക്ക് തോന്നിയത്. ചന്ദനത്തിൽ റോസപ്പൂവ് ചേർത്ത് അരച്ചത് പോലെയുള്ള അവന്റെ നിറവും ചുരുണ്ട ചെമ്പൻ മുടിയും തിളങ്ങുന്ന കറുത്ത കണ്ണുകളും ആഴമുള്ള പുരുഷത്വം നിറഞ്ഞ ശബ്ദവും നല്ല ഉയരമുള്ള ഉറച്ച ശരീരവും കണ്ടപ്പോൾ അന്ന് വരെ തോന്നിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു കോരി തരിപ്പ് അവൾക്കു അടിവയറ്റിൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. ഒരു മിന്നൽപിണർ പോലെ അവളുടെ തുടയിടുക്കിൽ ഒളിച്ചിരുന്ന കന്ത് ഒന്ന് തുടിച്ചു. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി…
നാണം തോന്നിയ അവൾ പതിയെ തിരിഞ്ഞു അടുക്കള ഭാഗത്തേക്ക്‌ നടന്നു. അതു നോക്കി നിന്ന മുനീറിന് അവളുടെ പിന്നിലെ ബത്തക്ക പോലെയുള്ള മുഴുത്ത ചന്തികൾ കുലുങ്ങുന്നത് ശ്രെദ്ധിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവളുടെ നെയ്കുണ്ടി അവനെ
മാടി വിളിക്കുന്നത് പോലെ അവനു തോന്നി. അവളുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ അവൻ വീണു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. വെള്ളാരംകല്ല് പോലെ വെളുത്തു മിനുസമാർന്ന അവളുടെ മുഖത്ത് മാതളത്തിന്റെ നിറമുള്ള ചോരചുവപ്പ് അല്പം കൂടെ തെളിഞ്ഞു കണ്ടപ്പോൾതന്നെ അവനു ബോധ്യമായിരുന്നു അവളോട് അവനു തോന്നിയ ആ പറഞ്ഞു അറിയിക്കാൻ പറ്റാത്ത വികാരം അവൾക്കും അവനോട് തോന്നിയെന്നു. വില്ല് പോലെ വളഞ്ഞ മേൽചുണ്ടും തടിച്ചു മലർന്ന കീഴ്ച്ചുണ്ടും നിരയൊത്ത പളുങ്ക് പോലെയുള്ള പല്ലുകളെ മറയ്ക്കുന്നു. നീണ്ടു ഉയർന്നു വളഞ്ഞ വലിപ്പമുള്ള മൂക്കും തേനിന്റെ നിറമുള്ള സുറുമയിട്ട മിഴികളും നെറ്റിയിലെ കുറുനിരയും നേർത്ത പച്ച ഞരമ്പുകൾ തെളിഞ്ഞ ഇളം കഴുത്തും എല്ലാം ചേർന്ന അവളെ മനസ്സിൽ ഹൂറി എന്നല്ലാതെ മറ്റൊന്നും വിളിക്കാൻ അവനു തോന്നിയില്ല. ഉപ്പുപ്പാ പറഞ്ഞിട്ടുള്ള ഭൂതത്താന്റെ കഥയിലെ അപ്സര സൗന്ദര്യമുള്ള ഹൂറി. കമ്പിളി നാരങ്ങകൾ പോലെ ഉടുപ്പ് പൊട്ടിച്ചു പുറത്തേക്ക് ചാടാൻ വേണ്ടി നെഞ്ചു നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന തുടുത്ത മുലകൾ ഉള്ളൊരു ഹൂറി. പിന്നാക്കം തിരിഞ്ഞു നടന്ന അവളുടെ കുണ്ടിയുടെ ചന്തം കൂടെ കണ്ടപ്പോൾ സൗന്ദര്യരാധന കാമത്തിന് വഴിമാറി. അവന്റെ കാലിന്നിടയിൽ കിടന്ന ഇളംകുണ്ണയ്ക്ക് ഒരു പിടച്ചിലുണ്ടായി. അവളെ ഒരു നോക്ക് ഒന്നും കൂടെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അവൻ മനസ്സാലെ കൊതിച്ചു. അതെ, അതു തന്നെയാണ് ആയിഷയുടെ പ്രത്യേകത… ഒന്ന് കണ്ടു പോയാൽ മനസ്സിൽ മോഹം കൂട് കൂട്ടും. ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെടും. ഒരിക്കൽ കൂടി ഒരു നോക്ക് കണ്ടിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഓർത്തു നെഞ്ച് വിങ്ങും. പക്ഷേ കാണാൻ കിട്ടില്ല. അവൾ അതിനു ആർക്കും ഒരു അവസരം