പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയ മുനീറിന്റെ മനസും ആയിഷയെ ഓർത്തു പ്രക്ഷുബ്ധമായിരുന്നു. ആ സുരസുന്ദരിയുടെ ചുണ്ടിൽ നിന്നും മധു നുകരാൻ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ വെമ്പി. അവളുടെ മുലകൾക്കിടയിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി അവളുടെ മുലകളുടെ വട്ടക്കണ്ണികൾ ഉറുഞ്ചുമ്പോൾ അവൾ സുഖം കൊണ്ടു പുളഞ്ഞു കണ്ണുകൾ അടച്ചു പാതി മയങ്ങി ആസ്വദിക്കുന്നത് അവൻ സ്വപ്നം കണ്ടു. അവന്റെ കുണ്ണയ്ക്ക് പതിയെ ബലം വെച്ച് തുടങ്ങി. ഞരമ്പുകളിൽ ചൂട് പടർന്നു കയറി. പാടില്ലാ.. അവളെ ആർക്കും വിട്ടു കൊടുത്തുകൂടാ. തനിക്കു വേണ്ടി പറഞ്ഞു വെച്ചവൾ ആയത് കൊണ്ടാണ് നാളുകൾക്കു ശേഷം ഉപ്പുപ്പയ്ക്ക് പഴയ ചങ്ങാതിയെ കാണാൻ തോന്നിയതും താൻ കൂട്ടിനു വന്നതും അവളെ കാണാൻ ഇടയായതും. അവന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.
മുറ്റത്തു നിന്നും ഇറങ്ങിയ അവൻ പതിയെ നാട്ടുവഴിയിലൂടെ ചുറ്റി തിരിഞ്ഞ് അങ്ങാടിയിൽ എത്തി. അവിടെ കണ്ട ഒരു ചായ പീടികയിൽ കയറി. ആളുകൾ ബഡായി പറയുന്നതും കേട്ടിരുന്നു അല്പം ചായ മോന്തിക്കുടിച്ചു തിരികെ മെയ്തീൻ സാഹിബിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. സന്ധ്യ മയങ്ങുന്ന ആ നേരത്തു ചെന്നു കയറുമ്പോൾ അവനെ വരവേറ്റ കാഴ്ച ഉപ്പുപ്പയ്ക്കും സാഹിബിനും ആഹാരം വിളമ്പുന്ന ആയിഷയുടെയും റംലത്തിന്റെയും തിരക്കായിരുന്നു. അവൻ എത്തിയെന്നു മനസ്സിലാക്കിയ മൂസ അവനെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ
വിളിച്ചു. അവന്റെ അടുത്തു നിന്നു കൊണ്ടു ആയിഷ അവനു ഭക്ഷണം വിളമ്പിയപ്പോൾ അത്തറിൽ ചൂട് വിയർപ്പ് കലർന്ന അവളുടെ മാദകഗന്ധം അവനെ വല്ലാതെ ഉത്തേജിതനാക്കി. ആഹാരം കഴിക്കുന്നതിൽ നിന്നും ശ്രദ്ധ തെറ്റി അവൻ പാത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് കയ്യിട്ട് ഇളക്കി കൊണ്ടേയിരുന്നു. അവന്റെ മനസ്സിനെ മഥിച്ചത് വേറൊന്നുമായിരുന്നില്ല. സാഹിബിന്റെ മകളെ മോഹിക്കാൻ മാത്രം ഒരു യോഗ്യതയും ഇല്ലാത്ത ഒരു കാഫിർ ആണ് താനെന്നു അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഇരുന്നു ആരോ പറയും പോലെ അവനു അനുഭവപ്പെട്ടു. ക്രമേണ അവന്റെ ഉള്ളിൽ അവളോട് തോന്നിയ ആവേശം നിരാശ കലർന്ന ഒരു നൊമ്പരമായി മാറി. എന്തൊക്കെയോ കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി അവൻ ഉമ്മറത്തു വന്നിരുന്നു ദൂരത്തേക്ക് കണ്ണും നട്ടിരുന്നു.
സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞത് കൊണ്ട് ആയിഷയ്ക്ക് സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങണം എന്നുള്ള തോന്നൽ റംലത്തിനുണ്ടായതുകൊണ്ട് ആയിഷയെ കൊണ്ടു പാത്രം മോറിക്കാനും മറ്റും നിന്നില്ല. കുറച്ചു ഭക്ഷണം പൊതിയിലാക്കി അവളുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു. അന്നേ വരെ വീട്ടിലേക്കു തനിച്ചു പോകാൻ പേടി ഇല്ലാതിരുന്ന ആയിഷ മനസ്സിൽ ചില കണക്കുകൂട്ടൽ നടത്തി ഒരു ചെറിയ വേലയിറക്കി.
“ഉമ്മാ, എനിക്കെന്തോ ഇന്ന് ഒറ്റയ്ക്കു പോകാൻ പേടിയാകുന്നു.”
“അതിനെന്താ ഈ ജോലി ഒന്ന് തീർത്താൽ ഉടനെ ഉമ്മ കൊണ്ടു വിടാമല്ലോ. നമുക്ക് ഒന്നിച്ചു ബാക്കി ഉള്ള പണി അങ്ങ് ചെയ്താൽ പെട്ടെന്ന് തീർക്കാം“
“വേണ്ടുമ്മാ, പിടിപ്പതു ജോലി ഉണ്ടല്ലോ. എനിക്ക് ആണെങ്കിൽ തലവേദന പോലെ തോന്നുന്നും ഉണ്ട്. ജോലി ചെയ്യാൻ വയ്യ. ആ ചെക്കനെ കൂട്ടി വിട്ടാൽ മതി. ഉപ്പാന്റെ ചങ്ങാതിടെ കൂടെ വന്ന ചെക്കനില്ലേ, കണ്ടിട്ട് പാവമാണെന്നു തോന്നുന്നു
“
“അതിപ്പോ എങ്ങനാ മോളെ പൊരേൽ വന്ന ഒരാളോട്…”
“ഉമ്മ ചോദിച്ചു നോക്ക്. പറ്റില്ല എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഞാനിന്ന് ഇവിടെ കിടക്കാം. പക്ഷേ അച്ഛനും അമ്മയും എന്നെ കാണാണ്ടേ വിഷമിക്കുമോ ആവോ”
ആയിഷയുടെ നാട്യത്തിൽ പാവം റംലത്തു വീണു. നേരിട്ട് ചോദിക്കാൻ മടി ആയത് കൊണ്ട് സാഹിബ്‌ മുഖാന്തിരം മൂസയോട് കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു.
“ഈ രാത്രീൽ ഈ പെണ്ണിനിപ്പോ എബടെ പോകാൻ ആണ്. മെയ്തീനെ, പെൺകുട്ട്യോളെ ഇങ്ങനെ പൊറത്ത് ഒന്നും സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞു വിടാൻ പാടില്ലാ” എന്നായിരുന്നു മൂസ നൽകിയ മറുപടി.
അതു കേട്ട് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മെയ്തീൻ സാഹിബ്‌ പറഞ്ഞു: “ദാ പ്പോ നന്നായെ.. ബിസേസം തിരക്കിയപ്പോൾ ഇങ്ങള് എന്തെ ഇബടെ കാര്യം ചോദിക്കാതിരുന്നത്. നമ്മൾക്കു മക്കൾ ഇണ്ടാബില്യ ന്ന് ഇങ്ങക്ക് അറിയാവുന്നതു അല്ലേ!”