അമ്മയിൽ നിന്ന്..അമ്മയിലേക്ക് – 2 21അടിപൊളി  

ഇവിടെ തന്നെ കിടക്കാലോ എന്താ അരവിന്ദ?? ശരിയമ്മ അങ്ങനെ ചെയ്യാം…അച്ഛമ്മ പറഞ്ഞു.അപ്പൊ ഞാൻ പറഞ്ഞു അതൊന്നും വേണ്ട അച്ഛമ്മേ ഞാൻ തന്നെ കിടന്നോളാം.അതൊന്നും പറഞ്ഞ പറ്റില്ല അരവിന്ദ ആ കട്ടിൽ ഇങ്ങേതിക്കണേ എന്ന് പറഞ്ഞു അച്ഛമ്മ എന്റെ അടുത്തിരുന്നു എന്റെ മുടിയികൂടി തലോടി.ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ല മോനെ…ഇനി ഞങ്ങളുടെ സ്നഹിമ കൂടി നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടാവോ എന്നാ ഞങ്ങളുടെ പേടി…എന്ന് പറഞ്ഞു അച്ഛമ്മ എന്റെ കവിളത്തു ഒരുമ്മ തന്നു.ഇതൊന്നും കാണാൻ എന്റെ കുട്ടിക്ക് ആയുസ്സിണ്ടായില്ലല്ലോ എന്ന് പറഞ്ഞു അച്ഛമ്മ കരയാൻ തുടങ്ങി.ഞാൻ നോക്കിയപ്പോ അമ്മയുടെ കണ്ണുകളും ഈറൻ അണിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഞാൻ അപ്പോൾ തന്നെ മൂഡ് അങ്ങ് ലിഫ്റ്റ് ആക്കി…അയ്യേ എന്റെ അച്ഛമ്മേ ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞാലോ ഞങ്ങൾ വന്നില്ലേ അച്ഛന് സന്തോഷം ആയിട്ടുണ്ടാവും ഇനി അതോർത്തു കരയല്ലേ എന്നുപറഞ്ഞു ഞാൻ ഒരുമ്മ അച്ഛമ്മക്ക് തിരിച്ചു കൊടുത്തു..അപ്പോൾ അച്ഛമ്മ കരച്ചിൽ നിർത്തി ഒന്ന് ചിരിച്ചു………

പിന്നെ അവിടെന്ന് സന്തോഷത്തിന്റെ നാളുകൾ ആയിരുന്നു…ശാന്തിയും സമാധാനവും ഉള്ളു അന്തരീക്ഷം..ചുറ്റും സ്നേഹിക്കാൻ ആളുകൾ സുഖത്തിനു ചെറിയമ്മ…എന്നൊക്കെ പറയുന്ന പോലെ…ഈ മാസങ്ങളിൽ ചെറിയ തൊടലും പിടിക്കലും ആയി അങ്ങനെ പോയി.കണ്ണിനു കുളിർമ എകുന്ന കാഴ്ചകൾ…ചെറിയമ്മയുടെ അലക്കൽ,മുറ്റമടി,തറ തൂക്കൽ, അങ്ങനെ പലതരം എന്റർടൈൻമെന്റ് ആയി ഒരു 3 മാസം പോയതറിഞ്ഞില്ല.ഫിസിത്തെറപ്പി ഒക്കെ ചെയ്തത് പണ്ടത്തെ പോലെ നടക്കാൻ ഒള്ള സെറ്റ് അപ്പ്‌ ആയി…ഇനി പോയി പ്ലാസ്റ്റർ വെട്ടിയ എന്നാ നിലയിലായി.അപ്പോഴേക്കും എക്സാംസ് ഒകെ സ്റ്റാർട്ട്‌ ആയി.പഠിപ്പു ഒക്കെ സാമാന്തരം ആയി കൊണ്ടുപോയിരുന്നു ഈ കാലയളവിൽ അമ്മക് ഇവിടെ നിന്ന് ജോലിക്ക് പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞു ഞങ്ങളുടെ വാടകവീട്

കഴിഞ്ഞമസം ഒഴിഞ്ഞു കൊടുത്തു.ഇനി അച്ഛമ്മ ഞങ്ങളെ എങ്ങോട്ടും വിടില്ല എന്നുള്ള സ്ഥിതി ആണ്‌.അതിനാലായിരിക്കാം അമ്മയും അച്ഛമ്മക്ക് എത്തിരുപറഞ്ഞില്ല.അങ്ങനെ കുറെ കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഞാനും അമ്മയും സന്തോഷം എന്താണെന്നു അനുഭവിക്കാൻ തുടങ്ങി.അച്ഛൻ പോയ ശേഷം എന്തൊക്കെയോ നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു തോന്നലായിരുന്നു അതെല്ലാം തിരിച്ചുകിട്ടിയെ ഒരു സന്തോഷത്തിലാണ് ഞങ്ങൾ.അങ്ങനെ എല്ലാം ഒന്ന് സെറ്റ് ആയി വന്നു.ഞാനും അമ്മയും തമ്മിലുള്ള സ്നേഹം മാത്രം.അമ്മയുടെ പണ്ടത്തെ വാത്സല്യം ഇപ്പൊ ഇല്ല.എത്ര ഒക്കെ കൊഴപ്പമില്ല എന്ന് പറഞ്ഞാലും അമ്മക്ക് എന്നോട് ഒരു അകൽച്ച എനിക്ക് ഫീൽ ആകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പണ്ട് ഒരുപാട് ഫ്രീയായിട്ട് അമ്മ എന്നോട് സംസാരിക്കുമായിരുന്നു അപ്പോൾ അതില്ല മുഖത്തൊരു ചിരി ഉണ്ടെങ്കിലും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു അകൽച്ച ഞാൻ എന്നും കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു അത് അമ്മയെ അടുത്തറിയുന്നതു കൊണ്ടായിരിക്കാം. അമ്മ എന്നിൽ നിന്ന് അകലുമ്പോഴും ഞാൻപോലും ആഗ്രഹിക്കാണ്ട് ചെറിയമ്മ എന്നിലേക്ക് അടുക്കുകയായിരുന്നു അവർക്ക് എന്നോടുള്ള നോട്ടവും എന്റെ നേരെയുള്ള ഭാവങ്ങളും എനിക്ക് എത്ര പന്തിയായി തോന്നിയിരുന്നില്ല. അവർക്കൊരു മറയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ആരുടെ അടുത്തുണ്ടെങ്കിൽ ഇല്ലെങ്കിലും അവർക്ക് എന്നോട് ഒരു ഭാവം തന്നെയായിരുന്നു കാമം. പലപ്പോഴും അവരുടെ പ്രവർത്തിയിൽ എനിക്കത് കാണാമായിരുന്നു ഞാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ എന്റെ മുന്നിൽ കുനിഞ്ഞു നിവരുന്നതും എന്നെ കാണിക്കാൻ എന്നവണ്ണം സാരി ഇറക്കി ഉടുക്കുന്നതും എന്നെ കാണിക്കാൻ വേണ്ടി നനഞ്ഞൊട്ടിയ സാരി എടുത്തു കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് ഇങ്ങോട്ട് നടക്കുന്നതും ഞാൻ അവരുടെ റൂമിലായിരുന്നപ്പോൾ കുളികഴിഞ്ഞ് ഈറനോട് എന്റെ മുറിയിൽ വന്നു അവരുടെ അടിവസ്ത്രങ്ങളും സാരിയുമെടുത്ത് പോകുമ്പോൾ അവർ എന്നെ ഒരു നോട്ടം നോക്കും അതിൽ പല അർത്ഥങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.എന്നാലും

ഒരു ലക്ഷ്മണരേഖ താണ്ടാനവർ ശ്രമിക്കാത്തത് എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു . ഇത്രയൊക്കെ കാണിക്കുമ്പോൾ അവർ അതിനെല്ലാം ഒരു പരിധി വെച്ചിരുന്നു ഒരുപക്ഷേ എന്നിൽ നിന്ന് ആദ്യത്തെ ചുവട് വയ്ക്കാൻ വേണ്ടി ആവാം അവർ കാത്തിരിക്കുന്നത് പക്ഷേ അവരെ അങ്ങനെ ഒരു കണ്ണിൽ കൂടെ നോക്കുമ്പോൾ പോലും എന്റെ ഉള്ളിൽ ആദ്യം വരുന്നത് ചെറിയച്ഛന്റെ മുഖമാണ് എന്റെ അച്ഛനേക്കാൾ കൂടുതൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ ചെറിയച്ഛനെ സ്നേഹിക്കുന്നു അദ്ദേഹത്തിന് ഞാൻ എന്നാൽ ജീവനാണ് ഒരുപക്ഷേ മക്കളില്ലാത്ത ഉണ്ടാകാം എന്നോട് ഇത്ര സ്നേഹം.അങ്ങനെ എന്നോട് അടുത്തുള്ള ഒരാളോട് ഞാൻ എങ്ങനെ ഈ ഒരു പ്രവർത്തി ചെയ്യും എന്നാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ.അത് എന്തായാലും ചെറിയച്ഛനെ ഇല്ലാതാകും… മകനെ പോലെ കാണുന്ന ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ കൂടെ അങ്ങനെ ഒരു പ്രവർത്തി ഇല്ല അത് ഒരിക്കലും ചെറിയച്ഛൻ താങ്ങില്ല എന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. നാളിതുവരെയായിട്ടും എന്തുകൊണ്ടാണ് ചെറിയമ്മയ്ക്ക് എന്നോട് ഇങ്ങനെ തോന്നാൻ എന്നുള്ളതിനുള്ള ഉത്തരം എനിക്ക് കിട്ടിയില്ല എന്നാലും എന്തായിരിക്കും എന്ന് ഞാൻ ഇപ്പോഴും അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അങ്ങനെ സന്തോഷവും സമാധാനവും അല്പം കാമവുമായി ആ തറവാട്ടിൽ ഞാൻ ഒരു കാർന്നോര് പോലെ ജീവിച്ചു അനന്തരാവകാശി ആയതുകൊണ്ടാവാം എനിക്കൊരു പ്രത്യേക പരിഗണന അവിടെ കിട്ടിയിരുന്നു വലിയ ഇല്ലമായിരുന്നു അതുകൊണ്ടുതന്നെ പണിക്കാർ എല്ലാരും ഉണ്ടായിരുന്നു തൊടിയിലും പാടത്തും വീട്ടുപണിക്കുമായി 5ലേറെ പണിക്കാർ ഉണ്ടായിരുന്നു ഞാൻ എപ്പോഴും ഓർക്കുന്നു എന്നെ അവർക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി കൊടുക്കുമ്പോൾ അച്ഛമ്മ കുഞ്ഞുതമ്പുരാൻ എന്നാണ് പറഞ്ഞത് ഇപ്പോൾ ആ വിളി ഇല്ലെങ്കിലും അച്ചാച്ചന് ശേഷം ചെറിയച്ഛന് കിട്ടിയ പദവി അതിപ്പോൾ എന്നിലേക്ക് വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നു ആ കുടുംബത്തിലെ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *