പ്രീതിയുടെ ഓരോ അവയവങ്ങളെക്കുറിച്ചും, അവളുടെ കൗമാരത്തിന്റെ തുടിപ്പിനെക്കുറിച്ചും ലതിക ശ്രീനാഥിന് വിവരിച്ചു കൊടുത്തു. “അവൾ ഒരു പാവമാണ് സാറേ… വല്ലപ്പോഴും സാറിനെ ഒന്ന് കാണാൻ ഞാൻ അവളെ ഇങ്ങോട്ട് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരാം. അവൾക്ക് ഇവിടെ ഇരുന്നു പഠിക്കാലോ. ആ നരകത്തിൽ നിന്നും അവൾക്ക് കുറച്ചു നേരം ഒരു സമാധാനം കിട്ടട്ടെ.”
ലതികയുടെ വർണ്ണനകൾ കേട്ട് ശ്രീനാഥിന്റെ മനസ്സിലും പതിനെട്ടുകാരിയായ പ്രീതിയെ കാണാൻ വല്ലാത്തൊരു ആകാംക്ഷ ഉടലെടുത്തു. ലതികയെന്ന പക്വതയുള്ള സ്ത്രീയുടെ ഉടലറിഞ്ഞ അവന്, പ്രീതിയെന്ന കൗമാരക്കാരിയുടെ പുതുമയുള്ള സൗന്ദര്യം ഒരു വലിയ സ്വപ്നമായി മാറി.
ശ്രീനാഥിന്റെ കിടപ്പറയിൽ, കഴിഞ്ഞ കുറേ നേരത്തെ ആവേശത്തിന് ശേഷം അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പറ്റിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ കൈവിരലുകൾ അവന്റെ രോമാവൃതമായ നെഞ്ചിലൂടെ പതുക്കെ ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ശ്രീനാഥിന്റെ മനസ്സിൽ ലതിക വർണ്ണിച്ച ആ പതിനെട്ടുകാരിയായ പ്രീതിയുടെ രൂപം പതുക്കെ തെളിഞ്ഞു വന്നു.
“ലതികാ, നീ പറഞ്ഞ ആ പ്രീതി… അവളെ കണ്ടാൽ ശരിക്കും നിന്നെപ്പോലെ തന്നെയാണോ?” ശ്രീനാഥ് അവളുടെ ചെവിയിൽ പതിയെ ചോദിച്ചു.
ലതിക ഒരു നിഗൂഢമായ ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി. “എന്നെപ്പോലെയല്ല സാറേ… ഞാൻ വെയിലത്ത് പണിയെടുത്തു കരിഞ്ഞതല്ലേ? അവൾ വീടിനുള്ളിൽ തന്നെ ഇരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് നല്ല വെളുത്ത നിറമാ. പിന്നെ എന്റെ ശരീരത്തേക്കാൾ വടിവൊത്ത ഉടലാണ് അവളുടേത്. അവളുടെ മുലകൾ ഇപ്പോഴേ നന്നായി മുഴുത്തിട്ടുണ്ട്. വിരിഞ്ഞ പന്തുപോലെയാണ് അത് നിൽക്കുന്നത്. നടന്നാൽ അത് ആടുന്നത് കാണാൻ തന്നെ ഒരു ചേലാ.”
ശ്രീനാഥ് അറിയാതെ ഒന്ന് ഉമിനീർ ഇറക്കി. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈ വെച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു, “അവളുടെ ചന്തികളും നിന്റേതുപോലെ നല്ല വട്ടത്തിലാണോ?”
“അയ്യോ സാറേ, അത് ചോദിക്കണോ? അവൾ പാവാട ഉടുത്തു നടന്നാൽ പിന്നിൽ നിന്ന് നോക്കാൻ എന്ത് ഭംഗിയാ. നല്ല വിരിഞ്ഞ മുഴുത്ത ചന്തികളാ അവൾക്ക്. ഞാൻ ഇടയ്ക്ക് ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട്, കൈലി മുണ്ടുടുത്താൽ അവളുടെ ആ ഇടുപ്പിന്റെ ഒടിവും മുഴുപ്പും ശരിക്കും അറിയാം.” അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
ശ്രീനാഥിന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ പിന്നെയും താഴേക്ക് നീങ്ങി. “അവളുടെ… അവളുടെ പൂറ് എങ്ങനെയുണ്ടാകും? അവൾ അത് വടിക്കാറുണ്ടോ?” അവൻ ലതികയുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.
ലതിക ഒന്ന് നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു. “ഇല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു സാറേ. അവൾ പാവമല്ലേ? പത്തിന് തോറ്റ് വീട്ടിൽ ഇരിക്കുന്ന കുട്ടിയല്ലേ. ഇതൊന്നും അവൾക്ക് അറിയില്ല. പക്ഷേ ഞാൻ അബദ്ധവശാൽ ഒരിക്കൽ അവളെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്…” അവൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ഒരു കഥ പോലെ പറയാൻ തുടങ്ങി.
“അന്ന് മഴയുള്ള ദിവസമായിരുന്നു. അവൾ കുളിമുറിയിൽ നിന്ന് തോർത്താൻ മറന്നുപോയി. മുറിയിൽ കയറി ആരും കാണില്ലെന്ന് വിചാരിച്ച് കതക് ചാരി നഗ്നയായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ അറിയാതെ കതക് തുറന്നു. എന്റെ സാറേ… കറുത്ത പട്ടുനൂൽ പാവാട പോലെ അവളുടെ ആ കാടിന് ചുറ്റും രോമങ്ങൾ പടർന്നു കിടക്കുന്നു. തടിച്ച തുടകൾക്കിടയിൽ ആ ചുവന്ന പൂവ് വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ പോലും അമ്പരന്നു പോയി. ഒരു കന്യകയുടെ ആ ശുദ്ധമായ ഉടൽ… അത്രയും ഭംഗിയുള്ള ഒന്ന് ഞാൻ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല.”
ലതികയുടെ ഓരോ വാക്കുകളും ശ്രീനാഥിന്റെ ഉള്ളിൽ തീ പടർത്തുകയായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് ലതികയുടെ പക്വതയുള്ള ഉടലും, മറുവശത്ത് അവൾ വർണ്ണിക്കുന്ന പ്രീതിയുടെ കന്യകാത്വമുള്ള നഗ്നതയും അവനെ വല്ലാതെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു.
“പക്ഷേ സാറേ… അവൾ ഒന്നും അറിയാത്ത കുട്ടിയാ. പാവമാണ്. സാർ അവളെ ഒന്നു പഠിപ്പിക്കണം. ജീവിതം എന്നാൽ എന്താണെന്ന് അവൾ കൂടി അറിയണം.” ലതിക അവന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
ലതിക പറഞ്ഞത് വെറും സങ്കല്പമാണോ അതോ യാഥാർത്ഥ്യമാണോ എന്ന് ശ്രീനാഥിന് ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു. എങ്കിലും പ്രീതിയെന്ന ആ കൗമാരക്കാരിയെ തന്റെ മുന്നിൽ നഗ്നയായി കാണാൻ അവന്റെ ഉള്ളം വെമ്പി.