വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അന്യനായ ഒരു പുരുഷനെ സ്വീകരിക്കാൻ ലതികയുടെ ഉടൽ ഒരുങ്ങിനിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ ഹൃദയം ഒരു ചെണ്ട കൊട്ടുന്നതുപോലെ പടപടാ മിടിച്ചു. ശ്വാസോച്ഛ്വാസം ഉച്ചത്തിലായി. തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ പരുക്കൻ സ്പർശനമല്ലാതെ മറ്റൊന്ന് തന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ പോകുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളിൽ ഒരു കന്യകയെപ്പോലെയുള്ള നാണവും ഭയവും നിറച്ചു.
ശ്രീനാഥ് പതുക്കെ തന്റെ ഭാരം അവളുടെ മേൽ ഇറക്കി വെച്ചുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് തള്ളി. വർഷങ്ങളായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടാതെ ഇരുന്ന ആ വഴിയിലൂടെ കുണ്ണ കടന്നു പോയപ്പോൾ ലതികയ്ക്ക് വല്ലാത്ത വേദന തോന്നി. “അമ്മേ…” എന്ന് അവൾ അറിയാതെ മന്ത്രിച്ചു. കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു കൊണ്ട് അവൾ ആ വേദന സഹിച്ചു. അവളുടെ കൺകോണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ താഴേക്ക് ഉതിർന്നു വീണു. നിലവിളിക്കാൻ തോന്നിയെങ്കിലും പുറത്ത് ആരെങ്കിലും കേൾക്കുമോ എന്ന ഭയത്താൽ ആ ശബ്ദം അവൾ തൊണ്ടയിൽ കുരുക്കിയിട്ടു. ഒരു നേർത്ത മൂളൽ മാത്രമാണ് പുറത്തേക്ക് വന്നത്.
ശ്രീനാഥ് അവളെ വേദനിപ്പിക്കാതെ പതിയെ പതിയെ ചലിച്ചു തുടങ്ങി. ഓരോ തവണയും അവൻ ഉള്ളിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ലതികയുടെ വേദന പതുക്കെ അലിഞ്ഞില്ലാതായി. ആ സ്ഥാനത്ത് ഒരു പുതിയ തരം ചൂടും സുഖവും പടരാൻ തുടങ്ങി. വേദന സുഖത്തിന് വഴിമാറിയപ്പോൾ അവൾ തന്റെ കാലുകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. അവനെ തന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പൂർണ്ണമായി അവൾ ആവാഹിച്ചു.
പതുക്കെ ചലനങ്ങളുടെ വേഗത കൂടി. ആ പഴയ തറവാട് വീടിന്റെ കട്ടിൽ താളത്തിൽ ശബ്ദിക്കാൻ തുടങ്ങി. ലതികയുടെ കൈകൾ ശ്രീനാഥിന്റെ മുതുകിൽ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി. ആവേശത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ എത്തിയ നിമിഷം, ശ്രീനാഥ് ഒരു വലിയ നെടുവീർപ്പോടെ അവളുടെ പൂറിലേക്ക് തന്റെ സർവ്വ ഊർജ്ജവും നിറയൊഴിച്ചു.
ഏറെ നേരത്തെ ആ തീവ്രമായ മൽപിടുത്തത്തിന് ശേഷം അവർ രണ്ടുപേരും കിതപ്പോടെ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു കിടന്നു. ലതികയുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ വേദനയല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തൃപ്തിയുടെ തിളക്കമായിരുന്നു. ഒരു പെണ്ണെന്ന നിലയിൽ താൻ പൂർണ്ണമായിരിക്കുന്നു എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
“ഇനി സാറില്ലാതെ എനിക്ക് ജീവിക്കാൻ പറ്റില്ല…” അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.
ആ ശാന്തമായ മുറിക്കുള്ളിൽ സമയമെന്നത് നിശ്ചലമായതുപോലെ തോന്നി. ലതിക ശ്രീനാഥിന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖമമർത്തി അനങ്ങാതെ കിടന്നു. ഏറെ നേരത്തെ ആവേശകരമായ മൽപ്പിടുത്തത്തിന് ശേഷം അവരുടെ കിതപ്പ് പതുക്കെ അടങ്ങി.
ശ്രീനാഥ് തന്റെ ശരീരം പതുക്കെ വേർപെടുത്തിയപ്പോൾ, അവന്റെ ചടുലമായ ഊർജ്ജം അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നും പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകിത്തുടങ്ങി. തറവാടിന്റെ തണുപ്പുള്ള ആ കട്ടിലിൽ, തന്റെ ഉള്ളിൽ പടർന്ന ആ ചൂട് പുറത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നത് ലതിക ഒരു വിറയലോടെ അറിഞ്ഞു. ആ നിമിഷം അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. അത് സങ്കടം കൊണ്ടായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് വർഷങ്ങളായി അനുഭവിക്കാത്ത സ്നേഹവും സുഖവും ഒരേസമയം കിട്ടിയപ്പോൾ ഉണ്ടായ സന്തോഷക്കണ്ണീരായിരുന്നു.
കണ്ണീർ ധാരയായി അവളുടെ കവിളുകളിലൂടെ ഒഴുകി തലയിണയിലേക്ക് പടർന്നു. തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ പരുക്കൻ കൈകളിൽ നിന്നും കിട്ടാത്ത ഒരു മാന്യതയും സ്നേഹവും അവൾ ഈ പുരുഷനിൽ നിന്നും അറിഞ്ഞു. ശ്രീനാഥ് അത് ശ്രദ്ധിച്ചു. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ മുഖം ഉയർത്തി, വിരലുകൾ കൊണ്ട് ആ കണ്ണീർ തുടച്ചു മാറ്റി.
“എന്തിനാ ലതികാ ഇപ്പോഴും കരയുന്നത്?” അവൻ ആർദ്രമായി ചോദിച്ചു.
അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല, മറിച്ച് അവനെ കൂടുതൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. ആ വലിയ തറവാട് വീടിന്റെ ഏകാന്തതയിൽ അവർ ഇരുവരും ആ നിശബ്ദത ആസ്വദിച്ചു. പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ച്, ചർമ്മങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ആ ചൂടറിഞ്ഞ് അവർ ഏറെ നേരം അവിടെ കിടന്നു.
പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ആ പഴയ തറവാട് വീട് അവരുടെ കാമനകളുടെ ഒരു പരീക്ഷണശാലയായി മാറി. സമയമോ സ്ഥലമോ നോക്കാതെ അവർ ആവേശത്തോടെ പരസ്പരം പുണർന്നു. ഓരോ കൂടിക്കാഴ്ചയിലും പുതിയ പുതിയ രീതികളിൽ ഉടലുകൾ പങ്കുവെക്കാൻ അവർ വെമ്പൽ കൊണ്ടു.