“അങ്ങനെയല്ല ലതികാ… നിന്റെ ഈ സാമീപ്യം, നിന്റെ കൈപ്പുണ്യം… ഇതെല്ലാം എനിക്ക് ശീലമായിപ്പോയി.” അവൻ അവളുടെ കാതിനടുത്ത് ചെന്ന് മന്ത്രിച്ചു.
ലതിക തന്റെ വേഷം മാറുന്ന മുറിയിൽ പോലും ഇപ്പോൾ ശ്രീനാഥിന് നിയന്ത്രണങ്ങളില്ലായിരുന്നു. അവൾ ചുരിദാർ മാറ്റി തന്റെ കൈലിമുണ്ടും അല്പം ഇറക്കം കൂടിയ അര ബ്ലൗസും ധരിക്കുമ്പോൾ അവൻ വാതിൽക്കൽ തന്നെ നിൽക്കും. നഗ്നമായ അവളുടെ ആ മാംസളമായ മുതുകും, ഇടുപ്പിന്റെ വശ്യതയും അവൻ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് അവൾ കണ്ണാടിയിലൂടെ കാണും. അവൾ അത് തടഞ്ഞില്ല; മറിച്ച്, തന്റെ ഉടലിന്റെ ഓരോ ചലനവും അവൻ ആസ്വദിക്കട്ടെ എന്ന മട്ടിൽ അവൾ പതുക്കെ മാത്രം വസ്ത്രം മാറി.
“ലതികാ… നിന്റെ ഈ ബ്ലൗസിന് ഇന്ന് ഇറക്കം അല്പം കൂടുതലാണോ?” അവൻ തമാശരൂപേണ ചോദിച്ചു.
അവൾ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് തന്റെ പൊക്കിൾച്ചുഴിയും വയറിലെ നേരിയ മടക്കുകളും പ്രദർശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു. “സാറിന് കാണാൻ വേണ്ടിയല്ലേ ഞാൻ ഇത് ഇടുന്നത്? എന്റെ വീട്ടിൽ ഇതൊന്നും ആരും ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല. അവിടെ തല്ലും വഴക്കും പട്ടിണിയും മാത്രമേയുള്ളൂ.”
അടുക്കളയിൽ അവൾ കറി വെക്കുമ്പോൾ ശ്രീനാഥ് അവളുടെ അരികിൽ നിന്ന് സഹായിക്കും. സവാള അരിയുമ്പോഴും തേങ്ങ ചിരവുമ്പോഴും അവന്റെ കൈകൾ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ അവളുടെ വലിയ മാറിടങ്ങളിൽ തട്ടാറുണ്ട്. ലതിക അത് കണ്ടഭാവം നടിക്കാതെ തന്റെ പണിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കും. പക്ഷേ അവളുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലാകുന്നത് ശ്രീനാഥ് തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“സാറേ… പണിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞു. ഇനി എനിക്ക് പോകണം,” ലതിക പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
അവൾ വീണ്ടും തന്റെ പഴയ, നിറം മങ്ങിയ ആ പച്ച ചുരിദാർ എടുത്തു ധരിക്കും. ലതികയായി വന്നവൾ വീണ്ടും ഒരു പാവം വേലക്കാരിയായി മാറും. തിരികെ പോകുമ്പോൾ അവൾ വാതിൽക്കൽ വെച്ച് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കും. ആ നോട്ടത്തിൽ നന്ദിയും സ്നേഹവും അതിലുപരി വരാനിരിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളോടുള്ള കാത്തിരിപ്പുമുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ മകൾ പ്രീതിയുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകൾക്കിടയിലും, ശ്രീനാഥ് നൽകുന്ന ഈ ചെറിയ സന്തോഷങ്ങൾ അവളുടെ മരവിച്ച ജീവിതത്തിൽ ഒരു കുളിർമഴയായി മാറി.
ആ തറവാട് വീടിന്റെ പടികളിറങ്ങുമ്പോൾ ലതികയുടെ മനസ്സിൽ ഒരേയൊരു ചിന്ത മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ—തന്റെ പ്രീതിയെ എങ്ങനെ ഈ സ്നേഹത്തിലേക്കും കരുതലിിലേക്കും എത്തിക്കാം?
ശ്രീനാഥും ലതികയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വെറുമൊരു വാക്കുകൾക്കപ്പുറം ശരീരങ്ങളുടെ ഭാഷയിലേക്ക് കടന്ന നിമിഷമായിരുന്നു അത്. ഒരു ഞായറാഴ്ച ഉച്ചനേരം. തറവാടിന്റെ വരാന്തയിൽ കാറ്റിൽ റബ്ബർ ഇലകളുടെ മർമ്മരം മാത്രം.
ശ്രീനാഥ് ഒരു ബർമുഡ മാത്രം ധരിച്ച് ചാരുകസേരയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ലതിക തന്റെ കൈകളിൽ വെളിച്ചെണ്ണയെടുത്ത് അവന്റെ നെഞ്ചിലും തോളിലും പുരട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ കുനിഞ്ഞുനിന്ന് എണ്ണ തേച്ചുപിടിപ്പിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ ചർമ്മത്തിൽ താളത്തിൽ ചലിച്ചു.
അവന്റെ പുറത്ത് എണ്ണ തേക്കുന്നതിനിടയിൽ ശ്രീനാഥ് അവളുടെ കൈകളിലേക്ക് നോക്കി. വെയിലത്ത് പണിയെടുത്തും വീട്ടുജോലികൾ ചെയ്തും അവളുടെ ചർമ്മം വല്ലാതെ വരണ്ടുപോയിരിക്കുന്നു. ദേഹമാകെ ഒരു തരം മൊരി.
“ലതികാ…” അവൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പതുക്കെ പിടിച്ചു.
“എന്താ സാറേ?” അവൾ കൈകൾ പിൻവലിക്കാതെ ചോദിച്ചു.
“നീ എപ്പോഴും എന്റെ കാര്യത്തിൽ മാത്രമേ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുള്ളൂ. സ്വന്തം ശരീരത്തിന്റെ കാര്യം നീ മറന്നുപോകുന്നു. നിന്റെ ദേഹത്തെ മൊരി കണ്ടോ? നീയും ഈ എണ്ണയൊക്കെ ഒന്ന് തേച്ചു കുളിക്കണ്ടേ?”
“എനിക്ക് എവിടെയാ സാറേ അതിനൊക്കെ സമയം?” അവൾ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ പറഞ്ഞു.
“ഇന്ന് നീ എന്തായാലും എണ്ണ തേച്ചേ പറ്റൂ. ഞാൻ നിനക്ക് തേച്ചുതരാം.” അവന്റെ വാക്കുകളിലെ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ നിർബന്ധം ലതികയെ തടയാൻ അനുവദിച്ചില്ല.
“വേണ്ട സാറേ, അത് മോശമല്ലേ…” അവൾ ഒന്ന് മടിച്ചെങ്കിലും അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആഗ്രഹം കണ്ടപ്പോൾ അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. “ഞാൻ ഇപ്പോ വരാം,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ മുറിയിലേക്ക് പോയി.