അടിച്ചുവാരി കഴിഞ്ഞ് അവൾ മുറ്റം തൂക്കാൻ പോകും. പിന്നിൽ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ അവളുടെ വിരിഞ്ഞ, മാംസളമായ ചന്തികൾ ആ പഴയ തുണിക്കിടയിലൂടെ വല്ലാതെ മുഴച്ചു നിൽക്കുന്നത് ശ്രീനാഥ് ശ്രദ്ധിക്കും.
ഓരോ ചുവടിലും ആ ചന്തികൾ താളത്തിൽ വിറയ്ക്കുന്നത് അവന്റെ ഉള്ളിൽ കാമത്തിന്റെ വിത്തുകൾ പാകി. പാത്രം കഴുകാനായി അവൾ കുനിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ ചുരിദാർ മുറുകി അവളുടെ ഇടുപ്പിന്റെ വശ്യതയും തുടകളുടെ വണ്ണവും കൂടുതൽ പ്രകടമാകും.
ജോലിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ഉച്ചയ്ക്ക് പോകുന്നതിന് മുൻപ് അവൾ ഭക്ഷണമുണ്ടാക്കും. മീൻ കറിയുടെയും നാടൻ വിഭവങ്ങളുടെയും മണം ആ വീടാകെ നിറയും. പോകുമ്പോൾ ശ്രീനാഥ് ഭക്ഷണത്തിൽ കുറച്ചെടുത്ത് അവൾക്ക് പൊതിഞ്ഞു കൊടുക്കും. അവൾ അത് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ വാങ്ങി തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകും.
“മഴ മാറട്ടെ ലതികാ, എന്നിട്ട് പോകാം,” ശ്രീനാഥ് അരികിലേക്ക് വന്ന് പറഞ്ഞു.
ലതിക ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ടു. “മഴ തോർന്നാൽ വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ വഴക്കായിരിക്കും സാറേ. കഞ്ഞിവെക്കാൻ വൈകിയാൽ അയാൾ എന്നെ വെറുതെ വിടില്ല.”
“അത്രയ്ക്ക് കഷ്ടമാണോ വീട്ടിലെ അവസ്ഥ?” ശ്രീനാഥ് പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
ആ ചോദ്യം അവളുടെ ഉള്ളിലെ സങ്കടങ്ങളുടെ അണക്കെട്ട് തുറന്നു. “പറഞ്ഞിട്ട് എന്ത് കാര്യം സാറേ… മുഴുക്കുടിയനാ അയാൾ. പണിയെടുത്ത തുക മുഴുവൻ ഷാപ്പിൽ കൊടുക്കും. വീട്ടിൽ പട്ടിണിയാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ തല്ലും.
എനിക്ക് പത്താം ക്ലാസിൽ തോറ്റ ഒരു മകളുണ്ട്, പ്രീതി. പത്തിന് ശേഷം അവൾ പഠിക്കാൻ പോയില്ല, ഇപ്പോൾ വീട്ടിൽ പണിയൊന്നുമില്ലാതെ ഇരിക്കുകയാ. മകൻ അനീഷ്, പന്ത്രണ്ട് വയസ്. അവനും പഠിക്കാൻ വലിയ താല്പര്യമില്ല. എല്ലാം എന്റെ തലവിധി.” അവൾ കരഞ്ഞു.
അവൾ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു. താഴെ തറയിൽ ഇരിക്കുന്ന അവളുടെ ആ വലിയ മുലകളുടെ വടിവ് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.
“നിനക്ക് ഇത്രയും വലിയൊരു മകളുണ്ടെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല. കണ്ടാൽ തോന്നില്ലല്ലോ,” ശ്രീനാഥ് അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ലതികയുടെ മുഖത്ത് ഒരു മ്ലാനമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. “വയസ്സ് കുറേയായി സാറേ… ജീവിതം തല്ലിത്തീർക്കുകയാ. പതിനെട്ട് ആയപ്പോഴേക്കും കല്യാണം കഴിഞ്ഞു. പിന്നാലെ മകളും ജനിച്ചു. സാറിനെപ്പോലെ പഠിപ്പും ജോലിയുമുള്ള ഒരാളെ കിട്ടാൻ എന്റെ പ്രീതിമോൾക്ക് ഭാഗ്യമില്ലാതെ പോയി.”
അവളുടെ വാക്കുകളിൽ ദാരിദ്ര്യവും നിസ്സഹായാവസ്ഥയും നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. ശ്രീനാഥിന്റെ ഉള്ളിൽ അവളോട് സഹതാപം തോന്നി. അവൻ അവളുടെ തോളിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് തലോടി. “വിഷമിക്കേണ്ട ലതികാ… നമ്മൾക്ക് നോക്കാം. എന്തെങ്കിലും വഴിയുണ്ടാകും.”
ശ്രീനാഥിന്റെ ആ കരുതൽ ലതികയെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. തന്റെ ഭർത്താവിൽ നിന്നും കിട്ടാത്ത ഒരു സ്നേഹവും സുരക്ഷിതത്വവും അവൾക്ക് ആ സ്പർശനത്തിൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. അവൾ അവനെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരിയിൽ വരാനിരിക്കുന്ന മാറ്റങ്ങളുടെ ഒരു സൂചനയുണ്ടായിരുന്നു.
മഴ കുറഞ്ഞപ്പോൾ ലതിക ഭക്ഷണം പൊതിഞ്ഞു വാങ്ങി നടന്നു നീങ്ങി. അവളുടെ ഓരോ നടത്തത്തിലും ആ വിരിഞ്ഞ ചന്തികൾ ഇളകുന്നത് നോക്കി ശ്രീനാഥ് അവിടെ നിന്നു. ഈ കുഗ്രാമം തനിക്ക് ഇത്രയും വലിയൊരു സന്തോഷം നൽകുമെന്ന് അവൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചിരുന്നില്ല.
ശ്രീനാഥിന്റെ ഏകാന്തമായ തറവാട് ജീവിതത്തിലേക്ക് ലതിക വെറുമൊരു വേലക്കാരിയല്ല, മറിച്ച് ആ വീടിന്റെ ആത്മാവായി പതുക്കെ മാറുകയായിരുന്നു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ അവരുടെ ബന്ധത്തിൽ പുതിയൊരു സ്വാതന്ത്ര്യം ഉടലെടുത്തു.