ലതിക വീട്ടിൽ വരുമ്പോൾ പഴയ ആ പച്ച ചുരിദാറിലായിരിക്കും. എന്നാൽ അകത്ത് കയറി വാതിൽ ചാരിയാൽ ഉടൻ അവൾ വേഷം മാറും. പണിയെടുക്കുമ്പോൾ ചുരിദാർ അസ്വസ്ഥമാണെന്ന് പറഞ്ഞാണ് അവൾ ഒരു കൈലിമുണ്ടും ഇറക്കം കുറഞ്ഞ ഒരു ബ്ലൗസും ഇടുന്നത്.
ആ ബ്ലൗസിനും മുണ്ടിനും ഇടയിലൂടെ അവളുടെ മാംസളമായ വയറും, ആഴമേറിയ പൊക്കിളും ശ്രീനാഥിന് മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു. പണി ചെയ്യുമ്പോൾ മുണ്ട് അല്പം മുകളിലേക്ക് കയറ്റി കുത്തുന്നതിനാൽ അവളുടെ തടിച്ച വെളുത്ത തുടകളും അവൻ നന്നായി ആസ്വദിച്ചു.
ആ പഴയ അടുക്കളയിൽ പാത്രം കഴുകി വെക്കുന്നതിനിടയിലാണ് തറയിലെ സോപ്പുനീരിൽ ചവിട്ടി ലതികയുടെ കാലൊന്നു തെന്നിയത്. “അമ്മേ!” എന്ന നിലവിളിയോടെ അവൾ മലർന്നു വീണു. ഹാളിലിരുന്ന് ഫയലുകൾ നോക്കുകയായിരുന്ന ശ്രീനാഥ് ആ ശബ്ദം കേട്ട് പരിഭ്രാന്തിയോടെ ഓടി അടുക്കളയിലെത്തി.
“എന്തുപറ്റി ലതികാ? വീണോ?” അവൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് കുനിഞ്ഞു ചോദിച്ചു.
ലതിക തറയിൽ കൈകൾ കുത്തി എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ കഴിഞ്ഞില്ല. “കാൽ… ഇടതുകാൽ ആകെ ഒരു കൊളുത്തിപ്പിടുത്തം സാറേ. എഴുന്നേൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല,” അവളുടെ കണ്ണുകൾ വേദനകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു.
ശ്രീനാഥ് അധികം ആലോചിച്ചില്ല. അവൻ അവളുടെ മുട്ടുകൾക്ക് താഴെയും തോളിലും കൈകൾ കൊടുത്ത് അവളെ പതുക്കെ കോരിയെടുത്തു. പെട്ടെന്നുള്ള ആ വായുയാത്രയിൽ ലതിക അറിയാതെ അവന്റെ തോളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവളുടെ നനഞ്ഞ മുണ്ടിന്റെയും നഗ്നമായ അരക്കെട്ടിന്റെയും സ്പർശനം ശ്രീനാഥിന്റെ കൈകളിൽ തട്ടി. അധ്വാനം കൊണ്ട് ഉറച്ച, എന്നാൽ പതുപതുത്ത അവളുടെ ഉടലിന്റെ ചൂടും വന്യമായ ആ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധവും അവന്റെ ശ്വാസത്തിലേക്ക് പടർന്നു. അവൾ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒതുങ്ങി നിന്നു.
അവൻ അവളെ കിടപ്പുമുറിയിലെ കട്ടിലിൽ പതുക്കെ കിടത്തി. വേദന കൊണ്ട് അവൾ തന്റെ ചുണ്ട് കടിച്ചു പിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “നീ പേടിക്കണ്ട, ഞാൻ ഇപ്പോ വരാം,” അവൻ പറഞ്ഞു.
അവൻ തന്റെ ബാഗിൽ നിന്ന് വേദനസംഹാരിയായ ഒരു ട്യൂബ് ക്രീം എടുത്തു വന്നു. ലതികയുടെ മുണ്ട് പാദം വരെ മൂടിക്കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശ്രീനാഥ് പതുക്കെ അവളുടെ മുണ്ട് മുട്ടുവരെ അല്പം ഉയർത്തി. ചന്ദനനിറമുള്ള, മിനുസമുള്ള അവളുടെ ഉറച്ച കണങ്കാൽ പുറത്തുവന്നു. അവൻ ക്രീം കയ്യിലെടുത്ത് അവളുടെ ആ ഉളുക്കിയ ഭാഗത്ത് പതുക്കെ പുരട്ടി.
“അയ്യോ… സാറേ വേണ്ട… ഞാൻ ചെയ്തോളാം. സാറിന് ഇത് ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലേ?” അവൾ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു പിൻവാങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു.
“മിണ്ടാതിരി ലതികാ. നീ എപ്പോഴും എനിക്ക് പണിയെടുത്തു തരുന്നതല്ലേ? ഇപ്പോ കുറച്ചു നേരം ഒന്നു മിണ്ടാതിരുന്നു കൂടെ?” അവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ മൃദുവായ കണങ്കാലിലും പാദത്തിന്റെ അടിവശത്തും പതുക്കെ അമർത്തി തടവാൻ തുടങ്ങി. ആ സ്പർശനം ലതികയുടെ ദേഹത്തുകൂടെ ഒരു വൈദ്യുത പ്രവാഹം പോലെ കടന്നുപോയി. അവളുടെ ശരീരം അറിയാതെ ഒന്ന് വിറച്ചു. ക്രീം പുരട്ടുന്നതിനിടയിൽ അവന്റെ കൈകൾ അല്പം മുകളിലേക്ക് പടർന്നപ്പോൾ ലതിക ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു.
“ഇപ്പൊ എങ്ങനെയുണ്ട്? കുറവുണ്ടോ?” ശ്രീനാഥ് തലയുയർത്തി നോക്കി.
അവന്റെ നോട്ടം ലതികയുടെ നോട്ടവുമായി കൂട്ടിമുട്ടി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ വേദനയല്ല, മറിച്ച് താൻ ഇതുവരെ അനുഭവിക്കാത്ത ഒരു കരുതലിന്റെ സുഖമായിരുന്നു. “ഉണ്ട് സാറേ… നല്ല സുഖമുണ്ട്,” അവൾ വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“ഇന്ന് ഇനി നീ ഒരു പണിയും എടുക്കണ്ട. കുറച്ചു നേരം ഇവിടെത്തന്നെ കിടന്നോ,” അവൻ അവളുടെ മുടിയിഴകൾ പതുക്കെ ഒതുക്കിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
“അതുപറ്റില്ല സാറേ, അടുക്കളയിൽ പണി ബാക്കിയുണ്ട്. പിന്നെ സാറിനുള്ള കഞ്ഞി…” അവൾ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ശ്രീനാഥ് അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ച് അവളെ തടഞ്ഞു. “ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, ഇന്ന് ഇനി പണിയൊന്നും വേണ്ട. കഞ്ഞി ഞാൻ തന്നെ എടുത്തോളാം. നീ ഇവിടെ വിശ്രമിക്ക്.”