അർജുൻ ആ വരികൾ ആവർത്തിച്ചു വായിച്ചു. അവന്റെ കൈകൾ മുറുക്കി പിടിച്ചു. വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഇതേ അമ്മയുടെ കൈപിടിച്ച് നടന്ന, അവൾക്ക് വേണ്ടി വിശപ്പടക്കി കാത്തിരുന്ന ആ പഴയ ‘ദേവ്’ എന്ന കുട്ടി അവളുടെ ഓർമ്മകളിൽ പോലുമില്ല. അവനെ അവൾ എന്നേ കൊന്നു കുഴിച്ചുമൂടിയിരിക്കുന്നു. അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരേയൊരു മകനേയുള്ളൂ—വിശ്വനാഥന്റെ മകൻ, വിക്രം.
രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അനന്യ നിരഞ്ജനയെ കാണാൻ അവളുടെ താൽക്കാലിക താമസസ്ഥലത്തെത്തി. കോഫി ഷോപ്പിൽ വെച്ച് അർജുൻ ചവിട്ടിപ്പൊട്ടിച്ച ആ ഫോണിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ഒരു ചെറിയ കവറിലാക്കി അവൾ കയ്യിൽ കരുതിയിരുന്നു.
അനന്യ: (പരിഭ്രമത്തോടെ) “നിരഞ്ജനാ… നീ അന്ന് പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. അർജുൻ നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്ന ആളല്ല. അവൻ എന്തൊക്കെയോ വലിയ കാര്യങ്ങൾ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കുന്നുണ്ട്.”
അനന്യ ആ ഇടവഴിയിൽ വെച്ച് കണ്ട കാര്യങ്ങളും, അർജുൻ സംസാരിച്ച നിഗൂഢമായ ഭാഷയെക്കുറിച്ചും നിരഞ്ജനയോട് വിവരിച്ചു. ശേഷം, തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ആ ഫോൺ കഷ്ണങ്ങൾ നിരഞ്ജനയ്ക്ക് കൈമാറി.
അനന്യ: “ഇതാ… അവൻ ആ ഫോൺ തകർത്തെങ്കിലും ഇതിന്റെ ചില സർക്യൂട്ട് ബോർഡുകളും ഒരു ചിപ്പും എനിക്ക് കിട്ടി. ഇതൊന്ന് പരിശോധിക്കാൻ നിനക്ക് പറ്റുമോ?”
നിരഞ്ജന ആ കവർ വാങ്ങി ഓരോ ഭാഗങ്ങളും സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചു. ഒരു പോലീസുകാരിയുടെ കൃത്യതയോടെ അവൾ അത് നിരീക്ഷിച്ചു.
നിരഞ്ജന: “ഇത് സാധാരണ ഒരു മൊബൈൽ ഫോൺ അല്ല അനന്യ. ഇതൊരു എൻക്രിപ്റ്റഡ് കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ ഡിവൈസ് (Encrypted device) ആണ്. ട്രേസ് ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത തരം സാറ്റലൈറ്റ് ലിങ്കുകൾ ഇതിൽ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അവൻ ആരോടാണ് സംസാരിച്ചത് എന്ന് നമുക്ക് കണ്ടെത്തണം.”
അനന്യയുടെ മുഖത്ത് ഭയം നിഴലിച്ചു. “അവൻ ഒരു കുറ്റവാളിയാണോ നിരഞ്ജനാ? സ്മഗ്ലിംഗിനെക്കുറിച്ചും സോഫ്റ്റ്വെയറിനെക്കുറിച്ചും ഒക്കെയാണ് അവൻ സംസാരിച്ചത്.”
നിരഞ്ജന: “അനന്യ, നീ ഇപ്പോൾ പേടിക്കണ്ട. അവൻ ആരായാലും ശരി, ഈ ചിപ്പ് സംസാരിക്കും. നമ്മുടെ ഫോറൻസിക് ലാബിലെ ഒരു സുഹൃത്ത് വഴി ഇതിലെ വിവരങ്ങൾ വീണ്ടെടുക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കാം. നീ നാളെ വൈകുന്നേരം വരെ ഒന്ന് കാത്തിരിക്കൂ. ഇതിന്റെ റിസൾട്ട് കിട്ടിയാലുടൻ ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കാം.”
നിരഞ്ജന ആ കവർ തന്റെ ബാഗിൽ ഭദ്രമായി വെച്ചു. അർജുന്റെ ആ ‘പാലക്കാട്’ ബന്ധവും ഈ പുതിയ ഡിജിറ്റൽ തെളിവുകളും തമ്മിൽ എന്തോ വലിയൊരു കണ്ണിയുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.
നിരഞ്ജന: “പക്ഷേ ഒരു കാര്യം… അർജുനോട് നീ പഴയതുപോലെ തന്നെ പെരുമാറണം. നിനക്ക് അവനെ സംശയമാണെന്ന് അവൻ അറിയരുത്. അവൻ വളരെ ബുദ്ധിമാനാണ്, ഒരു ചെറിയ മാറ്റം കണ്ടാൽ പോലും അവൻ ജാഗ്രത പാലിക്കും.”
അനന്യ സമ്മതം മൂളി അവിടെ നിന്നിറങ്ങി. പിന്നീട് മനസ്സിൽ ചോദ്യങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നു…
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ അനന്യ ഓഫീസിലെത്തിയത് വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയോടെയാണ്. നിരഞ്ജനയുടെ കോളിനായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു അവൾ. പതിവുപോലെ അർജുന്റെ ഡെസ്കിന് മുന്നിലൂടെ നടന്ന അവൾ പെട്ടെന്ന് നിന്നു. അർജുന്റെ ക്യൂബിക്കിൾ ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്നു. അവന്റെ ലാപ്ടോപ്പോ ബാഗോ അവിടെയില്ല.
അനന്യ നേരെ ശ്രീനിവാസൻ സാറിന്റെ ക്യാബിനിലേക്ക് നടന്നു.
അനന്യ: “സർ, അർജുൻ ഇന്ന് വന്നിട്ടില്ലേ? അവന്റെ സീറ്റിൽ ആരെയും കാണുന്നില്ല.”
ശ്രീനിവാസൻ സർ: (ഫയലിൽ നിന്ന് തലയുയർത്താതെ) “ഓ അനന്യയാണോ… അർജുൻ ഇന്ന് രാവിലെ എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു. നമ്മുടെ ആ പുതിയ പ്രൊജക്റ്റിന്റെ ഭാഗമായി ചില ‘ഡാറ്റാ വെരിഫിക്കേഷനുകൾക്ക്’ വേണ്ടി അവൻ പുറത്തുപോയിരിക്കുകയാണ്. ചില ഇൻവെന്ററി ചെക്കപ്പുകൾ ഉണ്ടെന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.”
അനന്യ: “പക്ഷേ സർ, സാധാരണ വെരിഫിക്കേഷൻ ഒക്കെ ലാപ്ടോപ്പ് വഴി ഇവിടെ ഇരുന്ന് ചെയ്യാവുന്നതല്ലേയുള്ളൂ? അവൻ എവിടേക്കാണെന്ന് പറഞ്ഞോ?”
ഗംഭീരം നല്ല ഒരു വെബ്സിരീസ് കണ്ടത്പോലെ ഉണ്ട് ഇനിയും തുടരുക
താങ്കൾ ഒരു geineas ആണ്
Poli story bro വിശ്വനാഥൻ അതിന് ഒരു തീരുമാനം ആകും❤️