അനന്യ: “അവർ വളരെ സ്ട്രിക്റ്റ് ആണെന്നാണ് കേൾക്കുന്നത്. ഇന്ന് രാവിലെ നടന്ന എക്സിക്യൂട്ടീവ് മീറ്റിംഗിൽ അവർ ചില പഴയ ഫയലുകൾ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അത് നിന്റെ ടീം ഹാൻഡിൽ ചെയ്യുന്ന സെക്ഷനിലെ ഫയലുകളാണ്. അവർ നിന്നെ തിരിച്ചറിയുമോ എന്ന പേടി നിനക്കില്ലേ?”
അർജുൻ: “തിരിച്ചറിഞ്ഞാലും ഇല്ലെങ്കിലും എനിക്കൊന്നുമില്ല. ഞാൻ ഇവിടെ ദേവ് അല്ല, അർജുൻ ആണ്. അവർക്ക് വേണ്ടത് കമ്പനിയുടെ ഡാറ്റയാണ്, അത് ഞാൻ നൽകും. പക്ഷേ, ആ ഫയലുകൾക്കുള്ളിൽ അവർ പോലും കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത ചില സത്യങ്ങൾ ഞാൻ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അവർ ആ പദവിയിൽ ഇരിക്കുന്നത് വെറുമൊരു അലങ്കാരത്തിനല്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം. വിശ്വനാഥന്റെ ബിസിനസ്സ് താല്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാനാണ് അവർ ഇവിടെ എത്തിയത്.”
അനന്യ അവനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. “അർജുൻ, നീ എന്തോ വലിയൊരു പ്ലാൻ മനസ്സിൽ കാണുന്നുണ്ട്. നിന്റെ ആ ശാന്തത എന്നെ ശരിക്കും പേടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.”
അർജുൻ പതുക്കെ കാപ്പി കുടിച്ചു. “പേടിക്കണ്ട അനന്യ. നീ നേരത്തെ ചോദിച്ചില്ലേ പ്രതികാരത്തെക്കുറിച്ച്… എനിക്ക് പ്രതികാരമില്ല എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. പക്ഷേ നീതി (Justice) നടപ്പിലാക്കണം. അത് ആരുടെ കാര്യത്തിലാണെങ്കിലും…
അനന്യയും അർജുനും സംസാരിച്ചിരിക്കെ, യൂണിഫോമിലല്ലെങ്കിലും അധികാരവും ഗാംഭീര്യവും തുളുമ്പുന്ന ഒരു യുവതി അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അത് മറ്റാരുമായിരുന്നില്ല, എറണാകുളം സിറ്റിയിലെ സി.ഐ (CI) നിരഞ്ജനയായിരുന്നു. അനന്യയുടെ പഴയ സ്കൂൾ സുഹൃത്ത്.
അനന്യ: (അമ്പരപ്പോടെ) “നിരഞ്ജനാ! നീയിവിടെ? എന്താ പെട്ടെന്നൊരു വരവ്?”
ഇരുവരും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് സന്തോഷം പങ്കുവെച്ചു. വളരെക്കാലത്തിന് ശേഷമാണ് അവർ കാണുന്നത്.
നിരഞ്ജന: “ഒരു ഒഫീഷ്യൽ കാര്യത്തിന് ബാംഗ്ലൂർ വരെ വരേണ്ടി വന്നു ഡി. ഒരു പഴയ മിസ്സിംഗ് കേസിന്റെ (Missing Case) ഫോളോ-അപ്പ് ആണ്. പിന്നെ നീ ഇവിടെയുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ഒന്ന് കാണാമെന്നു കരുതി.”
അവർ കുറച്ചുനേരം പഴയ സ്കൂൾ കാലത്തെക്കുറിച്ച് തമാശകൾ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു. സംസാരത്തിനിടയിൽ നിരഞ്ജനയുടെ കണ്ണുകൾ അർജുനിലേക്ക് നീണ്ടു. അർജുൻ ശാന്തനായി കാപ്പി കുടിക്കുകയായിരുന്നു. നിരഞ്ജന അവനെ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. അവളുടെ പോലീസ് ബുദ്ധി എവിടെയോ ഒന്ന് ജാഗ്രത പാലിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.
നിരഞ്ജന: (അർജുനെ നോക്കി) “അനന്യ… ഇത് നിന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണോ?”
അനന്യ: “അതെ, ഇത് അർജുൻ. എന്റെ കൂടെ വർക്ക് ചെയ്യുന്നു.”
നിരഞ്ജന അർജുന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. എവിടെയോ കണ്ടു മറന്ന ഒരു മുഖം… അല്ലെങ്കിൽ താൻ അന്വേഷിക്കുന്ന ഏതോ ഒരു ഫയലിലെ ദൃശ്യം പോലെ. അവൾ കസേര അല്പം കൂടി അർജുന്റെ അടുത്തേക്ക് നീക്കിയിട്ട് ചോദിച്ചു.
നിരഞ്ജന: “താൻ എവിടെ നിന്നാ വരുന്നത്? നാട് എവിടെയാ?”
അർജുൻ ഒട്ടും ഭാവഭേദമില്ലാതെ, വളരെ സൗമ്യമായി മറുപടി നൽകി.
അർജുൻ: “ഞാൻ പാലക്കാട് നിന്നാണ് മാം. അവിടെയാണ് എന്റെ സ്വദേശം.”
പാലക്കാട് എന്ന മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ നിരഞ്ജനയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ സംശയം നിഴലിച്ചു. അവൾ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു, ‘പാലക്കാട്… പക്ഷേ ഈ കണ്ണുകൾക്ക് ബാംഗ്ലൂരിലെ ആ പഴയ സിസിടിവി ദൃശ്യങ്ങളുമായി എന്തോ ഒരു സാമ്യം തോന്നുന്നുണ്ടല്ലോ!’
നിരഞ്ജന: “പാലക്കാട് എവിടെയാണ്? എനിക്ക് ആ വഴി കുറച്ച് പരിചയമുണ്ട്.”
അർജുൻ: “ഒറ്റപ്പാലത്തിന് അടുത്താണ് വീട്. ഇപ്പോൾ വർഷങ്ങളായി ബാംഗ്ലൂരിൽ സെറ്റിൽഡ് ആണ്.”
അർജുന്റെ മറുപടി തികച്ചും സ്വാഭാവികമായിരുന്നു. എങ്കിലും ഒരു സി.ഐയുടെ മുൻപിലിരുന്ന് ഒട്ടും പതറാതെ സംസാരിക്കുന്ന അവന്റെ രീതി നിരഞ്ജനയെ ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തി.
ഗംഭീരം നല്ല ഒരു വെബ്സിരീസ് കണ്ടത്പോലെ ഉണ്ട് ഇനിയും തുടരുക
താങ്കൾ ഒരു geineas ആണ്
Poli story bro വിശ്വനാഥൻ അതിന് ഒരു തീരുമാനം ആകും❤️