💘💘ഡിയർ ഫോളോവേഴ്സ് 💘💘 5അടിപൊളി  

എല്ലാവരും ഓൺലൈനിൽ ഉണ്ട്…

ആരും കണ്ടിട്ടില്ല…

“ കിടന്നേക്കാമെടാ… വണ്ടിയിലിരുന്ന ക്ഷീണം…….”

ബ്ലാങ്കറ്റ് എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ കോട്ടുവായിട്ടുകൊണ്ട് രമ്യ പറഞ്ഞു…

“ കിടന്നേക്കാം…”

വാതിൽ ഒന്നുകൂടി പരിശോധിച്ച ശേഷം , ലൈറ്റ് ഓഫാക്കി അച്ചുവും വന്നു കിടന്നു…

അവൻ കയ്യെത്തിച്ച് ബഡ്ഡ്ലാംപ് ഓണാക്കി…

“ നീ ഉറങ്ങുന്നില്ലേ…?”

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടും അവന്റെ ഫോണിലെ വെളിച്ചം കണ്ട് രമ്യ ചോദിച്ചു…

“ങാ… കൊഞ്ചു വീഡിയോ നോക്കുകയായിരുന്നു…”

“എങ്ങനെയുണ്ട് റീച്ച്…?”

രമ്യ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു…

“ അതൊക്കെയുണ്ട്….”

“ഇങ്ങു തന്നേ… നോക്കട്ടെ…”

രമ്യ , അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ഫോൺ വാങ്ങി…

അച്ചു സ്ക്രോൾ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നത് കമന്റായിരുന്നു…

അതിലേക്കായിരുന്നു , അവളാദ്യം നോക്കിയതും…

രണ്ടു നല്ല കമന്റുകൾക്കു ശേഷം വന്ന കമന്റ് ,”🌹ർ… കൊതിയൻ” എന്നയാളുടേതായിരുന്നു…

“ കൊഞ്ചു വലിപ്പമുള്ള കന്താണെങ്കിൽ നല്ല ടേസ്റ്റായിരിക്കും ….”

രമ്യയുടെ മുഖം ഒറ്റയടിക്ക് വിളറിപ്പോയി…

അച്ചു അത് ശ്രദ്ധിച്ചു…

അവൻ തന്റെ ഭാവം അറിയാതിരിക്കാൻ അവൾ ഒന്നുകൂടി സ്ക്രാൾ ചെയ്ത് ഫോൺ അവനു നേരെ നീട്ടി…

“ മതിയെടാ… ഉറക്കം വരുന്നു… “

അവൾ തിരിഞ്ഞതും ഫോൺ ടേബിളിലേക്ക് വെച്ചിട്ട് അവനും കിടന്നു…

പുറത്തെ തണുപ്പ്, മുറിയിലേക്കും പതിയെ കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു…

ഒറ്റ ബ്ലാങ്കറ്റിനുള്ളിലായിരുന്നു , അച്ചുവും രമ്യയും…

കമന്റു കണ്ട ഷോക്കിൽ കുറച്ചു നേരം ഉറക്കം വരാതെ കിടന്നെങ്കിലും ക്ഷീണം കാരണം ഉറക്കം അവളെയും പിടിമുറുക്കിയിരുന്നു…

ഇരുവരും അറിയാതെ തന്നെ , ശരീരം ചൂടു തേടി , അടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു…

രമ്യയുടെ പിൻകഴുത്തിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു വെച്ച് , അച്ചു അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു…

പുറത്തെ ബഹളങ്ങളാക്കെ ഏകദേശം അസ്തമിച്ചിരുന്നു…

ഇടയ്ക്ക് ഒന്നോ രണ്ടോ ശബ്ദങ്ങളും വാഹനങ്ങളുടെ ഇരമ്പലും മാത്രം നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു…

ഊട്ടിയുടെ രാവിൽ മഞ്ഞു മാരിയായി ചൊരിഞ്ഞു തുടങ്ങി…

ജനാലച്ചില്ലുകളിൽ ഹിമബാഷ്പം പറ്റിച്ചേർന്നു……

മണിക്കൂറുകൾ പോകവേ, ക്ഷീണത്തിന്റെ ആലസ്യം വിട്ടൊഴിഞ്ഞ രമ്യ , പതിയെ കണ്ണു തുറന്നു…

ഒരു നിമിഷം വേണ്ടി വന്നു അവൾക്ക് സ്ഥലം മനസ്സിലാകാൻ…

പിന്നെയും സമയം വേണ്ടി വന്നു, അച്ചു തന്നെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടക്കുന്നതറിയാൻ…

ഒരു വേള , അവന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് ആസ്വദിച്ചു, അവളും അനങ്ങാതെ കിടന്നു…

കാൽച്ചുവട്ടിൽ നിന്ന് ബ്ലാങ്കറ്റ് മാറിയതും വിരൽ കൊണ്ടവൾ പിടിച്ചിടാൻ ഇളകി…

അതേ, സമയം തന്നെ ഒരു മൂളലോടെ അച്ചു, അവളുടെ അരയിൽ കൈ ചുറ്റി പിന്നിൽ നിന്ന് , ഒന്നുകൂടി ചേർന്നു…

കുറച്ചു നേരം കൂടി രമ്യ അനങ്ങാതെ കിടന്നു…

വസ്ത്രങ്ങൾക്കു മേലെ കൂടെയാണെങ്കിലും അച്ചു, ശക്തമായിട്ടായിരുന്നു അവളെ പുണർന്നിരുന്നത്…

കഴുത്തിനു പിന്നിലേക്ക് , അവന്റെ കുറ്റിരോമങ്ങളുള്ള കവിൾത്തടം ഉരസിയതും അവളിലെ താപനില, അറിയാതെ വർദ്ധിച്ചു…

വർഷങ്ങളായി, ആണൊരാൾ ഇങ്ങനെ തന്നെ പുണർന്നു കിടന്നിട്ട്…

കുറേക്കാലം മുൻപു വരെ ഇടവും വലവും കുട്ടികളുണ്ടായിരുന്നു…

പിന്നെ . അയേഷ മാത്രമായി…

പാതിരാത്രി വരെ അവൾ ഇരുന്നു പഠിക്കുന്ന സന്ദർഭങ്ങളിൽ അച്ചുവും തന്നെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് കിടന്നിരുന്നു…

അതൊക്കെ സ്വാഭാവികം…

പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ…?

മകനാണ്…….!

അവനത് മറക്കുന്നുണ്ട് എന്നത് സത്യം തന്നെയാണ്…

അതിനു കാരണമെന്ത്… ?

കുറച്ചു നേരം ചുഴിഞ്ഞാലോചിച്ചിട്ടും ഒന്നും അവളിൽ തെളിഞ്ഞില്ല…

പിന്നെയാണ് അവളിലേക്ക് , ആ കമന്റ് ഓടി വന്നത്…

കൊഞ്ചു വലിപ്പമുള്ള…………….!!!

അത് അച്ചുവും കണ്ടു കാണുമല്ലോ…

രമ്യയുടെ ഹൃദയം പട പട മിടിച്ചു തുടങ്ങി..

അച്ചു ഒന്നുകൂടി അവളിലേക്ക് ചേർന്നു…

ശ്രീകല പറഞ്ഞ സാജിദയുടെ സംഭവം രമ്യയ്ക്ക് ഓർമ്മ വന്നു തുടങ്ങി…

അത് ഇളയമ്മ…

താൻ അമ്മ:….!

താത്ത ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞ്, സാജിദയും ചെക്കനും കൂടി പണി പറ്റിക്കാറുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന കാര്യം ശ്രീകല പറഞ്ഞതും രമ്യ ഓർത്തു…