🍃ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 🍃- 5 41അടിപൊളി  

 

മുറിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ പുറത്തെ മണ്ണിന്റെ നനവും, ഇലകളുടെ മണം, മഴയുടെ ശബ്ദം,,ഇനിയും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വാതിൽ അടച്ചു.

 

നനഞ്ഞ കള്ളിത്തുണിയും ഷർട്ടും മാറ്റി കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ വെച്ചു.

തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ മുഖം കഴുകി.

 

പക്ഷേ അവന്റെ മുഖത്ത് പതിഞ്ഞിരുന്ന ചൂട് വെള്ളം കൊണ്ടു പോലും തണുത്തില്ലായിരുന്നു.

അവൻ കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു.

കൈകൾ മുട്ടിന് മുകളിൽ ചേർത്തു.

മനസ്സ് ശാന്തമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ മനസ്സ് ശാന്തമായില്ല.

അവൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചതും ആദ്യമായി വന്നത് മഴയുടെ ശബ്ദമല്ല.

 

സാറയുടെ മുഖം, അവളുടെ വിടർന്ന കണ്ണുകൾ, മഴയിൽ നനഞ്ഞ മുടി, ഇളം ചുവന്ന നിറമുള്ള ആ ചുണ്ടുകൾ. അവൾ കോണിപ്പടിയിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയ നിമിഷം. അവളുടെ പുഞ്ചിരി. അവൻ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും തുറന്നു. സ്വയം ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

 

“എന്താ ഇത്… ”

അവൻ മനസ്സിൽ മാത്രം ചോദിച്ചു.

 

ഒരു വീട്ടിൽ വന്നിട്ട് രണ്ടു ദിവസമാകുന്നതിന് മുമ്പേ ആ വീട്ടിലെ ഒരാളുടെ സാന്നിധ്യം ഇത്രയും ഉള്ളിലേക്ക് ഇറങ്ങുമെന്നു അവൻ ഒരിക്കലും കരുതിയിരുന്നില്ല.

 

അവൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ജനലരികിലേക്ക് നടന്നു. പുറത്ത് മഴ ചെറുതായി വീണ്ടും തുടങ്ങി. വീടിന്റെ മുകളിലെ സൈഡിൽ സാറയുടെ മുറിയിലെ ജനലിൽ വെളിച്ചം ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

അത് കണ്ട നിമിഷം അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവിടെ നിശ്ചലമായി.

അവൾ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല.

ആ ചെറിയ ബോധ്യം പോലും അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പറയാനാകാത്തൊരു ചൂടായി പടർന്നു.

 

ജനലിന്റെ തിരശ്ശീല അല്പം നീങ്ങി. ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞ്

സാറ ജനലരികിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

 

കുളിച്ച ശേഷം ധരിച്ച വെളുത്ത, സിമ്പിൾ നൈറ്റ്‌ ഡ്രസ്സ്‌. മുടി ഇനിയും അല്പം നനവോടെ. ഒരു ടവൽ കൊണ്ട് അവൾ പതുക്കെ മുടിയുടെ അറ്റങ്ങൾ ഞെരിച്ച് ഉണക്കുകയായിരുന്നു..

 

ഫിലിപ്പ് പക്ഷേ അവിടുന്ന് മാറിയില്ല.

അവൻ ദൂരത്ത് നിന്നു മാത്രം നോക്കി.

അവൾ മുടി പിന്നിലേക്ക് ഒന്ന് മാറ്റി

മുഖത്തിന്റെ വശത്തേക്ക് വീണ ചെറിയ നനവുള്ള മുടിയിഴകൾ

ചെവിക്കു പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കി.

 

ആ ചെറിയ ചലനം പോലും ഫിലിപ്പിന്റെ ഉള്ളിൽ അസാധാരണമായി പതിഞ്ഞു. അവൾ പിന്നെ ജനലിനരികിൽ നിന്നു മഴയിലേക്കു കുറച്ചുനേരം നോക്കി.

 

അവൾക്ക് താഴെ ഔട്ട് ഹൗസിന്റെ ഭാഗംകാണാമായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ താഴേക്ക് വന്നു.

നേരെ ഫിലിപ്പിന്റെ ജനലിലേക്ക്.

 

വീണ്ടും. ആ രാത്രി രണ്ടാം തവണ.

അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കി.

ഈ തവണ ഒരാളും ഉടനെ നോട്ടം മാറ്റിയില്ല. രണ്ടുപേരും ദൂരത്ത് നിന്നു സാന്നിധ്യം അനുഭവിച്ചു.

ആ മൗനത്തിൽ വളരെ ചെറിയ, പക്ഷേ വളരെ സത്യമായ ഒരു ബന്ധം രൂപപ്പെടുകയായിരുന്നു.

 

സാറയുടെ കണ്ണുകളിൽ ചെറുതായി നാണം തെളിഞ്ഞു. പക്ഷേ അവൾ മാറിയില്ല. അവൾ നോക്കി നിന്നു.

 

ഫിലിപ്പിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു മൃദുവായ, അറിയാതെ വിരിഞ്ഞ പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.

അത് കണ്ട നിമിഷം സാറയുടെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് പതുക്കെ തിളങ്ങി.

അവൾ ചെറുതായി തല മാറ്റി. പിന്നെ വീണ്ടും മുകളിലേക്ക് നോക്കി.

 

അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ ഇനിയും ആ ചെറിയ പുഞ്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ നിമിഷത്തിൽ അവർ തമ്മിൽ പറഞ്ഞുപോയത് വാക്കുകൾക്കപ്പുറം ആയിരുന്നു.

“ഞാൻ നിന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു!.”

“ഞാനും!..” അങ്ങനെ തോന്നുന്ന ഒരു മൗനം മാത്രം.

 

പിന്നെ സാറ പതുക്കെ കർട്ടൻ അല്പം വലിച്ചു. പൂർണ്ണമായി അടച്ചില്ല. പക്ഷേ പകുതി മാത്രം.

അതൊരു ചെറിയ കുസൃതിയാണെന്ന്

ഫിലിപ്പിന് മനസ്സിലായി. അവൻ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. ജനലിനരികിൽ.

മഴയിലേക്ക് നോക്കുന്നതുപോലെ നടിച്ചുകൊണ്ട് വാസ്തവത്തിൽ അവളുടെ വെളിച്ചമുള്ള ജനലിലേക്കാണ് നോക്കിയത്.

 

 

ആ രാത്രി ഫിലിപ്പിന് ഒരു പുതിയ കാര്യം മനസ്സിലായി.

 

അവളുടെ ശബ്ദം, അവളുടെ ചിരി, അവളുടെ മണം, അവൾ ജനലിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന സമയം. ഇതെല്ലാം ഇനി അവന്റെ ദിവസത്തിന്റെ ഭാഗമാകുകയാണ്. മറ്റുവശത്ത് സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു കിടന്ന സാറക്കും ഉറക്കം പെട്ടെന്ന് വന്നില്ല.