🍃ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 🍃- 5 41അടിപൊളി  

 

വരാന്തയുടെ ചുവരുകളിൽ നനവിന്റെ തണുപ്പ്.

മുറ്റത്തെ വായുവിൽ

കാപ്പിയുടെ മണവും മണ്ണിന്റെ മണവും ചേർന്ന് നിന്നു.

ഫിലിപ്പ് വരാന്തയുടെ പടിയിൽ നിന്നു

ഒന്ന് മുകളിലേക്ക് നോക്കി.

സാറയുടെ ജനൽ അടഞ്ഞുകിടക്കുകയായിരുന്നു.

 

അവൻ സ്വയം ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

 

“എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ആദ്യം അങ്ങോട്ട് നോക്കുന്നത്…”

അവൻ മനസ്സിൽ തന്നെ പറഞ്ഞു.

പക്ഷേ അതേ നിമിഷം

മുകളിലെ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.

പുറത്തെ പഴയ കോൺക്രീറ്റ് കോണിപ്പടിയുടെ മുകളിൽ സാറ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

ഇളം ക്രീം നിറത്തിലുള്ള ലൂസ് കോട്ടൺ സൽവാർ.

മുടി പൂർണ്ണമായി ഉണക്കിയിട്ടില്ല.

അൽപ്പം നനവോടെ പിറകിലേക്ക് വീണുകിടക്കുന്നു.

 

മുഖത്ത് ഉറക്കത്തിന്റെ മൃദുവായ തെളിച്ചം.

അവൾ പടികൾ ഇറങ്ങുന്നതിനിടെ

താഴെ നിന്നു തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ഫിലിപ്പിനെ കണ്ടു.

 

ഒരു നിമിഷം.

പിന്നെ അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ

വളരെ ചെറുതായി പക്ഷേ വളരെ വ്യക്തമായി ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

 

ഫിലിപ്പിന്റെ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ

ഹൃദയം വീണ്ടും ഒരു തവണ അധികം മിടിച്ചു.

“ഗുഡ് മോണിംഗ്,”

സാറ വളരെ സ്വാഭാവികമായി പറഞ്ഞു.

“ഗുഡ് മോണിംഗ്…”

അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

പക്ഷേ ഇരുവരും അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു അത് വെറും ഒരു ഗുഡ് മോണിംഗ് അല്ലായിരുന്നു.

അതിന്റെ ഉള്ളിൽ “ഇന്നലെ രാത്രി ഞാൻ മറന്നിട്ടില്ല” എന്നൊരു മൗനമുണ്ടായിരുന്നു.

 

 

ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റിനായി എല്ലാവരും കൂടി ഇരിക്കുമ്പോൾ വീട് വീണ്ടും സാധാരണ കുടുംബത്തിന്റെ ശബ്ദങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ജിനി ഫോൺ നോക്കിക്കൊണ്ട് എന്തോ പറഞ്ഞ് ചിരിക്കുന്നു. ജോസഫ് ഇന്നത്തെ തോട്ടത്തിലെ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നു. അന്നാമ്മ എല്ലാവരുടെയും പ്ലേറ്റിലേക്കും ദോശയും മുട്ടക്കറിയും വച്ച് കൊടുക്കുന്നു.

 

ഫിലിപ്പ് സാറയുടെ എതിർവശത്തായിരുന്നു ഇരുന്നത്.

 

സാറ പ്ലേറ്റിലേക്കു നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ ഉയർന്ന് അവനെ ശ്രെദ്ധിക്കും. അവൻ അതേ നിമിഷം തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ അവൾ ഉടൻ താഴേക്ക് നോക്കും.

 

പക്ഷേ ആ ചെറു നോട്ടങ്ങളിൽ പോലും ഇപ്പോൾ പഴയ അകലം ഇല്ലായിരുന്നു. അത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു.

സ്വന്തമായി മാത്രം അറിയാവുന്ന

ഒരു രഹസ്യത്തിലൂടെ അടുത്തവരായവരുടെ നിശ്ശബ്ദത.

 

“ഫിലിപ്പേ,”

ജോസഫ് വിളിച്ചു.

 

“ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് മുകളിലെ സ്റ്റോർറൂം ഒന്ന് ക്ലിയർ ആക്കണം. പഴയ സാധനങ്ങൾ കുന്നുക്കൂടി കിടക്കുന്നുണ്ട്.”

 

“ശരി ചേട്ടാ,”

ഫിലിപ്പ് പറഞ്ഞു.

 

“സാറേ, നീയും ഒന്ന് നോക്കിക്കോ. പഴയ ബോക്‌സുകളിൽ നിന്റെ അമ്മയുടെ ചില കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.”

 

“ശരി അപ്പച്ചാ,”

സാറ മറുപടി കൊടുത്തു.

 

ആ മറുപടി കേട്ട നിമിഷം ഫിലിപ്പും സാറയും ഒരു നിമിഷം തമ്മിൽ നോക്കി.

രണ്ടുപേരും ഒരു വാക്കുമില്ലാതെ തന്നെ ഇരുവരുടെയും ഹൃദയം

ഒരേ സമയം ഒന്ന് പതറി.

 

ജിനി അത് ഒന്നും അറിയാതെ ചോദിച്ചു,

 

“സ്റ്റോർറൂം തുറക്കാൻ പോകുവാന്നോ? അവിടെ ഭൂതം ഉണ്ടെന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്.”

“നീ ഇവിടെ ഉള്ളപ്പോൾ ഡ്യൂപ്ലിക്കേറ്റ് ഭൂതത്തെ എന്തിന് പേടിക്കണം,”

സാറ ഉടൻ പറഞ്ഞു.

 

അവിടെ പിന്നെ കൂട്ടച്ചിരിയായി.

 

 

ഉച്ചയോടെ വീട് അല്പം ശാന്തമായി.

അന്നാമ്മ അടുക്കളയിൽ.

ജിനി മുറിയിൽ.

ജോസഫ് പുറത്തേക്ക് പോയിരുന്നു.

 

മുകളിലെ നിലയിലെ നടപ്പുരയിൽ മഴ ശേഷം വെളിച്ചം പതിഞ്ഞ് മൃദുവായി കിടന്നു.

 

സ്റ്റോർറൂമിന്റെ വാതിൽ പഴയതായിരുന്നു.

 

കട്ടിയുള്ള മരവാതിൽ. തുറക്കുമ്പോൾ അല്പം കര് കര് ശബ്ദം.

 

സാറ ആദ്യം എത്തി.

 

അവൾ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് നോക്കി.

 

പഴയ ഇരുമ്പ് പെട്ടികൾ, കാർഡ്ബോർഡ് ബോക്‌സുകൾ,

മരംകൊണ്ടുള്ള ഒരു തകർന്ന കസേര,

മുകളിലെ ചെറിയ ജാലകത്തിലൂടെ അകത്തേക്ക് പതിക്കുന്ന പൊടിയേറിയ വെളിച്ചരശ്മി.

 

അവൾ അകത്ത് കയറിയതിനു പിന്നാലെ ഫിലിപ്പും എത്തി.