🍃ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 🍃- 5 41അടിപൊളി  

 

ഫിലിപ്പിന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ മുഖത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. ആ ചോദ്യത്തിൽ ആസ്വഭാവികതയുണ്ടായിരുന്നു.

 

അതിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഉണ്ടെന്ന് അവൻ ഉടൻ മനസ്സിലാക്കി.

“ഉണ്ട്”

അവൻ പറഞ്ഞു.

 

സാറ തല തിരിച്ച് അവനെ നോക്കി.

“ആരെയാ?”

 

ഫിലിപ്പ് ഒരു നിമിഷം അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി നിന്നു.

പിന്നെ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“അത് ഞാൻ പറയണോ?”

 

സാറയുടെ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ

ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

 

“അപ്പോൾ ഞാൻ പറയാം,”

അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

ഫിലിപ്പിന്റെ ഹൃദയം പെട്ടെന്ന് മിടിച്ചു.

സാറ വീണ്ടും തോടിലേക്കു നോക്കി.

 

“എനിക്ക്!”

അവൾ ഒരു ചെറു ശ്വാസം വിട്ടു.

“എന്റെ ഫസ്റ്റ് ലവ്…നീ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.”

ആ വാക്കുകൾ രാത്രിക്കാറ്റിലൂടെ വളരെ ആനന്തകരമായ അനുഭൂതി കൊണ്ടുവന്നെങ്കിലും ഫിലിപ്പിന്റെ ഉള്ളിൽ അത് ഒരു മിന്നൽപോലെ പതിച്ചു.

 

അവൻ ഒന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. സാറയുടെ ശബ്ദത്തിൽ കളിയൊന്നുമില്ലായിരുന്നു, തമാശയുമില്ലായിരുന്നു. അത് വളരെ ശാന്തവും വളരെ സത്യസന്ധവുമായിരുന്നു.

 

“എന്തിനെന്ന് എനിക്കറിയില്ല”

 

അവൾ പതുക്കെ തുടർന്നു.

 

“ആദ്യ ദിവസം ഗേറ്റിൽ നിന്നെ കണ്ടപ്പോഴേ..എന്തോ വ്യത്യസ്തമായി തോന്നി.”

അവൾ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

 

“പിന്നെ നീ വീട്ടിൽ വന്നതോടെ…അത് കുറയുമെന്ന് കരുതി.

പക്ഷേ…” അവൾ അവനെ നോക്കി.

“അതിലും കൂടി.”

ഫിലിപ്പിന്റെ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ ആ വാക്കുകൾ എല്ലാം പതുക്കെ പടർന്നു. അവൻ എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ വാക്കുകൾ ഉടൻ വന്നില്ല.

 

 

“സാറേ” അവൻ വളരെ മൃദുവായി വിളിച്ചു.

 

അവൾ അവനെ നോക്കി.

“ഞാൻ..”

 

അവൻ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“എനിക്ക് ഇതുപോലെ ആരും ഉണ്ടായിട്ടില്ല.”

 

സാറയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രകാശം തെളിഞ്ഞു.

 

“എനിക്ക് മനസ്സിലാകും,”

അവൾ പറഞ്ഞു.

 

 

കാറ്റ് വീണ്ടും അവരുടെ ഇടയിലൂടെ വീശി കടന്നു.

അവൾ മറ്റൊരു ചോക്ലേറ്റ് പൊതി വായിൽ വെച്ചു. അത് അല്പം അലിഞ്ഞിരുന്നു. അവൾ ചെറുതായി ചിരിക്കുമ്പോൾ ചോക്ലേറ്റിന്റെ ചെറിയൊരു തിളക്കം അവളുടെ താഴത്തെ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ പതിഞ്ഞു.

 

 

ഫിലിപ്പിന്റെ കണ്ണ് അതിലേക്ക് പോയി. സാറക്ക് അത് മനസ്സിലായില്ല. അവൻ രണ്ട് നിമിഷം നോക്കി. പിന്നെ അല്പം മടിച്ച് പറഞ്ഞു,

“ഒരു മിനിറ്റ്..”

 

“എന്താ?”

അവൾ മനസ്സിലാവാതെ ചോദിച്ചു.

 

ഫിലിപ്പ് പതുക്കെ കൈ ഉയർത്തി.

“ഇവിടെ…” അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിലേക്ക് കാണിച്ചു.

 

സാറ പെട്ടെന്ന് എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവൾ വിരൽ കൊണ്ട് തുടയ്ക്കാൻ നോക്കി.

 

“പോയിട്ടില്ല”

ഫിലിപ്പ് വളരെ ചെറുതായി പറഞ്ഞു.

 

“ഇങ്ങോട്ട് വാ”

അവൻ വളരെ പതുക്കെ അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ പതിഞ്ഞിരുന്ന

ആ ചെറിയ ചോക്ലേറ്റ് പാട് വിരലിന്റെ തുമ്പുകൊണ്ട് തുടച്ചു നീക്കി.

ആ സ്പർശം ഒരു നിമിഷം മാത്രം നീണ്ടുനിന്നു.

 

സാറയുടെ ശ്വാസം ഒന്ന് ചെറുതായി കൂടി. ഫിലിപ്പിന്റെ വിരൽ

അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ നിന്ന് പിന്മാറിയെങ്കിലും ആ സ്പർശത്തിന്റെ ചൂട് ഇനിയും അവിടെ തന്നെ നിന്നു.

 

 

അവരുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും തമ്മിൽ ഉടക്കി. ഈ തവണ രാത്രി കൂടുതൽ നിശ്ശബ്ദമായി. തോടിന്റെ ശബ്ദം പോലും ദൂരെയായി പോയതുപോലെ തോന്നി.

 

സാറയുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ മുഖത്തിൽ നിശ്ചലമായി.

ഫിലിപ്പിന്റെ ഉള്ളിൽ ഹൃദയം അസാധാരണമായി മിടിച്ചു.

 

അവൻ അവളോട് ഒന്നുകൂടെ അടുത്തിരുന്നു.

അവനും..

അവളും..

ആ നിമിഷം നീണ്ടുനിൽക്കട്ടെ എന്ന് മാത്രമാണ് ആഗ്രഹിച്ചത്.

സാറയുടെ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ

വളരെ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി വീണ്ടും വിരിഞ്ഞു.

“നീ വളരെ shy ആണ്…”

അവൾ പറഞ്ഞു.

 

 

ഫിലിപ്പ് ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

 

സാറയുടെ കണ്ണുകൾ അവനെ നോക്കി..

പിന്നെ അവൾ നോട്ടം താഴ്ത്തി.

പിന്നെ വളരെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു,

“അത് നിന്നോട് മാത്രമാകാം.”

 

ആ നിമിഷം ഫിലിപ്പിന്റെ ഉള്ളിൽ