🍃ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 🍃- 5 41അടിപൊളി  

 

“ഇത്രയും സാധനങ്ങളോ..”

അവൻ പറഞ്ഞു.

 

“ഈ വീട്ടിലെ പഴയ സാധനങ്ങളൊന്നും കളയാറില്ല,”

സാറ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

“ഓർമ്മകൾക്കും ഇവിടെ സ്റ്റോറേജ് ഉണ്ട്.”

 

ഫിലിപ്പ് അവളെ നോക്കി.

“അത് നല്ലതാണ്.”

 

സാറ ചെറുതായി അവനെ നോക്കി.

“നിനക്ക് പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഇഷ്ടമാണല്ലേ?”

 

“അതെ”

 

അവൻ തലകുനിച്ചു.

“പഴയ കാര്യങ്ങളിൽ… സത്യങ്ങൾ കൂടുതലായിരിക്കും.”

ആ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ

സാറയുടെ കണ്ണുകൾ ഒരു നിമിഷം അവനിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

 

 

ഇവൻ ചിലപ്പോൾ ഇങ്ങനെ ഹൃദയത്തിൽ നേരെ പതിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ എന്തിനാ ഇത്ര സാധാരണ പോലെ പറഞ്ഞുകളയുന്നത്…

അവൾ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു.

 

അവർ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് ബോക്‌സുകൾ തുറക്കാൻ തുടങ്ങി. പഴയ ഫോട്ടോ ആൽബങ്ങൾ. അന്നാമ്മയുടെ യൗവനകാല ചിത്രങ്ങൾ. ജോസഫിന്റെ ബ്ലാക്ക് ആൻഡ് വൈറ്റ് ഫോട്ടോകൾ.

ചെറുപ്പത്തിലെ സാറയും ജിനിയും.

 

“ഇത് നോക്ക്…”

സാറ ഒരു പഴയ ഫോട്ടോ എടുത്തു.

മണ്ണിൽ ഇരുന്ന് തലക്ക് കൈ വെച്ച് കരയുന്ന മൂന്നോ നാലോ വയസ്സുള്ള കുഞ്ഞ്.

 

ഫിലിപ്പ് ചിത്രം കണ്ടതും ചിരി അടക്കാനായില്ല.

 

“ഇത് നീയോ?”

 

“അതെ!”

സാറ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു.

 

“ചിരിക്കണ്ട.”

 

“എങ്ങനെ ചിരിക്കാതിരിക്കും?”

അവൻ പറഞ്ഞു.

 

“ഇവിടം തൊട്ടേ കുസൃതി തുടങ്ങിയതത് കാണാം.”

 

സാറ ചുണ്ടു ചുളിച്ചു.

“നീ ഒന്ന് കൂടെ ചിരിച്ചാൽ ഈ ഫോട്ടോ ഞാൻ കത്തിക്കും.”

 

“അയ്യോ വേണ്ട”

അവൻ ഉടൻ പറഞ്ഞു.

 

“ഇത് ഇവിടെ ആയതുകൊണ്ട് സേഫ് ആയി.”

“ഇത് എന്റെ കയ്യിലായിരുന്നെങ്കിൽ സേഫ് ആവില്ലായിരുന്നു,”

സാറ പറഞ്ഞു.

 

ഫിലിപ്പ് വീണ്ടും ചിരിച്ചു.

ആ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ സാറയും അറിയാതെ ചിരിച്ചു.

 

പഴയ സ്റ്റോർറൂമിന്റെ പൊടിയേറിയ വെളിച്ചത്തിനുള്ളിൽ ആ ചെറിയ ചിരികൾ പോലും വളരെ ജീവനുള്ളതുപോലെ തോന്നി.

 

ഒരു ചെറിയ നിമിഷം മുകളിലെ ഷെൽഫിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ബോക്സ് എടുക്കാൻ സാറ കാൽവിരലുകളിൽ ഉയർന്നു.

“കിട്ടുന്നില്ല…”

അവൾ പറഞ്ഞു.

 

“ഞാൻ എടുക്കാം,”

ഫിലിപ്പ് അടുത്തേക്ക് വന്നു.

 

അവൻ അവളുടെ പിന്നിലൂടെ കൈ നീട്ടി

മുകളിലെ ബോക്സ് പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

 

ആ നിമിഷം അവർക്കിടയിലെ ദൂരം

വളരെ കുറഞ്ഞു.

 

സാറയുടെ പുറകിലൂടെ അവന്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് അല്പം തട്ടിയപോലെ തോന്നി. അവൾ അനങ്ങാതെ നിന്നു.

ഫിലിപ്പിന് മുകളിലെ ബോക്സ് കിട്ടിയെങ്കിലും അവൻ ഉടൻ പിന്നോട്ടില്ല. കാരണം അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് വീണ്ടും ആ പരിചിതമായ മൃദുവായ വാനില മണം.

 

അവൻ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ അടയ്ക്കാതെ തന്നെ ഒരു നിമിഷം ആ മണം ശ്വസിച്ചു. സാറയുടെ ഹൃദയം ഒന്ന് വേഗമായി.

 

“കിട്ടിയോ?”

അവൾ വളരെ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.

“മ്മ്

കിട്ടി”

അവൻ അതേ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അവൻ ബോക്സ് താഴെയിറക്കിയ ശേഷം പോലും

രണ്ടുപേരും ഉടൻ മാറിയില്ല.

 

സാറ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു.

ഇപ്പോൾ അവർ വളരെ അടുത്തായിരുന്നു.

 

വളരെ അടുത്ത്.

 

അവളുടെ കണ്ണുകൾ ആദ്യം അവന്റെ ഷർട്ടിലേക്കും, പിന്നെ കഴുത്തിലേക്കും, പിന്നെ പതുക്കെ

അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കും ഉയർന്നു.

 

ഫിലിപ്പിന്റെ ഹൃദയം വീണ്ടും ശക്തിയായി മിടിച്ചു. ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

 

പക്ഷേ

 

ആ മൗനത്തിൽ ഇപ്പോൾ

ഒരുതരം വിറയലുണ്ടായിരുന്നു.

“ഇന്നലെ രാത്രി..”

സാറ വളരെ പതുക്കെ തുടങ്ങി.

 

ഫിലിപ്പ് ശ്രദ്ധയോടെ അവളെ നോക്കി.

“ഇന്നലെ രാത്രി?”

 

“ഞാൻ പറഞ്ഞത്.. ”

അവൾ വാക്ക് നിർത്തി.

 

“ഫസ്റ്റ് ലവ്…ആ കാര്യം”

ഫിലിപ്പിന്റെ ശ്വാസം പതുക്കെ ആഴമായി.

 

“അതെ?”

 

സാറ കുറച്ചു നിമിഷം അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ വളരെ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

“നീ പേടിച്ചോ?”

 

ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ഫിലിപ്പ് ചെറുതായി ചിരിച്ചു. പക്ഷേ ആ ചിരിയിൽ ലജ്ജയും സത്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

“പേടിയുണ്ടായിരുന്നു”

അവൻ പറഞ്ഞു.