🍃ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 🍃- 5 41അടിപൊളി  

 

സാറയുടെ ചോദിച്ചു.

“എന്തിന്?”

 

ഫിലിപ്പ് മറുപടി പറയുന്നതിന് മുൻപ്

ഒരു ചെറിയ ശ്വാസം വിട്ടു.

“കാരണം.. ”

അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു,

 

“ഇത് എനിക്ക് പുതിയ സംഗതിയായതുകൊണ്ട്.”

 

അവൻ കണ്ണ് മാറ്റിയില്ല.

 

“ആരും എന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കിയിട്ടില്ല.

ആരും ഇങ്ങനെ എന്റെ…മനസ്സിലേക്ക് വന്നിട്ടില്ല.” ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ

സാറയുടെ മുഖം മുഴുവൻ സന്തോഷത്താൽ പൂത്തുലഞ്ഞു.

 

അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

 

പക്ഷേ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ

വളരെ വ്യക്തമായൊരു സ്നേഹം തെളിഞ്ഞു.

 

“എനിക്കും പുതിയ അനുഭവമാണ്. ”

അവൾ പറഞ്ഞു.

 

“പക്ഷേ”

 

ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തു,

“നിന്നെ കുറിച്ച് പേടി തോന്നുന്നില്ല.”

ഫിലിപ്പിന്റെ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ ആ വാക്കുകൾ മഴ പോലെ പതുക്കെ വീണു.

 

വാതിലിന് പുറത്തുള്ള ശബ്ദം

അവരുടെ നിശ്ശബ്ദത കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് പോകുന്നതിന് മുമ്പ്

പുറത്ത് നിന്ന് ജിനിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു.

 

“സാറാ”!

നിങ്ങൾ എന്താ ഇത്രയും നേരം അവിടെ?”

 

രണ്ടുപേരും ഒരേ നിമിഷം അല്പം പിന്നോട്ടായി.

 

സാറ ഉടൻ സാധാരണ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു,

“പഴയ ബോക്‌സുകൾ നോക്കുന്നു!”

“ഭൂതത്തെ കണ്ടാൽ എന്നെ വിളിക്കണ്ട!”

ജിനി പറഞ്ഞു.

 

ഫിലിപ്പിന് ചിരി വന്നു.

സാറക്കും ചിരി അടക്കാനായില്ല.

 

അവരുടെ ഇടയിലെ ആ ഗൗരവം

ഒരുനിമിഷം കൊണ്ട് ലഘുവായി.

 

പക്ഷേ

 

ആ നിമിഷം പൂർണ്ണമായി നഷ്ടമായില്ല. അത് അവരുടെ ഇടയിൽ ഇനിയും ജീവനോടെ തന്നെ നിന്നു.

അവസാന നിമിഷം സ്റ്റോർറൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് സാറ ഒരു പഴയ ചെറു മെറ്റൽ ബോക്സ് തുറന്നു.

അതിനുള്ളിൽ ചില പഴയ കത്തുകളും, ഒരു ചെറു വെള്ളി കുരിശുമുണ്ടായിരുന്നു.

 

“ഇത് അമ്മമ്മയുടേതാണ്…”

അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

 

ഫിലിപ്പ് ആ ചെറിയ കുരിശ് നോക്കി.

“വളരെ സുന്ദരമാണ്,”

അവൻ പറഞ്ഞു.

 

സാറ അതു വിരലുകളിൽ തിരിച്ചു നോക്കി.

 

പിന്നെ കുറച്ചു നിമിഷം ചിന്തിച്ച ശേഷം

അത് അവന്റെ കൈയിൽ വെച്ചു.

 

ഫിലിപ്പ് അമ്പരന്നു.

“ഇത് എനിക്ക്?”

 

“താൽക്കാലികമായി മാത്രം,”

അവൾ പറഞ്ഞു.

 

“കാണാതാകാതെ സൂക്ഷിക്കണം.”

 

“എന്തിനാ എന്നെ ഏൽപ്പിക്കുന്നത്?”

 

സാറ അവനെ നോക്കി.

വളരെ മൃദുവായി ചിരിച്ചു.

 

“കാരണം..”

 

അവൾ പറഞ്ഞു,

“നീ സൂക്ഷിച്ചാൽ അതൊന്നും നഷ്ടപ്പെടില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.”

ആ വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ ഫിലിപ്പ് അവളെ മാത്രം നോക്കി നിന്നു.

 

അവൻ ആ ചെറിയ വെള്ളി ക്രൂശ് കൈയിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

 

പക്ഷേ അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു അത് ഒരു ചെറിയ പഴയ വസ്തു മാത്രമല്ല.

അവൾ അറിയാതെ തന്നെ അവന്റെ കൈയിൽ വെച്ചത് വിശ്വാസം ആയിരുന്നു എന്നത്.

 

അന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ്

വീട് വീണ്ടും പതിവ് ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുപോയി.

പക്ഷേ മുകളിലെ പൊടിയേറിയ സ്റ്റോർറൂമിൽ, പഴയ ഫോട്ടോകളുടെ ഇടയിൽ, മൃദുവായ വാനിലയുടെ മണത്തിനിടയിൽ, ഒരു പുതിയ പ്രണയം ഇനി വെറും നോട്ടങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ വിശ്വാസത്തിലേക്കും അടുപ്പത്തിലേക്കും ആദ്യമായി പതുക്കെ കയറിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

തുടരും………

 

 

 

 

 

 

 

അഭിപ്രായങ്ങൾ ലൈക്കിലും കമന്റ്റിലും പ്രധീക്ഷിക്കുന്നു.