🍃ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 🍃- 5 41അടിപൊളി  

 

ഫിലിപ്പ് അല്പം മടിച്ചു. പിന്നെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. “അല്ല…നല്ല മണം.” ആ ഒരു വാക്ക് കേട്ട നിമിഷം

സാറയുടെ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ

ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

അവൾ അല്പം അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചാഴ്ന്നു.

“ഗർലൈൻ വാനില പ്ലാനിഫോലിയ,”

അവൾ പറഞ്ഞു. ആ പേര് പോലും

അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ നിന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ ഫിലിപ്പിന് അതിശയകരമായി ആനന്തം തോന്നി.

“വലിയ പേരാണല്ലോ… ”

അവൻ പറഞ്ഞു.

സാറ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്. “ നല്ല മണമുണ്ടോ?” അവൾ ചോദിച്ചു.

ഫിലിപ്പ് ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ വളരെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

“ഇത് മനസ്സിൽ നിന്ന് പോവില്ലെന്നാ തോന്നുന്നത്.”

ആ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ സാറയുടെ കണ്ണുകളിൽ വളരെ ചെറുതായി, പക്ഷേ വളരെ സത്യമായ ഒരു സന്തോഷം തെളിഞ്ഞു.

 

“എവിടേക്കാ?”

ഫിലിപ്പ് ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.

 

“തോട്ടത്തിലേക്ക്.”

 

“ഈ രാത്രിയിൽ തോട്ടത്തിലേക്കോ?”

 

“എന്താ…പേടിയാണോ?” സാറ കണ്ണ് ചിമ്മി ചോദിച്ചു.

 

“എനിക്ക് പേടിയോ.”

അവൻ ചെറുതായി പറഞ്ഞു.

 

സാറ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

“നമ്മളുടെ ഏരിയ മുഴുവൻ നമ്മളെ പ്രൊട്ടക്ട് ചെയ്യുന്ന ആളുകളാണ്.”

അവൾ പതുക്കെ നടന്നു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

 

“പിന്നെ..”

ഒരു ചെറു ഇടവേള എടുത്ത് അവൾ അവനെ നോക്കി.

“ഇപ്പോൾ നീ കൂടെ ഉണ്ടല്ലോ.”

 

ആ വാക്ക് കേട്ട നിമിഷം ഫിലിപ്പിന്റെ ഹൃദയം ഒന്ന് നിശ്ചലമായി. അവൻ അവളെ നോക്കി. അവൾ അത് പറഞ്ഞിട്ട് വളരെ സാധാരണമായി മുന്നോട്ട് നോക്കി നടക്കുകയായിരുന്നു.

പക്ഷേ അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ

അറിയാതെ ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. രണ്ടുപേരും തോട്ടത്തിനകത്തേക്ക് കയറി.

 

രാത്രിയിലെ കുരുമുളക് വള്ളികൾ

പകലുകളേക്കാൾ വേറൊരു ഭാവം തന്നെയായിരുന്നു. ഇലകളിൽ ഇനിയും അല്പം നനവ്, മണ്ണിൽ രാത്രിയുടെ തണുപ്പ്, മുകളിലൂടെ നക്ഷത്രങ്ങൾ ചെറുതായി മാത്രം കാണുന്ന ആകാശം, തോടിനരികിലേക്ക് പോകുന്ന ചെറുവഴി നനഞ്ഞ ഇലകൾ കൊണ്ട് പകുതി മറഞ്ഞിരുന്നു.

 

അവിടെ ചെന്നെത്തിയപ്പോൾ

സാറ ഒരു പഴയ കോൺക്രീറ്റ് തിട്ടയുടെ അരികിൽ ഇരുന്നു.

തോടിന്റെ വെള്ളം കല്ലുകളിൽ തട്ടി ചെറുതായി ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു. “ഇവിടെ ഇരിക്ക്,”

അവൾ അവന്റെ സൈഡിലുള്ള ഇടം കാണിച്ചു. ഫിലിപ്പ് അവളുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു. വളരെ അടുത്തല്ല, പക്ഷേ വളരെ ദൂരെയുമല്ല.

അവർക്കിടയിൽ ഒരാളുടെ ചൂട് മറ്റെയാൾക്ക് അറിയാൻ മതി വരുന്നത്ര നിശ്ശബ്ദമായ ഒരു അടുപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. സാറ ചോക്ലേറ്റിന്റെ പെട്ടി തുറന്നു.

ചെറിയ പൊതികളുള്ള ഇമ്പോർട്ട് പീസ്സ്.

“ഇത് എവിടെ നിന്നാ?”

ഫിലിപ്പ് ചോദിച്ചു.

“എന്റെ കസിൻ ജർമ്മനിയിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്നതാണ്.” അവൾ ഒന്ന് അവനെ നോക്കി.

“സ്പെഷ്യൽ ആളുകൾക്കാണ് കൊടുക്കാറുള്ളത്.” ഫിലിപ്പ് ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

 

“അപ്പോൾ ഞാൻ സ്പെഷ്യൽ ആണോ?”

 

സാറ ഉടൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അവൾ ഒരു ചോക്ലേറ്റ് പീസിന്റെ കവർ തുറന്നു.

അവന്റെ കൈയിൽ വെച്ചു കൊടുത്തു.

“നിനക്ക് എന്താണ് തോന്നുന്നത്?” അവൾ ചോദിച്ചു.

 

ഫിലിപ്പ് ആ ചോദ്യം കേട്ട്

ഒരു നിമിഷം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

അവൻ ചോക്ലേറ്റ് വായിൽ വെച്ചു. ആ നിമിഷം അവന്റെ ഉള്ളിൽ അലിഞ്ഞത് ചോക്ലേറ്റ് മാത്രം ആയിരുന്നില്ല.

 

കുറച്ചു നേരം ഇരുവരും തോടിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം കേട്ടുകൊണ്ട് ചോക്ലേറ്റ് കഴിച്ചു.

 

കാറ്റ് അല്പം തണുത്തു. സാറയുടെ മുടി

കാറ്റിൽ പാറി അവളുടെ കവിളിനരികിലേക്ക് വീണു. അവൾ അതൊക്കെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഒതുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഫിലിപ്പ് അത് നോക്കിയിരുന്നു.

അവൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു. “ഫിലിപ്പ്…”

“ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ?”

 

“ചോദിക്ക്”

 

സാറ മൗനമായി.

 

“ചോദിക്കൂ.”

 

സാറ ചോക്ലേറ്റിന്റെ പൊതി കൈയിൽ മടക്കി പിടിച്ചു. പിന്നെ താഴേക്ക് ഒഴുകുന്ന തോടിലേക്കു നോക്കി.

 

“നിനക്ക്…ആദ്യമായി ഒരാളെ കാണുമ്പോൾ തന്നെ..

 

സാറ അൽപ്പം നിർത്തി, വീണ്ടും തുടർന്നു.

 

അവരെക്കുറിച്ച് പിന്നീട് ചിന്തിക്കാറുണ്ടോ?”