🍃ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 🍃- 5 41അടിപൊളി  

പ്രണയം എന്ന വാക്ക് ആദ്യമായി ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമായി രൂപംകൊള്ളുകയായിരുന്നു.

 

കുറച്ചു നേരം കൂടി അവർ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു. വലിയ സംഭാഷണങ്ങളൊന്നുമില്ല. ചെറിയ വാക്കുകൾ, ചെറിയ ചിരികൾ.

ഒരാളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ മറ്റെയാൾ ശാന്തമാകുന്ന ആ അപൂർവ്വമായ അടുപ്പം മാത്രം. രാത്രി കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ

സാറ എഴുന്നേറ്റു.

“പോവല്ലേ!?”

അവൾ ചോദിച്ചു.

 

 

ഫിലിപ്പും എഴുന്നേറ്റു.

 

തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ രണ്ടുപേരും പതുക്കെ നടന്നു. ഇപ്പോൾ അവരുടെ ഇടയിൽ മുൻപുണ്ടായിരുന്ന സംശയങ്ങളോ അപരിചിതത്വമോ ഇല്ലായിരുന്നു.

പകരം ഒരു പുതിയ രഹസ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു.

അവർ രണ്ടുപേർക്കും മാത്രം അറിയാവുന്ന ഒരു അനുഭൂതി, ചൂടുള്ള, പറയാതെ സൂക്ഷിക്കേണ്ട

ഒരു രഹസ്യം.

 

 

വീടിന്റെ അരികിലെത്തിയപ്പോൾ സാറ നിന്നു.

“ഗുഡ് നൈറ്റ്‌”

അവൾ പറഞ്ഞു.

 

ഫിലിപ്പ് അവളെ നോക്കി.

“ഗുഡ് നൈറ്റ്‌”

അവനും അതേ സൗമ്യതയിൽ മറുപടി നൽകി.

 

ഒരു നിമിഷം രണ്ടുപേരും അവിടെ തന്നെ നിന്നു.

പിന്നെ സാറ തിരിഞ്ഞ്

പുറത്തെ പഴയ കോൺക്രീറ്റ് കോണിപ്പടിയിലേക്ക് നടന്നു.

അവൾ ആദ്യ പടി കയറുന്നതിന് മുൻപ് ഒരു തവണ പിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഫിലിപ്പ് ഇനിയും അവളെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

 

അവൾ ചെറുതായി ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയോടെ അവൾ മുകളിലേക്ക് കയറി.

 

ഫിലിപ്പ് ഔട്ട് ഹൗസിലേക്കു നടന്നു. മുറിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഇന്നത്തെ രാത്രി ഇനിയും ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

തോടിന്റെ ശബ്ദം, ചോക്ലേറ്റിന്റെ മധുരം, അവളുടെ “ഫസ്റ്റ് ലവ്” എന്ന് പറഞ്ഞ ശബ്ദം, ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ പതിഞ്ഞിരുന്ന ആ ചെറിയ ചോക്ലേറ്റിന്റെ അംശം. അത് തുടച്ച അവന്റെ വിരൽ. അതിലുപരി, അവളുടെ ഗർലൈൻ വാനില പ്ലാനിഫോലിയയുടെ മണം. അവൻ കട്ടിലിൽ കിടന്നു. ഈ തവണ

ഉറക്കം വരാൻ അധികം സമയം എടുത്തില്ല.

 

 

മറ്റുവശത്ത് സ്വന്തം മുറിയിലെ ജനലരികിൽ നിന്നു രാത്രിക്കാറ്റ് ഒന്ന് ശ്വസിച്ച ശേഷം സാറയും കട്ടിലിലേക്ക് നടന്നു. കണ്ണുകൾ അടയ്ക്കുന്നതിന് മുൻപ് അവൾ തന്റെ താഴത്തെ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ വളരെ ചെറുതായി വിരൽ തൊട്ടുനോക്കി. പിന്നെ അറിയാതെ ചിരിച്ചു.

 

ആ രാത്രി അവർ രണ്ടുപേരും തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി

ഒരാളുടെ ഓർമ്മയിൽ മറ്റെയാൾ ശാന്തമായി ഉറങ്ങിപ്പോയി.

 

ആ രാത്രി ഉറക്കം രണ്ടുപേർക്കും വന്നെങ്കിലും, അത് സാധാരണ ഉറക്കമല്ലായിരുന്നു.

ഹൃദയം മുഴുവൻ ആരോ നിശ്ശബ്ദമായി വന്നു

ഒരു ഇടം എടുത്തതിന്റെ ശേഷമുള്ള

പുതിയ, മൃദുവായ, അല്പം വിറയലുള്ള ഉറക്കം.

 

 

രാവിലെ വെളിച്ചം വീടിന്റെ പഴയ കോൺക്രീറ്റ് ചുവരുകളിൽ പതുക്കെ വീണ് പടർന്നപ്പോൾ,

വീടിനകത്ത് വീണ്ടും പതിവ് ജീവിതത്തിന്റെ ചെറിയ ശബ്ദങ്ങൾ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

കിച്ചണിൽ സ്റ്റീൽ പാത്രങ്ങൾ തമ്മിൽ തട്ടുന്ന ശബ്ദം.

 

അന്നാമ്മയുടെ മൃദുവായ വിളികൾ.

 

ജിനിയുടെ ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട പരാതി.

ജോസഫിന്റെ തോട്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ.

 

പക്ഷേ ആ രാവിലെത്തെ കാറ്റിൽ

മറ്റാർക്കും അറിയാത്ത

മറ്റൊരു ചെറിയ രഹസ്യവും കലർന്നിരുന്നു.

 

ഇന്നലെ രാത്രി തോടിനരികിൽ ഇരുന്ന്

ചോക്ലേറ്റ് പങ്കിട്ട രണ്ട് ഹൃദയങ്ങളുടെ രഹസ്യം.

 

ഫിലിപ്പ് സാധാരണേക്കാൾ അല്പം നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റു.

 

ഉറക്കമുണർന്ന നിമിഷം തന്നെ

അവന്റെ മനസ്സിൽ വന്ന ആദ്യ ചിത്രം

തോടോ മഴയോ ആയിരുന്നില്ല.

 

അത് സാറയുടെ മുഖം.

“എന്റെ ഫസ്റ്റ് ലവ്… നീ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു”

 

എന്ന് വളരെ പതുക്കെ പറഞ്ഞ ആ ശബ്ദം.

 

അവൻ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.

മുഖം കഴുകുമ്പോഴും, ഷർട്ട് ധരിക്കുമ്പോഴും, പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോഴും അവന്റെ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ അറിയാതെ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി ഒട്ടിക്കിടന്നു.

 

വീട്ടുമുറ്റത്ത് എത്തുമ്പോൾ

മഴ പൂർണ്ണമായി മാറിയിരുന്നു.

 

ഇലകളിൽ ഇനിയും നനവ്.

പുല്ലിന്റെ അറ്റങ്ങളിൽ മഞ്ഞുതുള്ളികൾ.