അർജുൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ബാലചന്ദ്രനെ നോക്കി. “അച്ഛൻ എന്തിനാ വെറുതെ ദേഷ്യപ്പെടുന്നത്? അമ്മയ്ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ധരിക്കട്ടെ.” അർജുൻ വളരെ ശാന്തനായി ഒരു കഷ്ണം ചിക്കൻ എടുത്തു കഴിച്ചുകൊണ്ട് ബാലചന്ദ്രനെ നോക്കി. “അച്ഛൻ എന്തിനാ വെറുതെ ഇങ്ങനെ ബിപി കയറ്റുന്നത്? അമ്മയെപ്പോലെ ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഒരു സ്ത്രീ ഈ നാട്ടിൽ വേറെ ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ? അമ്മ ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീയല്ല അച്ഛാ. സ്പെഷ്യൽ ആയ സ്ത്രീകൾക്ക് അവരുടെ വസ്ത്രധാരണത്തിലും ആ ഒരു സ്പെഷ്യൽ ടച്ച് ഉണ്ടാകും. അതിൽ ടെൻഷൻ അടിച്ചിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല.”
ബാലചന്ദ്രൻ അവിശ്വസനീയതയോടെ തന്റെ മകനെ നോക്കി. “നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത് അർജുൻ? നിന്റെ അമ്മയുടെ വേഷം കണ്ടില്ലേ? മുലകൾ പകുതിയും പുറത്തുകാണുന്ന രീതിയിലാണോ ഒരമ്മ മകന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്?” അർജുൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ സന്ധ്യയെ ഒന്ന് നോക്കി.
സന്ധ്യ അവനെ നോക്കി വശ്യമായി കണ്ണ് ചിമ്മി. “അച്ഛാ… ഇതിൽ ഒരു അനൗചിത്യവും എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. ഈ വേഷത്തിൽ മാത്രമല്ല, അമ്മ ഇടുന്ന മറ്റെല്ലാ മോഡേൺ ഡ്രസ്സുകളിലും അമ്മ അതിസുന്ദരിയാണ്. അച്ഛൻ ഇതൊന്നും കണ്ടിട്ടില്ലാത്തതിന്റെ കുഴപ്പമാണ്. അമേരിക്കയിലൊക്കെ പോയി നോക്കണം, അവിടെ പെണ്ണുങ്ങൾ റോഡിലൂടെ നടക്കുന്നത് പോലും ബിക്കിനി ഇട്ടാണ്. വീടിനുള്ളിലാണെങ്കിൽ പലർക്കും വസ്ത്രം പോലും ഉണ്ടാകാറില്ല.”
അർജുൻ അല്പം കൂടി മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞിരുന്ന് ബാലചന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. “എന്റെ ഒരു ഓഫീസ് മേറ്റിന്റെ വീട്ടിൽ വീഡിയോ കോൾ ചെയ്തപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്, അവന്റെ മദാമ്മ മമ്മി റൂമിലൂടെ ടോപ്ലെസ്സ് ആയി നടക്കുന്നത്.
അവർക്കില്ലാത്ത എന്ത് നാണക്കേടാണ് നമുക്ക് ഇവിടെയുള്ളത്? ലോകം മാറുകയാണ് അച്ഛാ. അമ്മയ്ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ധരിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം അമ്മയ്ക്കുണ്ട്.” സന്ധ്യ അർജുന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അഭിമാനത്തോടെ ചിരിച്ചു. അവൾ ബാലചന്ദ്രന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് തന്നെ അർജുന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു. “കേട്ടില്ലേ ഏട്ടാ… എന്റെ മോന് ഇല്ലാത്ത എന്ത് കുഴപ്പമാണ് ഏട്ടന്?
ബാലചന്ദ്രൻ ഒന്നും മിണ്ടാൻ കഴിയാതെ തകർന്നുപോയി. സ്വന്തം മകൻ തന്നെ തന്റെ ഭാര്യയുടെ അർദ്ധനഗ്നതയെ ന്യായീകരിക്കുന്നത് കേട്ട് അയാൾക്ക് തല കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി.
തലേദിവസം രാത്രി ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ നടന്ന ആ വലിയ വഴക്കിന് ശേഷമുള്ള പ്രഭാതം. സന്ധ്യ തന്റെ ഉള്ളിലെ സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും അഴിച്ചുവിട്ട മട്ടിലായിരുന്നു. അവൾ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി വന്നത് അതീവ വശ്യമായ ഒരു രൂപത്തിലായിരുന്നു.
അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത് കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള ഒരു നേർത്ത ലേസ് ബ്രാ മാത്രമായിരുന്നു; അതിനു മുകളിൽ വസ്ത്രങ്ങളൊന്നുമില്ല.
താഴെ മുട്ടറ്റം പോലുമില്ലാത്ത ഒരു ചെറിയ സിൽക്ക് പാവാട. അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മാറുകളുടെ ഭാരവും കറുത്ത ലേസിനുള്ളിലൂടെ തെളിയുന്ന മുലക്കണ്ണുകളും ആ വീടിന്റെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു ലഹരി പടർത്തി. അർജുൻ ഹാളിലെ സോഫയിൽ കാലുകൾ കവച്ചു വെച്ച് പത്രം വായിക്കുകയായിരുന്നു.
സന്ധ്യ പതുക്കെ നടന്നു ചെന്ന് അവന്റെ കാലുകൾക്കിടയിൽ തറയിൽ ഇരുന്നു. അർജുന്റെ തുടകൾക്കിടയിൽ തന്റെ വിരിഞ്ഞ പുറം അമർത്തിക്കൊണ്ട് അവൾ പതുക്കെ ചായ കുടിച്ചു. ബാലചന്ദ്രൻ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടത്, തന്റെ ഭാര്യ മകന്റെ കാലുകൾക്കിടയിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി ഇരിക്കുന്ന ആ വന്യമായ കാഴ്ചയായിരുന്നു.
ബാലചന്ദ്രൻ ഉലയുന്ന കൈകളോടെ ഹാളിന്റെ വാതിൽക്കൽ വന്നു നിന്നു. തന്റെ കൺമുന്നിൽ സ്വന്തം ഭാര്യ ഒരു അർദ്ധനഗ്നയായ ദാസിയെപ്പോലെ മകന്റെ കാലുകൾക്കിടയിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് അയാൾക്ക് വാക്കുകൾ പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല. “സന്ധ്യേ… നീ… നീ ഇതെന്താണ് കാണിക്കുന്നത്?” അയാൾ ദയനീയമായി ചോദിച്ചു. സന്ധ്യ പതുക്കെ തല തിരിച്ചു അയാളെ നോക്കി.
ആ പഴയ ഭക്തിയോ, പേടിയോ, ബഹുമാനമോ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ എവിടെയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പകരം, അതീവമായ പുച്ഛം കലർന്ന ഒരു ചിരി അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ വിരിഞ്ഞു. “എന്താ ഏട്ടാ… നോക്കി നിൽക്കാതെ അങ്ങോട്ട് പോയി ഇരിക്ക്,” അവൾ ലഹരിയോടെ പറഞ്ഞു. അവളുടെ വിരലുകൾ അർജുന്റെ കരുത്താർന്ന തുടകളിൽ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.