നനവാർന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ 8

Nanavarnna Swapnangal Part 8 | Author : Kambi Chettan

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

ആ കാമുകഹൃദയങ്ങളുടെ ഗോവ യാത്ര ഒരു ഒന്നൊന്നര പൂരപ്പറമ്പ് തന്നെയായിരുന്നു! അർജുന്റെ ക്ലബ്ബിലെ ആ പത്തുപേരടങ്ങുന്ന ‘ചങ്ക്’ കൂട്ടുകാർ ഒത്തുചേർന്നപ്പോൾ അതൊരു വെറും യാത്രയല്ല, മറിച്ച് ആഘോഷങ്ങളുടെ ഒരു തിരമാലയായി മാറി.

ഒരു വെള്ള ഇന്നോവ കാർ. അതിനുള്ളിൽ ഡ്രൈവറെ കൂടാതെ അർജുനും മീരയും പിന്നെ ആ എട്ടുപേരും. സങ്കൽപ്പിച്ചു നോക്കൂ, ആകെ പത്തുപേർ! ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ഒരു തീപ്പെട്ടിക്കൂട്ടിൽ ആനയെ കയറ്റിയ അവസ്ഥ.

ഡോറിനോട് ചേർന്ന് മീര ഇരിക്കുന്നു, അവളുടെ തൊട്ടുരുമ്മി അർജുൻ. ബാക്കി എല്ലാവരും ഒന്നിനുമേൽ ഒന്നായി, തോളോട് തോൾ ചേർന്ന്, കാലുകൾ പിണഞ്ഞ് ആകെമൊത്തം ഒരു ‘തിങ്ങിനിറഞ്ഞ’ അന്തരീക്ഷം.

“എടാ അനങ്ങാതിരിക്കെടാ, എന്റെ കാൽ നിന്റെ പോക്കറ്റിലാണോ?” എന്ന് ഒരാൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ, “അളിയാ, വണ്ടി വളക്കുമ്പോൾ മീരയുടെ മേലേക്ക് വീഴല്ലേ, അർജുൻ നമ്മളെ എയർപോർട്ടിൽ വെച്ച് തന്നെ തട്ടും!” എന്ന് മറ്റൊരുത്തൻ തമാശ പൊട്ടിക്കുന്നു. കാറിനുള്ളിൽ ചിരിയുടെയും ബഹളത്തിന്റെയും പുകിലായിരുന്നു.

പക്ഷേ, മീരയുടെ ഉള്ളിൽ നടന്നത് മറ്റൊരു പുകിലായിരുന്നു. ജീവിതത്തിൽ ഇന്നുവരെ അന്യപുരുഷന്മാരുടെ സ്പർശനം പോയിട്ട്, ഒരു നോട്ടം പോലും അധികം ഏൽക്കാത്തവളാണ് അവൾ.

എന്നാൽ ആ കാറിനുള്ളിലെ ഇടുങ്ങിയ സ്ഥലത്ത്, അപരിചിതരായ ആ കരുത്തുറ്റ പുരുഷന്മാരുടെ ശരീരങ്ങൾ അവളോട് ചേർന്നിരിക്കുന്നു. ആ ഉഷ്ണം, അവരുടെ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധം, ആണുങ്ങളുടെ ആ പരുക്കൻ ശബ്ദങ്ങൾ… എല്ലാം കൂടി അവളുടെ ബോധത്തെ എവിടെയോ കൊണ്ടുപോയി തളച്ചിട്ടു.

അവളുടെ ഭാവന പെട്ടെന്ന് ഒരു വന്യമായ കാട്ടിലൂടെ പായാൻ തുടങ്ങി. ഒരു നിമിഷം അവൾ കണ്ണടച്ചു. ഈ കാറിനുള്ളിൽ തനിക്ക് ചുറ്റുമിരിക്കുന്ന പുരുഷന്മാരെല്ലാം… അവർ നഗ്നരാണെന്നും, താൻ അവരുടെ മധ്യത്തിൽ വസ്ത്രങ്ങളില്ലാതെ ഇരിക്കുകയാണെന്നും അവൾ വെറുതെ ഒന്ന് സങ്കൽപ്പിച്ചു പോയി.

ആ ചിന്ത അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ പടർന്നു. നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു. ഹൃദയം പടപടാ എന്ന് അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒരു തരം നിഗൂഢമായ അനുഭൂതി അവളുടെ ശരീരത്തെ തളർത്തുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

“മീരേ, എന്താ ഒരു വല്ലാത്ത വിയർപ്പ്? എയർ കണ്ടീഷൻ പോരേ?” അർജുൻ അവളുടെ കാതിൽ പതിയെ ചോദിച്ചു. “ഏയ്… ഒന്നുമില്ല, ചെറിയൊരു അസ്വസ്ഥത,” അവൾ നുണ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ ഉള്ളിൽ ആളിപ്പടരുന്ന തീ അവൾക്ക് മാത്രമേ അറിയാമായിരുന്നുള്ളൂ.

ഒടുവിൽ എയർപോർട്ട് എത്തിയപ്പോൾ വിടപറയാനുള്ള നേരമായി. ഓരോരുത്തരായി വന്ന് യാത്ര ചോദിച്ചു. “ശരി മീരേ, പോയിട്ട് വരൂ കേട്ടോ… അർജുനെ നോക്കിക്കോണം,” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഓരോരുത്തരും അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു കുലുക്കി. ആ ഓരോ കരസ്പർശനവും മീരയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു വൈദ്യുതാഘാതം പോലെയായിരുന്നു. ആ പരുക്കൻ കൈകൾ തന്റെ മൃദുവായ ഹസ്തങ്ങളെ പൊതിയുമ്പോൾ, അവളിൽ കാമനകളുടെ ഒരു വലിയ കടൽ തന്നെ ഇരമ്പി.

അർജുൻ ഓരോരുത്തരെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ‘ടാറ്റ’ പറയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, അറിയാതെ മീരയുടെ മനസ്സിലും ആ ആഗ്രഹം മൊട്ടിട്ടു. ‘എനിക്കും ഇവരെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് യാത്ര പറയണമെന്നുണ്ടല്ലോ’ എന്ന് അവൾ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു. പക്ഷേ, ഒരു നിമിഷം അവൾ തന്റെ വികാരങ്ങളെ പിടിച്ചുനിർത്തി. ഒരു നാടൻ പെൺകുട്ടിയുടെ ലജ്ജയും മര്യാദയും പുറത്തെടുത്ത് അവൾ വെറുതെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

ഗോവൻ തീരത്തെ സ്വപ്നം കണ്ട്, വിമാനത്താവളത്തിന്റെ തിളങ്ങുന്ന തറയിലൂടെ മീരയും അർജുനും നടക്കുകയായിരുന്നു. എയർപോർട്ടിലെ ആധുനികമായ അന്തരീക്ഷം മീരയ്ക്കും അർജുനും ഒരു പുതിയ അനുഭവമായിരുന്നു. എസി (AC) നല്ല കുളിർമ നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ അസ്വസ്ഥത പുകയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാരണം, യാത്ര തുടങ്ങുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് അർജുൻ നടത്തിയ ആ ‘നിർദ്ദേശം’ തന്നെ!