വടക്ക് ഭാഗത്തുള്ള മുറി തുറന്ന് യമുന അകത്തേക്ക് കയറി ലൈറ്റിട്ടു..
ആശാനും ശിഷ്യനും മുറിക്കകത്തേക്ക് കയറി.. ഈ മുറിയിലേക്ക് വന്നത് എന്തിനെന്ന് യമുനക്ക് മനസിലായിട്ടില്ലായിരുന്നു..പവിത്രൻ ആ മുറിയാകെ ഒന്ന് നോക്കി… ഒരു ഭാഗത്ത് വെച്ച തടിയലമാരയിൽ അയാളുടെ കണ്ണുടക്കി..
“ഉണ്ണീ… ആ കസേര നീക്കിവെച്ച് ഈ അലമാരയുടെ മുകളിലൊന്ന് പരതുക…”..
ഉടനെ ഉണ്ണി അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന കസേര വലിച്ചിട്ട് അലമാരയുടെ മുകളിൽ പരതി..
“ ഇവിടെ ഒന്നുമില്ല തിരുമേനീ… ?”..
“ഉണ്ടാവും ഉണ്ണീ… നീ ശരിക്ക് നോക്ക്…”.
എന്താണവിടെ ഉണ്ടാവുകയെന്ന് യമുനക്കറിയില്ല..
“ ഒരു പൊതിയുണ്ട് തിരുമേനീ…”..
“ഉം… അതെടുത്തോളൂ… “..
ഒരു ചെറിയ പൊതി കയ്യിലെടുത്ത് കുഞ്ഞാപ്പു നിലത്തിറങ്ങി..
“ വരിക…”.
തിരുമേനി മുമ്പിൽ നടന്നു.. പിന്നാലെ യമുനയും കുഞ്ഞാപ്പുവും..
പൂജ നടത്തിയ മുറിയിലേക്കെത്തിയ തിരുമേനി, കുഞ്ഞാപ്പൂന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ആ പൊതി വാങ്ങി..
“ഈ പൊതിയന്താണെന്ന് മനസിലായോ… ?”..
കയ്യിലുള്ള ചെറിയ പൊതി യമുനക്ക് കാണിച്ച് കൊടുത്ത് പവിത്രൻ ചോദിച്ചു..യമുന ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി..
“ഇതാണ് പ്രശ്നക്കാരൻ… ഇതൊരു കൂടോത്രമാണ്… ഒരാളെ മുച്ചൂടും മുടിപ്പിക്കാൻ ഈ കൂടോത്രത്തിന് കഴിയും…,”..
യമുന അന്തം വിട്ടാണ് അതിലേക്ക് നോക്കിയത്..
“ ഇത് ഏകദേശം രണ്ട് വർഷം മുൻപാണ് ഇവിടെ കൊണ്ട് വെച്ചത്… അതിനർത്ഥം ഈ മുകളിലെ മുറിയിൽ വരെ കയറി വരാൻ മാത്രം സ്വാതന്ത്രമുള്ള ഒരാളാണ് ഇത് ചെയ്തത്…”..
പവിത്രൻ, ഒരു കാര്യവുമില്ലാതെ യമുനയുടെ മനസിൽ സംശയത്തിന്റെ വിത്ത് പാകി.. അവളാരെ വേണേലും സംശയിച്ചോട്ടെ..തനിക്കെന്താ..
“ ഇത് നശിപ്പിച്ചാ പ്രശ്നം തീരില്ലേ തിരുമേനീ… ?”..
വിഹ്വലതയോടെ യമുന ചോദിച്ചു..
“ ഉം… ഈ കൂടോത്രത്തിനുള്ളിലാ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും… പക്ഷേ ഇത് നശിപ്പിച്ച് കളയുക അത്ര എളുപ്പമല്ല… ശക്തമായ മന്ത്രങ്ങളുരുവിട്ട് ദിവസങ്ങളോളം പൂജ നടത്തി ഉണ്ടാക്കിയ കൂടോത്രമാണിത്…
ഇത് വെറുതെയങ്ങ് നശിപ്പിച്ച് കളഞ്ഞാലും ഇത് നശിക്കുമെന്നല്ലാതെ പ്രശ്നങ്ങൾ ഇവിടെത്തന്നെ നിൽക്കും…”…
യമുന ചായയിടാനായി താഴേക്ക് പോയപ്പോൾ താനാണല്ലോ ആ പൊതി അലമാരയുടെ മുകളിൽ കൊണ്ട് വെച്ചതെന്നോർത്ത് കുഞ്ഞാപ്പു ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചു.. യമുനയുടെ പിന്നിലാണവൻ നിൽക്കുന്നത്.. വിടർന്ന് വിരിഞ്ഞ ആ പിൻഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി കുണ്ണയൊന്നുഴിയാതിരിക്കാൻ അവനായില്ല..യമുനയിൽ നിന്നുയരുന്ന മദഗന്ധം അവനാഞ്ഞ് മണത്തു..അവളുടെ ചന്തിക്കിടയിലേക്ക് ഒന്ന് മുഖം പൂഴ്ത്തിയാലോന്ന് വരെ കുഞ്ഞാപ്പു ചിന്തിച്ചു..
ഈ ആശാനിതെന്താണ് കഥ പറഞ്ഞോണ്ടിരിക്കുന്നേ.. ഈ ചരക്കിനെ പിടിച്ചങ്ങ് കളി തുടങ്ങിക്കൂടേന്ന് കുഞ്ഞാപ്പു ആക്രാന്തത്തോടെ ഓർത്തു..
“പരിഹാരമില്ലേ തിരുമേനീ…?”..
“പരിഹാരമുണ്ട്…
പക്ഷേ അതൽപം ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമാണ്… ഒന്നാമത് നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവ് കൂടെ വേണം… ഏതായലും മറ്റൊരു ദിവസം വരാം… ഉണ്ണീ,എല്ലാം സഞ്ചിയിലാക്ക്… നമുക്കിറങ്ങാം… “..
ആശാനിതെന്ത് മൈരാ പറയുന്നത് എന്ന മട്ടിൽ കുഞ്ഞാപ്പു അയാളെ തുറിച്ച് നോക്കി.
യമുനയെ ഒന്ന് പൂശാതെ അവിടുന്ന് പോകുന്നത് അവന് ചിന്തിക്കാനായില്ല..
എന്നാൽ അവന്റെ ആശാന് വ്യക്തമായ ലക്ഷ്യമുണ്ടായിരുന്നു.. അയാൾ വിചാരിച്ച പോലെ കാര്യങ്ങൾ നടക്കുമെന്നും അയാൾക്കുറപ്പായിരുന്നു.. അതിനുതകുന്ന കാര്യമാണ് യമുനയിൽ നിന്ന് തുടർന്ന് കേട്ടത്..
“ ചേട്ടൻ വേണമെന്ന് നിർബന്ധമാണോ തിരുമേനീ… ?.. ഒന്നാമത് അയാൾക്കിതിലൊന്നും വലിയ വിശ്വാസമില്ല… എന്റെ നിർബന്ധത്തിലാ തിരുമേനിയെ കാണാൻ വന്നത് തന്നെ…”..
“ഉം… ഇതിലൊന്നും വിശ്വാസമില്ലാത്തവർ കൂടെയുണ്ടായിട്ടും കാര്യമില്ല… ഇത് നമുക്ക് തന്നെ ചെയ്യാവുന്നതേ ഉള്ളൂ… പക്ഷേ അതല്ല പ്രശ്നം…”..