കുഞ്ഞാപ്പു ഇരയെ കൊളുത്തി ചൂണ്ടയിട്ടു..
“അയ്യോ… അത്… അതല്ല… ഇന്ന്… ചെറിയൊരു പ്രശന്മുണ്ട്… “..
യമുനയുടെ പരിഭ്രാന്തമായ സ്വരം…
“എന്താത്…?”..
“ അത്… ഇന്ന്… ചേട്ടൻ… ഒരു യാത്ര പോവുകയാ… കുറച്ച് പണം കിട്ടാനുള്ള കാര്യത്തിനാ… നാളെയേ വരൂ… നമുക്ക് പൂജ നാളെ ചെയ്താ മതിയോ… ?”..
കുഞ്ഞാപ്പു ഫോൺ നിലത്ത് വെച്ച് ഒറ്റച്ചാട്ടം.. ശിഷ്യൻ ചാടുന്നത് കണ്ട് ഗുരുവും കൂടെച്ചാടി..
ഗുരുവും ശിഷ്യനും കൂടി ആനന്ദനൃത്തം തന്നെ ചവിട്ടി.. കുഞ്ഞാപ്പു വീണ്ടും ഫോണെടുത്തു..
“നല്ല കഥ… എന്താ ഈ പറയുന്നേ… നിങ്ങളുടെ അവസ്ഥയോർത്തിട്ടാ തിരുമേനി ഇന്ന് തന്നെ വരാന്ന് പറഞ്ഞത്… ഇനി എന്നാ ഒഴിവുണ്ടാവുകാന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല… അദ്ദേഹത്തിന്റെ യാത്ര നാളെത്തേക്കാക്കിക്കൂടെ… ?”..
“അയ്യോ… അത് പറ്റില്ല… ചേട്ടൻ പുറപ്പെട്ട് കഴിഞ്ഞു… ആളുടെ കയ്യിൽ ഫോണില്ലാത്തത് കൊണ്ട് തിരിച്ച് വിളിക്കാനും പറ്റില്ല…”..
നിരാശയോടെ യമുന പറഞ്ഞു…
വീണ്ടും ആനന്ദനൃത്തമാടാൻ കുഞ്ഞാപ്പു എണീറ്റെങ്കിലും പവിത്രൻ പിടിച്ചിരുത്തി..
“എന്നാ ശരി…തിരുമേനിയുടെ ഒഴിവ് നോക്കി ഒരു ദിവസം ഞങ്ങളിറങ്ങാം..
എന്തായാലും ഒരു മാസത്തിനിപ്പുറം നോക്കണ്ട…. ഒഴിവുണ്ടാവില്ല… “..
കുഞ്ഞാപ്പു, ഗുരുവിനെ കണ്ണടച്ച് കാട്ടി ഫോണിലൂടെ തട്ടിവിട്ടു…
“എന്താപ്പോ ചെയ്യാ… ?..
ചേട്ടനില്ലാതെ… ?”..
“അദ്ദേഹമില്ലെങ്കിലും പൂജക്ക് പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല… ഈ പൂജക്ക് ആള് കുറയുന്നതാ ഫലം കൂടാൻ നല്ലത്… പക്ഷേ,അദ്ദേഹമില്ലാതെ…”..
കുറച്ച് നേരത്തേക്ക് യമുനയുടെ മിണ്ടാട്ടമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല… അവളുടെ മറുപടിക്കായി അവർ ക്ഷമയോടെ കാത്തിരുന്നു.. ചെറിയൊരു നിരാശ അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു..എന്നാൽ രണ്ടാളെയും അടിമുടി ഉലച്ച മറുപടിയാണ് യമുനയിൽ നിന്നുണ്ടായത്..
“ഏട്ടനില്ലാന്ന് കരുതി പൂജ മുടക്കണ്ട… നിങ്ങൾ ഇന്ന് തന്നെ പോന്നോളൂ…”..
ഗുരുവും ശിഷ്യനും പിന്നെയും ആനന്ദനൃത്തമാടി..
“ വീട്ടിൽ വേറാരെങ്കിലുമുണ്ടോ…?”
സന്ദേഹത്തോടെ കുഞ്ഞാപ്പു ചോദിച്ചു..
“ഇല്ല…. സഹായത്തിനായി ആരെയേലും വിളിക്കണോ… ?”..
“വേണ്ട… പുറത്ത് നിന്നാരും വേണ്ട…”..
കുഞ്ഞാപ്പു ചാടിപ്പറഞ്ഞു..
“ഞങ്ങള് സന്ധ്യാ നേരത്ത് അങ്ങെത്തിക്കോളാം… ഒരു നില വിളക്ക് തുടച്ച് വൃത്തിയാക്കി വെച്ചോളൂ… പിന്നെ ഒരു പുൽപായയും, വാടാത്ത ഒരു വാഴയിലയും… ബാക്കിയൊക്കെ ഞങ്ങൾ വരുമ്പോ കൊണ്ട് വരും… കുളിച്ച് ശുദ്ധിയോടെ നിൽക്കണം… വന്നാലുടനെ പൂജ തുടങ്ങാനുള്ളതാ… പുലരും മുമ്പ് ഞങ്ങൾക്ക് മടങ്ങണം…”..
“കഴിക്കാൻ… എന്തേലും… ?”..
നിന്റെ പൂറ് മതിയെടീ ചരക്കേ എന്ന് പവിത്രൻ മനസിൽ പറഞ്ഞു..
“ഒന്നും വേണ്ട… തിരുമേനിക്ക് പുറത്തെ ഭക്ഷണം പതിവില്ല.. ഇവിടെ ആശ്രമത്തിലുണ്ടാക്കുന്നതേ കഴിക്കൂ…”..
എന്നും പുറത്തൂന്ന് അൽഫാമും മന്തിയും ബ്രോസ്റ്റും വരുത്തി കഴിക്കുന്ന പവിത്രൻ ശിഷ്യനെ നോക്കി ചിരിച്ചു..
കുഞ്ഞാപ്പു സന്തോഷത്തോടെ ഫോൺ കട്ടാക്കി..
“ആശാനേ… നമുക്കിപ്പത്തന്നെ പുറപ്പെടാം…”..
കുഞ്ഞാപ്പൂനായിരുന്നു ധൃതി.. ആശാനും മോശമല്ല..രണ്ടാളും കൂടി പൂജക്കുള്ളതെന്നും പറഞ്ഞ് എന്തൊക്കെയോ വാരി സഞ്ചിയിലാക്കി..നല്ലൊരു കുളിയും കഴിഞ്ഞ് ഈരണ്ട് പെഗ്ഗും അടിച്ച് അവർ യാത്ര പുറപ്പെട്ടു.. ലോറി വിറ്റ് കിട്ടിയ പൈസ കൊണ്ട് പവിത്രൻ ഒരു കാറ് വാങ്ങിയിരുന്നു..ആ സ്വിഫ്റ്റ് കാറിലാണ് അവരുടെ യാത്ര..
വണ്ടിയോടിക്കുമ്പോ കുഞ്ഞാപ്പു സംസാരിച്ചത് മുഴുവൻ യമുനയെക്കുറിച്ചാണ്.. അവളുടെ ശരീരവും സൗന്ദര്യവും എത്രവർണ്ണിച്ചിട്ടും അവന് മതിയാവുന്നില്ല..ആ വർണന കേട്ട് സുഖിച്ചിരിക്കുകയാണ് ആശാൻ..
എങ്ങനെ എന്നൊന്നും പവിത്രനറിയില്ല..ഒന്നറിയാം..ആ വീട്ടിൽ ഇന്ന് രാത്രി യമുനയെന്ന മാദകത്തിടമ്പ് മാത്രമേ ള്ളൂ.. പിന്നെ പുലരും വരെ തങ്ങൾ രണ്ടാളും ആ വീട്ടിലുണ്ടാവും..രവീന്ദ്രൻ എന്ന് പറയുന്ന അവളുടെ ഭർത്താവിനെ കണ്ടിട്ട് അടുത്ത കാലത്തൊന്നും അയാൾ അവളെ ഊക്കിയതായി തോന്നുന്നില്ല.. ബിസിനസ് പൊട്ടി ശരീരവും മനസും തകർന്ന അയാൾക്ക് കാമവികാരമൊന്നും ഇപ്പോ ഉണ്ടാവാൻ തരമില്ല.. അധിക ദിവസമൊന്നും ഊക്കില്ലാതെ നിൽക്കാനാവില്ലെന്ന് യമുനയുടെ വിടർന്ന് വിരിഞ്ഞ ശരീരം കണ്ടാലറിയാം..എന്ന് വെച്ച് അവൾ കളിക്കാൻ തരുമെന്ന് ഒരുറപ്പുമില്ല..എന്നാലും ശ്രമിക്കണം..നന്നായി ശ്രമിക്കണം.. ഒരു രാത്രി മുഴുവൻ കിടക്കുകയല്ലേ.. നോക്കാം..