അഞ്ച് മിനുട്ട് കഴിഞ്ഞ് സ്റ്റെല്ല വന്നു കിടന്നു. ശ്രുതി ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ കിടക്കുകയായിരുന്നു
പെട്ടന്ന് തന്നെ ശ്രുതി ചാടി എഴുന്നേറ്റു, സ്റ്റെല്ല അത് കണ്ട് ഞെട്ടി…
“എവിടെ പോയി”
സ്റ്റെല്ല : ഞാൻ ബാത്ത്റൂമിൽ പോയതാ… നീ ഉറങ്ങിയില്ലേ.?
“ആ… ബാത്ത്റൂമിൽ പോകാൻ മറന്നു… ഉറക്കം വരുന്നില്ല… ഞാൻ പോയെച്ചും വരാം, ചേച്ചി കിടന്നോ”
ശ്രുതി പുറത്ത് ഇറങ്ങി നടന്നു… ഇതൊക്കെ ഇവിടെ സാധാരണ ആയിരിക്കും എന്നായിരുന്നു അവളുടെ മനസ്സിൽ.
ബാത്ത്റൂമിന് അടുത്ത് എത്തിയതും ആരോ പിന്നിൽ നിന്ന് ചാടി ശ്രുതിയെ പിടിച്ചു….
അവളുടെ മുലകൾ അയാൾ നന്നായി ഞെക്കി ഒപ്പം കഴുത്തിൽ ചുംബിച്ചു… ശ്രുതി എന്താണ് ഉണ്ടായത് എന്നറിയാതെ കുതറി മാറാൻ നോക്കി… ഓളി ഇടാൻ ഉള്ള ശബ്ദം പോലും അവളുടെ വായിൽനിന്ന് പുറത്തേക്ക് വരുന്നില്ല.
“അടങ്ങി നിക്കടി ഇത് ഞാനാ”
പെട്ടന്ന് തന്നെ അയാൾക്ക് ആള് മാറി എന്ന് മനസിലായി… അപോൾ തന്നെ അയാൾ പിടിവിട്ട് മാപ്പ് പറയാൻ തുടങ്ങി…
“ചേച്ചി ആള് മാറിയതാ… പ്രശനം ആക്കല്ലെ…എന്ത് വേണേലും തരാം… കാലു പിടിക്കം ചേച്ചി… സോറി ചേച്ചീ…..
ശ്രുതിക്ക് കാര്യങ്ങൾ മനസിലായി… സ്റ്റെല്ല ആകും എന്ന് കരുതി ആയിരിക്കും പാവം…
അവൾ അത് കുഴപ്പം ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു ടോയ്ലെറ്റ് ലേക്ക് കയറി… അയാൾ തിരിച്ച് നടന്നു… അത് സ്റ്റെല്ല അല്ല എന്ന് അവനു അറിയാമായിരുന്നു.
നേരത്തെ ശ്രുതി ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയത് അവൻ കണ്ടിരുന്നു. ആദ്യം ഒന്ന് പരുങ്ങി എങ്കിലും ഓളി ഇട്ട് ആളെ കൂട്ടാൻ ഉള്ള ധൈര്യം ഒന്നും ഇവൾക്ക് ഇല്ലെന്ന് മനസിലാക്കി ആണ് അപ്പോൾ അവൻ സ്റെല്ലയുടെ മുലക്ക് പിടിക്കൽ തുടർന്നത്. അത് കഴിഞ്ഞ് ടോയ്ലറ്റിൽ പോയി ഇറങ്ങിയപ്പോ ആണ് ശ്രുതി അവിടേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടത്. തൻ്റെ ഭാഗ്യം ഒന്ന് പരീക്ഷിക്കാം എന്ന് അവനും കരുതി. സ്റ്റെല്ലയുടത്ര മുല തോന്നിയില്ല എങ്കിലും എടുക്കുന്ന റിസ്ക്കിന് ഈ നാട്ടിൻപുറത്ത്കാരി ചരക്ക് വർത്ത് ആണെന്ന് അവനു തോന്നിക്കാണും. എന്തായാലും കിട്ടിയ അവസരം ശരിക്ക് മുതലാക്കിയ സന്തോഷത്തോടെ അവൻ അവിടെനിന്ന് നടന്നു…
ടോയ്ലറ്റിൽ ശ്രുതി നേരത്തെ കണ്ടതും ഇപ്പൊ നടന്നതും ഓർത്തു… എന്ത് പിടിയാ അവൻ പിടിച്ചത്… മുല ഒക്കെ വേധനിക്കുന്നുണ്ട്… സ്റ്റെല്ല എങ്ങനെ ആണോ ഇത് സഹിച്ചത്… എന്തായലും ഞാൻ എന്തിന് അത് അന്വേഷിക്കാൻ പോണം… മിണ്ടാതെ ഇരുന്നാൽ അവളുടെ ഒപ്പം ബസിൽ കയറി പോകാം… അല്ലേൽ അവള് ചെല്ലപോ അവളുടെ കാര്യം നോക്കി പോകും… ഭാഷ പോലും പരിചയമില്ലാത്ത ഇവിടെ പിന്നെ എത്ര ആൾക്കരോട് ചോദിച്ചാലാ അഡ്രസിൽ പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് എത്താൻ പറ്റുക…
……………___________……………
ട്രെയിൻ നീട്ടി ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കികൊണ്ട് മുംബൈ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി.
ശ്രുതി ബാഗും എടുത്ത് സ്റ്റെല്ലക്കഒപ്പം നടന്നു… ട്രെയിൻ ലൈറ്റ് ആണ് ഇപ്പൊ ഞായറാഴ്ച്ച വൈകുന്നേരം അഞ്ച് മണി ആയി ഇനി അവിടെ എത്തുമ്പോ ഏഴുമണി ഒക്കെ ആകുമായിരിക്കും
“ചേച്ചി ഇവിടെ എവിടെയാ ഫോൺ വിളിക്കാൻ പറ്റ?
വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചു പറയണആയിരുന്നു”
“ഹാ നീ വിളിച്ചു സുഗവിവരം ഒക്കെ അന്വേഷിച്ച് പയ്യെ വായോട്ടോ ഞാൻ പോകുവാ”
ശ്രുതി സ്റ്റെല്ലയെ നോക്കി നിന്നു…
എടീ നമുക്ക് ഇനി ഇവിടെനിന്ന് ഒന്നരമണിക്കൂർ പോയിട്ട് വേണം അടുത്ത സ്റ്റാൻഡിൽ എത്താൻ, അവിടന്ന് വീണ്ടും ഒരുമണിക്കൂർന് അടുത്ത് പോയി വേണം നിനക്ക് നി പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് എത്താൻ, അങ്ങോട്ട് ഉള്ള ലാസ്റ്റ് ബസ്സ് ആറരക്ക് ആണ്. കറക്റ്റ് ടൈംന് നിന്നെ ഇവിടെ എത്തിച്ച റെയിൽവേക്ക് നന്ദി പറഞ്ഞ് നി നടക്കാൻ നോക്ക്”
“ഈ ബസ് ബ്ലോക്ക് ഒന്നും ഇല്ലാതെ അവിടെ എത്തിയാൽ നിനക്ക് ഇന്ന് അങ്ങോട്ട് എത്താം… ഫോൺ ബസിൽ കയറിയിട്ട് ഞാൻ തരാം പോരെ…”
അത് കേട്ട ശ്രുതിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു അവൾ സ്റെല്ലക്ക് ഒപ്പം നടന്നു.
സ്റ്റെല്ല അവളെയും കൂട്ടി ഏതോ ബസിൽ കയറി, സീറ്റ് ഒന്നും ഇല്ല. ബസ്സ് ഓടി തുടങ്ങുമ്പോൾ വണ്ടി നിറയെ ആൾക്കാർ ആയി. ആവസാന സ്റ്റോപ്പ് ആയത്കൊണ്ട് അവർ ബസിന് നടുക്കിലേക്ക് ആയി,