അവൾ ഉടൻ മറുപടി നൽകി: “ബസിൽ വേണ്ട മാഷേ. അപ്പോ നമുക്കൊന്നും സംസാരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. നമുക്ക് വേറെ വല്ലയിടത്തും വെച്ച് കാണാം.”
“ശരി, എങ്കിൽ മെഹ്റിൻ നീ തന്നെ പറ, എവിടെ വെച്ച്, എപ്പോൾ കാണാമെന്ന്,” ഞാൻ അവൾക്ക് അവസരം നൽകി. അവളുടെ തീരുമാനത്തിനായി ഞാൻ ആകാംഷയോടെ കാത്തിരുന്നു.
അവൾ ഉടൻ മറുപടി നൽകി: “ടൗണിൽ എന്റെ ഫ്രണ്ടിന്റെ ഒരു കോഫി ഷോപ്പ് ഉണ്ട്. അവിടെ വെച്ച് നമുക്ക് നാളെത്തന്നെ കാണാം.”
“ഓകെ, നമുക്ക് അവിടെ വെച്ച് കാണാം. എങ്കിൽ പിന്നെ മോള് ചെന്ന് കിടന്നുറങ്ങിക്കോ. നാളെ രാവിലെ ടൗണിൽ വെച്ച് കാണാം. നീ നേരിട്ട് കോഫി ഷോപ്പിലേക്ക് കേറിക്കോ, ഞാൻ പിന്നെ വന്നു യാദൃശ്ചികമായി കാണുന്ന പോലെ ആയിക്കോട്ടെ,” ഞാൻ പറഞ്ഞു. അവളുടെ സുരക്ഷയും ഞങ്ങളുടെ കൂടിക്കാഴ്ച ആരും അറിയാതിരിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയും എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
ആ രാത്രി എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. രാവിലെ എപ്പോഴാകുമെന്ന് ഞാൻ ഓരോ നിമിഷവും കാത്തിരുന്നു. നേരം പുലർന്നപ്പോൾത്തന്നെ വേഗം ഡ്രസ്സ് ചെയ്ത് ഞാൻ ടൗണിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ദിവസങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു അത്. ആദ്യമായി ഞങ്ങൾ ബസ്സിൽ അല്ലാതെ പുറത്ത് വെച്ച് കാണുന്ന മുഹൂർത്തം. സത്യത്തിൽ, ഞാൻ നല്ല എക്സൈറ്റ്മെന്റിൽ ആയിരുന്നു.
അവൾ പറഞ്ഞ കോഫി ഷോപ്പിലേക്ക് ഞാൻ കയറി. നല്ല നൈറ്റ് ആംബിയൻസ് ഉള്ള കോഫി ഷോപ്പ് ആയിരുന്നു അത്. മങ്ങിയ വെളിച്ചവും ശാന്തമായ സംഗീതവും ആ അന്തരീക്ഷത്തെ കൂടുതൽ ആകർഷകമാക്കി. ഞാൻ ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു. ഒരു മൂലയിലെ ടേബിളിൽ അവൾ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു നേർത്ത ചിരി വിരിഞ്ഞു.
ഞാൻ അവളുടെ ടേബിളിന് അരികിലേക്ക് നടന്നു. ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ടേബിളിന് അരികിൽ എത്തിയ ഉടൻ, ഞാൻ പിന്നിൽ മറച്ചുപിടിച്ചിരുന്ന ഒരു ബോക്സ് എടുത്ത് ടേബിളിൽ വെച്ച് അവളോട് തുറന്നു നോക്കാൻ പറഞ്ഞു. എന്താണെന്ന് തെല്ലും മനസ്സിലാവാതെ അവൾ അത് തുറന്നു. അതിൽ ഞാൻ അവൾക്കായി വാങ്ങിയ ഒരു പുതിയ മൊബൈൽ ഫോൺ ആയിരുന്നു.
അവൾക്ക് അത്ഭുതവും സന്തോഷവും ഒരുപോലെ തോന്നി. “അയ്യോ മാഷേ, ഇതിന്റെയൊന്നും ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു. എനിക്കിത് വേണ്ട,” അവൾ പറഞ്ഞു.
“എന്താ മെഹ്റിൻ അങ്ങനെ പറയുന്നത്? നിനക്ക് ഫോൺ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടല്ലേ നമ്മുക്ക് സംസാരിക്കാൻ പറ്റാത്തത്? ഇത് നിനക്ക് വേണ്ടിയാ. നീ ഇത് സ്വീകരിക്കണം,” ഞാൻ അവളെ നിർബന്ധിച്ചു.
ആദ്യം അവൾ വേണ്ട എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു മടിച്ചുനിന്നെങ്കിലും, എന്റെ നിർബന്ധം കാരണം അവൾ ആ ഫോൺ സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറായി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ സന്തോഷം തിളങ്ങി. “സത്യം പറഞ്ഞാൽ മാഷേ, എനിക്ക് ഒരുപാട് സന്തോഷമായി,” അവൾ പറഞ്ഞു.
അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ നല്ല സന്തോഷത്തിൽ ആയിരുന്നു.
പുതിയ ഫോൺ കിട്ടിയതിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ മെഹ്റിൻ തിളങ്ങി. അവളുടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ ആ പുഞ്ചിരി എന്നെ കൂടുതൽ ആകർഷിച്ചു. ഞങ്ങൾ കോഫി ഓർഡർ ചെയ്ത് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ബസ്സിൽ വെച്ച് കണ്ടതിനേക്കാൾ എത്രയോ മനോഹരമായിരുന്നു ഈ കൂടിക്കാഴ്ച. ഞങ്ങൾ പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു. “ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ട് മെഹ്റിൻ? ക്യാമറ കംപ്ലൈന്റ് മാറിയോ?” ഞാൻ കളിയാക്കി ചോദിച്ചു.
അവൾ കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്റെ നേരെ നോക്കി. “അയ്യോ മാഷേ, ക്യാമറ കംപ്ലെയിന്റ് ആണെന്ന് പറഞ്ഞത് സത്യം തന്നെയാണ്. പക്ഷേ, ഇനിയെന്തയാലും മാഷ് വാങ്ങി തന്ന ഫോൺ ഉണ്ടല്ലൊ
ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദവും പ്രണയവും കൂടിക്കലർന്നിരുന്നു. പുതിയ ഫോൺ അവളുടെ കയ്യിൽ വെച്ച് ഞങ്ങൾ പലതും സംസാരിച്ചു. പഴയകാലത്തെ സ്കൂൾ ഓർമ്മകൾ, കൂട്ടുകാരെക്കുറിച്ചുള്ള തമാശകൾ, ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നങ്ങൾ. ഓരോ നിമിഷവും വിലപ്പെട്ടതായിരുന്നു. അവളെ കൂടുതൽ അടുത്തറിയുമ്പോൾ, എന്റെ ഇഷ്ടം വർദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു.