എന്നാൽ ആ വാക്കുകൾക്ക് പിന്നിൽ വളരുന്ന മോഹത്തെ അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. തന്റെ സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ ആ ഒരു ചിത്രം ജോയുടെ മനസ്സിൽ വിജിയെക്കുറിച്ചുള്ള സങ്കല്പങ്ങളെ പാടേ മാറ്റിമറിച്ചു. ചേച്ചിയെന്ന സ്ഥാനത്തുനിന്നും അവൾ അവന് അപ്രാപ്യമായ, എന്നാൽ ആവേശകരമായ ഒരു ലഹരിയായി മാറി. ആ ചാറ്റുകൾ പിന്നെ നിഗൂഢമായ വഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ആ ബന്ധം പുതിയൊരു തലത്തിലേക്ക് വളരുകയായിരുന്നു. ആദ്യമൊക്കെ പരിചയമില്ലാത്ത ഒരാളോട് സംസാരിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു അകലം വിജി പാലിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ജോയുമായുള്ള ചാറ്റിംഗ് വിജിയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായി മാറി. ആശുപത്രിയിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും ജോയുടെ ഒരു മെസ്സേജിനായി അവൾ കാത്തിരുന്നു.
വിജിക്ക് ജോയോടുള്ള അടുപ്പം വർദ്ധിച്ചു. അവൾ അവനോട് തമാശകൾ പറയാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ പോലും അവളവനുമായി പങ്കുവെച്ചു. “ജോ, നീ ഇന്ന് എന്ത് കഴിച്ചു?”, “നാട്ടിലെ മഴ എങ്ങനെയുണ്ട്?”, “നിനക്കറിയാമോ ഇന്ന് ക്ലിനിക്കിൽ ഒരു തമാശ നടന്നു…” എന്നിങ്ങനെ അവൾ നിരന്തരം വിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ജോയുടെ സാമീപ്യം തനിക്ക് ഒരു ആശ്വാസമാണെന്ന് അവൾ പതുക്കെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അബദ്ധത്തിൽ അയച്ചുപോയ ആ ചിത്രത്തെക്കുറിച്ച് അവൾ പിന്നീട് ചിന്തിച്ചില്ല. ജോ അത് മറന്നുകാണുമെന്ന് അവൾ കരുതി. അവനോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഊർജ്ജം ലഭിച്ചിരുന്നു. ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ അവൾ അവനോട് പിണങ്ങുകയും ഇണങ്ങുകയും ചെയ്തു. “നീ എന്താ ജോ മറുപടി തരാത്തത്? എനിക്ക് നിന്നോട് മിണ്ടാതിരിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല,” എന്ന് അവൾ തുറന്നു പറഞ്ഞു. തന്റെ ഏകാന്തമായ ബാംഗ്ലൂർ ജീവിതത്തിൽ ജോ ഒരു വെളിച്ചമായി മാറുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.
എന്നാൽ വിജി അവനെ ഒരു ആത്മമിത്രമായോ അതിലുപരിയായ സ്നേഹമായോ കണ്ടപ്പോൾ, ജോയുടെ ഉള്ളിൽ ആ ചിത്രം സൃഷ്ടിച്ച വികാരം മറ്റൊന്നായിരുന്നു. അവളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ഓരോ തമാശയ്ക്കും പിന്നിൽ ആ അർദ്ധനഗ്ന ചിത്രം അവനിൽ വന്യമായ ചിന്തകൾ ഉണർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ അയക്കുന്ന ഓരോ വോയിസ് മെസ്സേജിലും ആ ശരീരത്തിന്റെ വശ്യത അവൻ ഭാവനയിൽ കണ്ടു. വിജിയുടെ ഇഷ്ടം കൂടുന്തോറും ജോയുടെ ഉള്ളിലെ മോഹം അവനെ കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥനാക്കി.
ഈ നിഷിദ്ധമായ പ്രണയം എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നതെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞില്ല. നാട്ടിൽ മാതാപിതാക്കളുടെ കൂടെയിരുന്ന് ചാറ്റ് ചെയ്യുമ്പോഴും ജോയുടെ മനസ്സിൽ ആ ബാംഗ്ലൂർ ഡോക്ടറുടെ രൂപം മാത്രമായിരുന്നു.
കാലം മാറിമറിഞ്ഞു. ലോകമെങ്ങും കോവിഡിന്റെ നിശബ്ദമായ ഭീതി പടർന്ന നാളുകൾ. നിയന്ത്രണങ്ങളും ലോക്ക്ഡൗണുകളും വന്നതോടെ ബാംഗ്ലൂരിലെ ആശുപത്രി തിരക്കുകളിൽ നിന്നും വിജിക്ക് നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങേണ്ടി വന്നു. നാട്ടിലെ വലിയ തറവാട് വീട്ടിൽ ക്വാറന്റൈനിൽ കഴിയാനായിരുന്നു അവളുടെ തീരുമാനം.
വിജിയുടെ വരവ് ജോയുടെ വീട്ടിൽ വലിയ ചർച്ചയായി. സഭ്യമായ ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ കുടുംബമായതുകൊണ്ട് തന്നെ, വിവാഹമോചിതയായ ഒരു സ്ത്രീ വീട്ടിൽ വന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന സുരക്ഷിതത്വത്തെക്കുറിച്ച് ചാച്ചനും അമ്മയും ചിന്തിച്ചു. ഒടുവിൽ ഒരു തീരുമാനമായി. പ്രായമായ ചാച്ചനും അമ്മയും വിജിയുടെ സുരക്ഷയും സ്വന്തം ആരോഗ്യവും മുൻനിർത്തി തൊട്ടടുത്തുള്ള സഹോദരന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മാറി നിൽക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
എന്നാൽ ആ വലിയ വീട് കാവൽക്കാരില്ലാതെ വിടാൻ അവർക്ക് മനസ്സില്ലായിരുന്നു. മകൻ ജോ അവിടെത്തന്നെയുണ്ടല്ലോ എന്ന ധൈര്യത്തിൽ അവർ അവനെ അവിടെ നിർത്തി. “വിജിക്ക് എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ നോക്കിക്കോണം, അവൾക്ക് ഭക്ഷണം കൃത്യമായി എത്തിക്കണം” എന്ന അമ്മയുടെ കർശന നിർദ്ദേശത്തോടെ അവർ പടിയിറങ്ങി.
ആ വലിയ തറവാട് വീട് പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദമായി.
അവിടെ ഇപ്പോൾ ജോയും വിജിയും മാത്രം.
വിജി മുകളിലത്തെ നിലയിലെ മുറിയിൽ ക്വാറന്റൈനിലാണ്. ജോ താഴെയും. പുറമെ അവർ തമ്മിൽ അകലം പാലിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവരുടെ സ്മാർട്ട്ഫോണുകൾ വഴി ആ വീടിനുള്ളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ നിഗൂഢമായ ഒരു വല നെയ്യപ്പെട്ടു. ഭക്ഷണപ്പൊതികൾ വാതിലിനു പുറത്തു വെക്കുമ്പോൾ വിജി വാതിൽ തുറക്കുന്ന ആ നിമിഷത്തിനായി ജോ കാത്തുനിന്നു. ഇടനാഴിയിലൂടെ ഒഴുകി വരുന്ന അവളുടെ പെർഫ്യൂമിന്റെ ഗന്ധം അവനെ ഉന്മാദത്തിലാക്കി.