മധുര പതിനെട്ടിൽ ആയിഷ 1

Madhura Pathinettil Ayisha Part 1 | Author : Gilli Bala

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

 

ഷട്ടറിട്ട എയർകണ്ടീഷൻഡ് മുറിക്കുള്ളിൽ ഹെയർ ഡ്രയറുകളുടെയും പെർഫ്യൂമുകളുടെയും മണം തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഫൈസൽ എന്ന ഫൈസി തന്റെ റിസപ്ഷൻ ഡെസ്കിന് പിന്നിലെ കസേരയിൽ ചാരിയിരുന്ന് ഗ്ലാസ് ഡോറിന് അപ്പുറത്തെ ടൗണിലെ തിരക്കുകളിലേക്ക് നോക്കി.

 

ദുബായിലെ മൂന്ന് വർഷത്തെ മടുപ്പിക്കുന്ന പ്രവാസത്തിന് ശേഷം നാട്ടിലെ ഈ ബ്യൂട്ടി ഷോപ്പ് അവന് കേവലം ഒരു വരുമാനമാർഗ്ഗമല്ല, മറിച്ച് സമാധാനമുള്ള ഒരു താവളമായിരുന്നു. ജോലിക്കാർ അവരുടെ പണികളിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു. കാര്യമായ തിരക്കുകളില്ലാത്ത ഒരു ഉച്ചനേരം.

​പെട്ടെന്നാണ് അവന്റെ ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തത്. ഡിസ്‌പ്ലേയിൽ തെളിഞ്ഞ ‘ആമിന ഇളയമ്മ’ എന്ന പേര് കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

 

​”എന്താ ഇളയമ്മേ ഈ നേരത്ത്? ബേക്കറിയിൽ നല്ല തിരക്കാണോ?”

 

ഫോൺ എടുത്തപാടെ ഫൈസി ചോദിച്ചു.

​മറുപുറത്ത് ആമിനയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരുതരം ആകുലതയും അതേസമയം ഒരു കാര്യസാധ്യത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷയുമുണ്ടായിരുന്നു.

 

ആ വിളിക്കുന്നത് അവന്റെ അച്ഛന്റെ സഹോദരിയാണ്(ഇളേമ്മ )

 

ഭർത്താവിന്റെ വേർപാടിന് ശേഷം ആ ബേക്കറിയും മകൾ ആയിഷയും മാത്രമായിരുന്നു ആ 48-കാരിയുടെ ലോകം. വൈകി ഉണ്ടായ മകളായതുകൊണ്ട് തന്നെ ആയിഷ അവർക്ക് മകൾ എന്നതിലുപരി ഒരു നിഴലായിരുന്നു.

 

​”തിരക്കൊക്കെ ഉണ്ട് ഫൈസി… പക്ഷെ എനിക്കിപ്പോൾ അതല്ല ചിന്ത… ആ ഐഷുവിന്റെ കാര്യമാണ്.

പെണ്ണിന് വാശിക്ക് ഒരു കുറവുമില്ല. ബാംഗ്ലൂരിൽ തന്നെ പഠിക്കണമത്രേ! അവിടെ ഏതോ വലിയ കോളേജിൽ അഡ്മിഷൻ കിട്ടിയെന്ന് പറഞ്ഞു നടക്കുകയാ… എനിക്ക് ഈ കട കഴിഞ്ഞാൽ അവളല്ലേ ഉള്ളു.”

 

 

​ഫൈസി ചിരിച്ചു.

 

“അവൾ കൊച്ചു കുട്ടിയൊന്നുമല്ലല്ലോ ഇളയമ്മേ, പ്ലസ് ടു കഴിഞ്ഞില്ലേ. അവൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് പഠിക്കട്ടെ.”

 

 

​”അതൊക്കെ ശരിയാ… പക്ഷെ അവളെ തനിച്ച് അങ്ങോട്ട് വിടാൻ എനിക്കൊരു പേടി. എനിക്ക് ഈ കട ഇട്ടിട്ട് വരാനും പറ്റില്ല. നിനക്കറിയാലോ, നമുക്ക് ആകെയുള്ള ഒരാൾ നീയല്ലേ… അവളെ അവിടെ കൊണ്ടുപോയി ചേർക്കാൻ നീ കൂടെ ഒന്ന് പോകുമോ? നിനക്ക് അവിടെ കടയിൽ തിരക്കുണ്ടാവുമോ എന്ന് പേടിച്ചാ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നത്.”

 

​ആമിനയുടെ വാക്കുകളിലെ വിറയൽ ഫൈസി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവർക്ക് താൻ വെറുമൊരു ജ്യേഷ്ഠസഹോദരന്റെ മകനല്ല, സ്വന്തം മകനെപ്പോലെ ഒരാളാണെന്ന് അവനറിയാം.

 

ബന്ധം കൊണ്ട് അല്ലെങ്കിൽ പോലും ആയിഷയ്ക്ക് ഒരു ആങ്ങളയുടെ സ്ഥാനം എപ്പോഴും തനിക്കാണെന്ന് അവനും ബോധ്യമുണ്ട്. ഗൾഫിൽ പോയതിന് ശേഷം വന്ന ആ ചെറിയ അകലം ഒഴിച്ചാൽ , ഇന്നും അവൾ അവന് പഴയ ആ കുറുമ്പിയായ ‘ഐഷു’ തന്നെയാണ്.

 

​”അതിനെന്താ ഇളയമ്മേ, ഞാൻ വരാലോ. കടയിൽ പിള്ളേരുണ്ട്, അവർ നോക്കിക്കോളും. എപ്പോഴാ പോകേണ്ടതെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി.”

 

 

​”രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് അവളുടെ ബർത്ത്ഡേ ആണ്. അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് ഉടനെ പോകണം എന്നാ അവൾ പറയുന്നത്. നീ സമ്മതിച്ചെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ അവൾക്ക് വലിയ സന്തോഷമാകും. ‘ഫൈസിക്കാക്ക’ കൂടെ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ അവൾക്ക് വേറൊന്നും വേണ്ടാ…”

 

 

അവർ പറഞ്ഞു..

 

” ആഹ് അതെ.. ഞാൻ വിളിക്കുമ്പോ ഒന്നും അവൾക്കീ സ്നേഹം കാണുന്നില്ല… ”

 

ഞാൻ തമാശ രീതിയിലാണ് അത് പറഞ്ഞത്.

 

” നീ നാടുവിട്ടു പോയിട്ട് കൊറേ അവളോട് മിണ്ടീലല്ലോ. അതിന്റെ ചൊരുക്കാ പെണ്ണിന്…

പിന്നെ നീ എടുത്തോണ്ട് നടന്ന പ്രയൊന്നുമല്ല. അത്രക്കിണ്ട് വാശി.. ”

 

ഇളേമ്മ പറഞ്ഞു.

 

“” ഓ അതൊക്ക നേരിൽ കാണുമ്പോ ഞാൻ മാറ്റില്ലേ എളേമ്മേ.. ”

 

അവനതും പറഞ്ഞു ഫോൺ വച്ചു.

ആമിനയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരാശ്വാസം നിറഞ്ഞു.

​ഫോൺ വെച്ചുകഴിഞ്ഞും ഫൈസി ആലോചനയിലായിരുന്നു. ഐഷു… ബാംഗ്ലൂർ വരെ പോകാനുള്ള മൂപ്പൊക്കെ ആ ചെറിയ പെണ്ണിന് ആയോ എന്ന് ? മനസ്സിന്റെ ഒരു കോണിൽ അവളുടെ പഴയ ചിരിയും കുസൃതികളും ഓർമ്മ വന്നു. വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം ഒരു വലിയ നഗരത്തിലെ കോളേജ് വരാന്തയിലേക്ക് അവളെ കൈപിടിച്ച് കൊണ്ടുപോയി വിടേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം തന്റെ തോളിലാണെന്ന ബോധ്യം അവനിൽ ഒരു ചെറിയ ഗൗരവം നിറച്ചു..