”ശരി ശരി… വാ, നമുക്ക് ഒരു ചായ കുടിക്കാം. അതോടെ നിന്റെ മരവിപ്പൊക്കെ മാറും,” ഫൈസി അവളെയും കൂട്ടി കഫേയിലേക്ക് നടന്നു.
രണ്ടു ഗ്ലാസ് കടുപ്പത്തിലുള്ള ചായയുമായി അവർ പുറത്തെ ടേബിളിൽ ഇരുന്നു. ചൂട് ചായയുടെ ആവി പറക്കുമ്പോൾ ഐഷു നഗരത്തിലെ തിരക്കുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.
”കാക്കു… എനിക്ക് ഒരു പേടി. ഇവിടെ തനിച്ച് നിൽക്കാൻ പറ്റോ?” അവൾ ഗ്ലാസിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പതിയെ ചോദിച്ചു.
”അതിനല്ലേ ഞാൻ കൂടെ വന്നത്. എല്ലാം ശരിയാക്കി തന്നിട്ടേ ഞാൻ പോകൂ. പിന്നെ എന്റെ ഐഷുക്കുട്ടിക്ക് ഇത്ര വാശിയുണ്ടെങ്കിൽ ഇതൊക്കെ സിംപിളല്ലേ,” ഫൈസി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
അവൾ ആശ്വാസത്തോടെ ചായ ഊതിക്കുടിച്ചു തുടങ്ങി.
ചായ കുടി കഴിഞ്ഞ് നേരെ അവർ പോയത് ആയിഷയ്ക്ക് അഡ്മിഷൻ കിട്ടിയ ആ വലിയ കോളേജിലേക്കാണ്. ഗേറ്റ് കടന്ന് അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ ഐഷുവിന്റെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു പേടി തെളിഞ്ഞു. അവൾ ഫൈസിയുടെ ഷർട്ടിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.
”കാക്കു… നല്ല വലിയ ബിൽഡിംഗ് ആണല്ലോ. എനിക്ക് ഇംഗ്ലീഷ് ഒക്കെ തിരിയുമോ ആവോ?” അവൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
”അതിനല്ലേ നീ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്. അതൊക്കെ തനിയെ ശീലമായിക്കോളും, നീ പേടിക്കാതെ നടക്ക് പെണ്ണേ,” ഫൈസി അവൾക്ക് ധൈര്യം കൊടുത്തു.
പ്രിൻസിപ്പലിന്റെ മുറിക്ക് മുന്നിൽ കുറച്ചു നേരം കാത്തിരുന്ന ശേഷം അവർ അകത്തേക്ക് കയറി. ഗൗരവക്കാരനായ പ്രിൻസിപ്പൽ ഫൈസിയെ ഒന്ന് നോക്കി. “ആരാണ് കൂടെയുള്ളത്?” എന്ന് ഇംഗ്ലീഷിൽ ചോദിച്ചപ്പോൾ ഫൈസി വളരെ മാന്യമായി തന്നെ മറുപടി നൽകി.
”ലോക്കൽ ഗാർഡിയൻ ആയിട്ട് ഒരാളുടെ ഒപ്പ് വേണം. ഫൈസൽ തന്നെ ഒപ്പിട്ടോളൂ,” പ്രിൻസിപ്പൽ പേപ്പറുകൾ നീട്ടി.
ഫൈസി ആ പേപ്പറിൽ തന്റെ പേര് വെണ്ടയ്ക്ക അക്ഷരത്തിൽ എഴുതി ഒപ്പിട്ടു. അത് കാണുമ്പോൾ ഐഷുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വലിയ ആശ്വാസം തോന്നി. തനിക്ക് ഇവിടെ എന്തെങ്കിലും അത്യാവശ്യം വന്നാൽ വിളിക്കാൻ തന്റെ കാക്ക ഉണ്ടല്ലോ എന്ന ചിന്ത അവൾക്ക് ധൈര്യം നൽകി.
അഡ്മിഷൻ കാര്യങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു അവർ ഹോസ്റ്റൽ വാർഡനെ കാണാൻ പോയി. എന്നാൽ അവിടെ എത്തിയപ്പോഴാണ് അവർക്ക് ഒരു പണി കിട്ടിയത്.
”ഇന്ന് ഇവിടെ നിൽക്കാൻ പറ്റില്ല സാർ. ഹോസ്റ്റൽ റൂമുകളിൽ എല്ലാം മൂട്ട മരുന്ന് അടിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ആകെ അതിന്റെ മണമാണ്. കുട്ടികളെ ആരെയും അങ്ങോട്ട് വിടാൻ പറ്റില്ല. രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞേ റൂമുകൾ റെഡിയാവൂ,” വാർഡൻ കാര്യം പറഞ്ഞു.
”അതെന്താ ഇങ്ങനെയൊരു പണി? ഞങ്ങൾ ദൂരന്ന് വരുന്നതാ. ഇന്ന് രാത്രി എവിടെ നിൽക്കും?”
ഫൈസി അല്പം ദേഷ്യത്തിൽ ചോദിച്ചു.
”ക്ഷമിക്കണം, പെസ്റ്റ് കൺട്രോൾ നടക്കുന്നത് കൊണ്ട് വേറെ നിവർത്തിയില്ല. നാല് ദിവസം കഴിഞ്ഞേ ക്ലാസ് തുടങ്ങൂ എന്നാണല്ലോ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. അതുവരെ നിങ്ങൾക്ക് പുറത്ത് എവിടെയെങ്കിലും അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യേണ്ടി വരും,”
വാർഡൻ കൈമലർത്തി.
കോളേജ് വരാന്തയിലൂടെ തിരിച്ചിറങ്ങുമ്പോൾ ഐഷുവിന്റെ മുഖം വാടിയിരുന്നു.
”ഇനിയിപ്പോ എന്താ ചെയ്യാ കാക്കു? നമുക്ക് നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. ” അവൾ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു.
”നീ പേടിക്കണ്ടെടി… നമുക്ക് തൽക്കാലം ടൗണിൽ നല്ലൊരു ഹോട്ടൽ മുറി എടുത്ത് നിൽക്കാം. ക്ലാസ് തുടങ്ങാൻ ഇനിയും നാല് ദിവസമുണ്ടല്ലോ. രണ്ട് ദിവസം കൊണ്ട് ഇവിടെ റെഡി ആവുമെന്നല്ലേ പറയുന്നേ..അത് വരെ നമുക്ക് ബാംഗ്ലൂർ ഒന്ന് കറങ്ങുകയും ചെയ്യാം, എന്താ?”
ഫൈസി അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് പെട്ടെന്ന് ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു.
“അത് പൊളിക്കും കാക്കു! എന്നാ വേഗം നടക്ക്, എനിക്ക് നല്ലോണം വിശക്കുന്നുണ്ട്.”
ബാഗുകളുമായി അവർ ബുള്ളറ്റിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. ഒരു ഹോട്ടൽ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി ഫൈസി വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു.