ഓൺലൈൻ ആങ്ങള 4

Online Angala Part 4 | Author : Gilli Bala

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

 

ആ വീഡിയോ കോളിന് ശേഷം വീണ്ടും ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. എന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു മാറ്റം വന്നതുപോലെ. അമ്മുവിന്റെ ഓരോ വാക്കുകളും എന്നെ ഒരു കാമുകനെപ്പോലെ ചിന്തിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ ആവേശം അധികനാൾ നീണ്ടുനിന്നില്ല. അവൾ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് തിരികെ പോയതോടെ പഴയതുപോലെ തന്നെയായി കാര്യങ്ങൾ.

 

 

 

​സെമസ്റ്റർ പരീക്ഷകളും പ്രോജക്റ്റുകളുമായി അവൾ വീണ്ടും തിരക്കിലായി. ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് വന്നിരുന്ന വീഡിയോ കോളുകൾ നിന്നു. മെസ്സേജുകൾ വെറും ‘ഗുഡ് മോർണിംഗിലും’ ‘ഗുഡ് നൈറ്റിലും’ മാത്രമായി ഒതുങ്ങി. വിയർത്തു കുളിച്ച ആ മുഖവും, കുസൃതി നിറഞ്ഞ സംസാരവും ഇല്ലാതെ ആ മണലാരണ്യത്തിലെ രാത്രികൾ എനിക്ക് വീണ്ടും വിരസമായി തോന്നി. എങ്കിലും, അവളുടെ പഠനത്തിരക്കുകൾ ഓർത്ത് ഞാൻ അതിനോട് പൊരുത്തപ്പെട്ടു.

 

​അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു മാസം പിന്നിട്ടു. കുവൈറ്റിലെ കഠിനമായ പണി കഴിഞ്ഞ് റൂമിലെത്തി ഞാൻ കിടക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്. അമ്മുവാണ്. പെട്ടെന്ന് ഒരു സന്തോഷം തോന്നിയെങ്കിലും, സമയം അർദ്ധരാത്രിയോട് അടുത്തത് കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ ആധി പടർന്നു.

 

​ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു.

 

​ഞാൻ: “അമ്മൂ… എന്താടി ഈ സമയത്ത്? പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞില്ലേ?”

 

​മറുഭാഗത്ത് അല്പനേരം നിശബ്ദതയായിരുന്നു. അവളുടെ ശ്വാസമെടുക്കുന്ന ശബ്ദം മാത്രം ഞാൻ കേട്ടു. പഴയ ആ ആവേശമോ കുസൃതിയോ ആ ശബ്ദത്തിലില്ലായിരുന്നു.

 

​അമ്മു: (വളരെ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) “മഹിയേട്ടാ… ഉറങ്ങിയോ?”

 

​ഞാൻ: “ഇല്ലടി, എന്താ നിന്റെ ശബ്ദം ഒക്കെ ഒരുപോലെ? വയ്യേ നിനക്ക്?”

 

​അമ്മു: “വയ്യായ്ക ഒന്നുമില്ല ഏട്ടാ. വെറുതെ ഒന്ന് വിളിച്ചതാ. ഏട്ടന് എങ്ങനെയുണ്ട് അവിടെ? ജോലി ഒക്കെ സമാധാനമായി പോകുന്നില്ലേ? ഭക്ഷണം ഒക്കെ കൃത്യമായി കഴിക്കുന്നുണ്ടോ?”

 

​അവൾ ചോദിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ ഒരു പുതുമയില്ലെങ്കിലും അവളുടെ സംസാര രീതിയിൽ വല്ലാത്തൊരു വിങ്ങൽ എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. എപ്പോഴും എന്നെ കളിപ്പിക്കാൻ നടക്കുന്ന അവൾ ഇത്രയും കാര്യമായി വിശേഷങ്ങൾ തിരക്കുന്നത് എനിക്ക് പന്തികേടായി തോന്നി.

 

​ഞാൻ: “അമ്മൂ… എന്നോട് കള്ളം പറയണ്ട. എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ടെന്ന് നിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാൽ അറിയാം. നീ നിരാശയിലാണോ? ആ രാഹുലോ മറ്റോ വല്ലതും പറഞ്ഞോ? അതോ നിന്റെ കാമുകനുമായി വല്ല പ്രശ്നവുമുണ്ടോ?”

 

​അമ്മു: (ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട്) “ഏട്ടാ… അതൊന്നുമല്ല. എനിക്ക്… എനിക്ക് ആരെയും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. എല്ലാവരും ഓരോ ആവശ്യത്തിന് വേണ്ടി മാത്രം കൂടെ നിൽക്കുന്നവരാണെന്ന് തോന്നുവാ. എനിക്ക് വല്ലാത്ത ഒറ്റപ്പെടൽ തോന്നുന്നു ഏട്ടാ.”

 

​അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആവേശവും കുസൃതിയും നിറഞ്ഞുനിന്ന അമ്മുവിൽ നിന്ന് ഇങ്ങനെയൊരു മറുപടി ഞാൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.

 

 

​ഞാൻ: “നീ കാര്യം തെളിച്ചു പറ അമ്മൂ. ബാംഗ്ലൂരിൽ എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചോ? ആരോടെങ്കിലും വഴക്കിട്ടോ നീ?”

 

 

​അമ്മു: “മഹിയേട്ടാ… എനിക്ക് ഏട്ടനെ ഒന്ന് കാണണം. നേരിട്ട് വന്ന് എല്ലാം ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു പറയണം എന്ന് തോന്നുന്നു. ഈ ലോകത്ത് എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ ഏട്ടൻ മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്ന് ഞാൻ ഇപ്പോൾ തിരിച്ചറിയുന്നു…”

 

 

​അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തി. മറുഭാഗത്ത് നിന്ന് അവളുടെ തേങ്ങൽ എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു. ആ നിമിഷം എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമവും വികാരങ്ങളും പമ്പ കടന്നു. പകരം അവളുടെ സുരക്ഷയെക്കുറിച്ചുള്ള ആകുലതകൾ മാത്രം ബാക്കിയായി.

 

 

അമ്മുവിന്റെ തേങ്ങൽ പതിയെ അടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു: “അമ്മൂ, നീ കാര്യം പറ. അവൻ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയോ? നീ എന്തിനാ ഇത്ര സങ്കടപ്പെടുന്നത്?”