“ഐഷൂ… ഞാൻ നിന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയതല്ല. എനിക്ക്… എനിക്ക് ആകെ പേടിയാകുന്നു. വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞാൽ, നാട്ടുകാർ അറിഞ്ഞാൽ…”
അവരുടെ സംഭാഷണം അല്പം നീണ്ടുപോയി. ഐഷുവിന്റെ പരിഭ്രമവും ദേഷ്യവും ഫൈസിയുടെ കുറ്റബോധവും ആ ഫോൺ കോളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു. ഒടുവിൽ ഐഷു തേങ്ങിക്കരയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഫൈസി സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു. അവൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
”ഐഷൂ… കരയല്ലേ. നീ പേടിക്കണ്ട. ഞാൻ കൂടെയുണ്ട്. നാളെത്തന്നെ ഞാൻ നിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരും. നിന്റെ ഉമ്മയോട് നമുക്ക് സംസാരിക്കാം. എന്ത് വന്നാലും നമുക്ക് ഇത് ഒരുമിച്ച് നേരിടാം. ഞാൻ നിന്നെ കൈവിടില്ല, അത് ഉറപ്പല്ലേ?”
അവന്റെ വാക്കുകൾ ഐഷുവിന് ചെറിയൊരു ആശ്വാസം നൽകി. എങ്കിലും അവളുടെ ഉള്ളിലെ ഒരു കോണിൽ അജുവിന്റെ മുഖം മിന്നിമറഞ്ഞു. ഈ കുഞ്ഞ് ആരുടേതായാലും, വരാനിരിക്കുന്നത് വലിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റാണെന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.
ഐഷുവിനെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് ഫോൺ വെച്ചെങ്കിലും ഫൈസിയുടെ ഉള്ളിൽ അഗ്നിപർവ്വതം പുകയുകയായിരുന്നു. ഇനി ഇത് അധികകാലം മൂടിവെക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അവന് ഉറപ്പായി. ഒടുവിൽ സർവ്വ ധൈര്യവും സംഭരിച്ച് അവൻ തന്റെ ഉമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. ഉമ്മ സ്വീകരണമുറിയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
”ഉമ്മാ… എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്. വലിയൊരു തെറ്റ് പറ്റിപ്പോയി,” ഫൈസിയുടെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കാര്യം തിരക്കിയ ഉമ്മയോട്, ഐഷു ഗർഭിണിയാണെന്ന വിവരം അവൻ വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ തുറന്നു പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും ഉമ്മയുടെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു. തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം അവരുടെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു.
”എന്താടാ നീ പറഞ്ഞത്?” ഉമ്മ കയ്യിലിരുന്ന തുണി വശത്തേക്ക് എറിഞ്ഞുകൊണ്ട് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പാഞ്ഞടുത്തു. “പെങ്ങളുടെ സ്ഥാനം കൊടുത്ത് ഈ വീട്ടിലേക്ക് കയറ്റിയ പെണ്ണല്ലേടാ അവൾ? അവളെയാണോ നീ വയറ്റിലാക്കിയത്? നിനക്ക് നാണമില്ലേടാ… ഈ കുടുംബത്തിന്റെ മാനം നീ ചന്തയിൽ കൊണ്ടുപോയി വിറ്റല്ലോ!”
ഉമ്മയുടെ ചീത്തവിളിയും കരച്ചിലും ആ വീടിനെ നടുക്കി. ഫൈസി തലകുനിച്ച് ഒന്നും മിണ്ടാതെ അടിയും ശകാരവും ഏറ്റുവാങ്ങി നിന്നു.
ഈ ബഹളങ്ങളെല്ലാം കേട്ട് അജു പതുക്കെ മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി.
അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഒരു സൈഡിൽ ഒളിച്ചു നിന്നു. ഉമ്മ ഫൈസിയെ കണക്കിന് കൊടുക്കുന്നത് അവൻ നോക്കി നിന്നു. അജുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വലിയ ആധി പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ആ ഗർഭത്തിന് പിന്നിൽ താനും ഒരു കാരണക്കാരനാണെന്ന സത്യം അവനെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി. എങ്കിലും ഭാവവ്യത്യാസമില്ലാതെ അവൻ എല്ലാം കണ്ടുനിന്നു.
നാഴികകൾ നീണ്ട കരച്ചിലിനും ദേഷ്യത്തിനും ഒടുവിൽ ഫൈസി ഉമ്മയുടെ കാലിൽ പിടിച്ചു.
“ഉമ്മാ… പറ്റിപ്പോയി. ഇനി അവളെ കൈവിടാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല. നമുക്ക് നാളെത്തന്നെ അവളുടെ വീട്ടിൽ പോകണം. സംസാരിച്ച് ഒരു തീരുമാനമാക്കണം. ഇല്ലെങ്കിൽ അവൾ വല്ലതും ചെയ്തു കളയും.”
ഫൈസിയുടെ ദയനീയമായ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ ഉമ്മയുടെ ദേഷ്യം പതുക്കെ സങ്കടമായി മാറി. സ്വന്തം മകന്റെ തെറ്റ് നാട്ടുകാരറിയുന്നതിന് മുമ്പ് അവളെ ഈ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരികയല്ലാതെ വേറെ വഴിയൊന്നുമില്ലെന്ന് ആ ഉമ്മയ്ക്ക് തോന്നി.
“നാശം പിടിക്കാൻ… നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ നടക്കട്ടെ. നാളെ അവളുടെ വീട്ടിൽ പോയി ഞാൻ സംസാരിക്കാം. പക്ഷേ ഇതിന്റെ നാണക്കേട് കാലാകാലം നമ്മൾ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും,” ഉമ്മ തേങ്ങിക്കൊണ്ട് സമ്മതിച്ചു.
ഫൈസി ആശ്വാസത്തോടെ ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടു. മുകളിൽ ഒളിച്ചു നിന്ന അജു പതുക്കെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നീങ്ങി. തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ രഹസ്യം ഒരു കുഞ്ഞായി പുറത്തു വരാൻ പോകുകയാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.