സമയം ഒക്കെ വെച്ച് നോക്കിയാൽ ഇത് മോന്റെ വകയല്ല, എന്റെ ഇക്കുവിന്റെ തന്നെയാ. അതുകൊണ്ട് വെറുതെ മോഹിക്കണ്ട.”
അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ട് അജു ഒന്ന് ചിരിച്ചെങ്കിലും അവന്റെ ഉള്ളിലെ കള്ളൻ അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. “അതൊക്കെ നമുക്ക് കുട്ടി വരുമ്പോൾ നോക്കാം. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ…”
എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ പതുക്കെ ഇടതുകൈ അവളുടെ നീല ചുരിദാറിനുള്ളിലെ വെള്ള ലെഗ്ഗിങ്സ് ഇട്ട ആ തടിച്ച തുടയിൽ വെച്ചു.
അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ സ്പർശനത്തിൽ ഐഷു ഒന്ന് വിറച്ചു. അവൾ അവന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റാൻ നോക്കിയില്ല. പകരം, പുറത്തെ കാഴ്ചകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു. കാറിനുള്ളിലെ എസിയുടെ തണുപ്പിലും അജുവിന്റെ കൈപ്പത്തിയുടെ ചൂട് അവളുടെ തുടകളിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
”അജൂ… വേണ്ട… വണ്ടി ഓടിക്കാൻ നോക്ക്,” അവൾ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ഭാവം മറ്റൊന്നായിരുന്നു.
അജുവിന്റെ കൈ അവളുടെ തുടയിൽ പടർന്നപ്പോൾ ഐഷുവിന്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് മുറുകി. പുറത്തെ തിരക്കുള്ള റോഡിലൂടെ കാർ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.
അവൾ പതുക്കെ തല തിരിച്ച് അവനെ ഒന്ന് നോക്കി.
”അജൂ… എന്താടാ നിന്റെ ഉദ്ദേശം?” അവൾ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.
അജു ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ റോഡിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ തന്നെ പറഞ്ഞു,
“എന്റെ ഉദ്ദേശം എന്താണെന്ന് നിനക്ക് പ്രത്യേകം പറഞ്ഞു തരേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ? നിനക്ക് അറിയാത്തതൊന്നുമല്ലല്ലോ.”
അവൾ അവന്റെ കൈ പതുക്കെ എടുത്തു മാറ്റി.
“അതൊക്കെ അന്നത്തെ സാഹചര്യം കൊണ്ട് നടന്നതാ. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ… അത് വേണ്ട അജൂ. എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു. ഇപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ജീവനുണ്ട്. മാത്രമല്ല, നീ ഇക്കുവിന്റെ അനിയനാണ്. നമ്മൾ തമ്മിൽ ഇനിയൊരു ബന്ധം ശരിയല്ല.”
പക്ഷേ അജു വിടാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു. അവൻ വീണ്ടും കൈ അവളുടെ മുട്ടുകൾക്ക് അല്പം മുകളിലായി അമർത്തി.
“ശരിയും തെറ്റും നോക്കിയാണോ ഐഷൂ നമ്മൾ അന്നൊക്കെ ഒന്നിച്ചത്? അന്ന് തോന്നിയ അതേ ഇഷ്ടം ഇപ്പോഴും എനിക്കുണ്ട്. നിന്റെ ഈ മാറ്റങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.”
അവന്റെ കൈകൾ കൂടുതൽ മുകളിലേക്ക് നീങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഐഷുവിന് പരിഭ്രമമായി. റോഡിൽ വാഹനങ്ങൾ പോകുന്നുണ്ട്, ആരെങ്കിലും ശ്രദ്ധിച്ചാൽ വലിയ അപകടമാകും. കൂടാതെ അജുവിന്റെ ഈ വാശി തന്നെ എങ്ങോട്ടാണ് കൊണ്ടുപോകുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
”അജൂ… നീ കൈ എടുക്ക്. ആളുകൾ കാണും,” അവൾ ശബ്ദം അല്പം കടുപ്പിച്ചു. പക്ഷേ അവൻ അത് കേട്ട ഭാവം പോലും നടിച്ചില്ല. അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ ലെഗ്ഗിങ്സിന് മുകളിലൂടെ വന്യമായി ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി.
”അജൂ… നിർത്ത്!” അവൾ അവന്റെ കൈ മുറുകെ പിടിച്ചു മാറ്റി. “ഇങ്ങനെ പോയാൽ ശരിയാകില്ല. നീ വണ്ടി ഒരിടത്ത് ഒതുക്കി നിർത്ത്. എനിക്ക് നിന്നോട് കുറച്ച് സംസാരിക്കാനുണ്ട്.”
അവളുടെ ആ വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരവും ഗൗരവവും കണ്ടപ്പോൾ അജു പതുക്കെ ബ്രേക്ക് ചവിട്ടി. റോഡ് സൈഡിലെ വലിയ മരങ്ങൾ നിൽക്കുന്ന, ആളൊഴിഞ്ഞ ഒരു സ്ഥലത്ത് അവൻ കാർ ഒതുക്കി നിർത്തി. എഞ്ചിൻ ഓഫാക്കാതെ തന്നെ അവൻ സീറ്റിൽ ചാരിയിരുന്ന് അവളെ നോക്കി. കാറിനുള്ളിൽ എസിയുടെ മൂളക്കം മാത്രം ബാക്കിയായി.
”പറയൂ… എന്താ നിനക്ക് പറയാനുള്ളത്?” അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.
കാർ നിശ്ചലമായി. എസിയുടെ നേർത്ത തണുപ്പിൽ ആ മുറിക്കുള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവം നിറഞ്ഞു നിന്നു. ഐഷു നേരെയിരുന്ന് അജുവിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി. അവളുടെ നോട്ടത്തിൽ പ്രലോഭനത്തിന് പകരം ഒരുതരം നിസ്സഹായാവസ്ഥയും പക്വതയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
