കട്ടിലിൽ ഒരുക്കിവച്ചിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നും അവൾ തന്റെ വെള്ള ബ്രാ എടുത്തു.ബ്രാ ധരിച്ചു കഴിഞ്ഞതിനുശേഷം, അതിനോട് ചേരുന്ന വെള്ള പാന്റി കൂടി അവൾ കയ്യിലെടുത്തു. ഈ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ തന്റെ ശരീരത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗി തോന്നി. രാഹുൽ ഇത് കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അവൾ വെറുതെ മോഹിച്ചു.
തന്റെ നഗ്നത മറയ്ക്കുന്ന ആ നേർത്ത വസ്ത്രങ്ങൾ നോക്കി അവൾ തന്റെ മനസ്സിൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“രാഹുൽ നിന്നെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഈ രൂപത്തിലല്ലേ… നീ അവന്റേത് മാത്രമല്ലേ മാളൂ?”
അവൾ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി തന്റെ ചുണ്ടുകൾ ഒന്ന് കടിച്ചു പിടിച്ചു. ആ ഇളം പച്ച സാരി എടുക്കാൻ കുനിയുന്നതിന് മുൻപ്, അവൾ തന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് ഒരു ഫോട്ടോ എടുത്തു അത് രാഹുലിന് അയച്ചു കൊടുക്കണോ എന്ന് അവൾ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു.
രാഹുലിനോടുള്ള ഇഷ്ടവും തന്റെ ശരീരത്തോടുള്ള പ്രണയവും കലർന്നിരുന്നു.
ചിരിക്ക് ശേഷം, താൻ കരുതിവെച്ചിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നും അവൾ അടിപ്പാവാട എടുത്തു. അത് തന്റെ അരക്കെട്ടിലൂടെ മുകളിലേക്ക് കയറ്റി, നാട വലിച്ച് മുറുക്കി കെട്ടുമ്പോൾ അവളുടെ വിരലുകൾ ഇപ്പോഴും ആ സുഖമുള്ള ആവേശത്തിലായിരുന്നു. വെള്ള അടിവസ്ത്രങ്ങൾക്ക് മുകളിൽ ആ നേർത്ത അടിപ്പാവാട പതിഞ്ഞു നിന്നപ്പോൾ അവളുടെ നഗ്നത പകുതിയും മറയ്ക്കപ്പെട്ടു.
അടിപ്പാവാടയുടെ നാട മുറുക്കി കെട്ടിയ ശേഷം, മാളവിക തന്റെ കടും പച്ച ബ്ലൗസ് കയ്യിലെടുത്തു. ഈറൻ മാറിയെങ്കിലും ശരീരത്തിൽ അപ്പോഴും കുളിയുടെ ഒരു തണുപ്പ് അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ സാവധാനം ബ്ലൗസിനുള്ളിലേക്ക് കൈകൾ കടത്തി, അത് തന്റെ ശരീരത്തോട് ചേർത്ത് ബട്ടണുകൾ ഇടാൻ തുടങ്ങി. കണ്ണാടിയിലൂടെ തന്റെ ഓരോ ചലനവും അവൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ബ്ലൗസിന്റെ അവസാന ബട്ടണും ഇട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് ആഴത്തിൽ ശ്വാസം വിട്ടു.
അവൾ സാരിയുടെ ഒരു തലപ്പ് അടിപ്പാവാടയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് തിരുകി, അത് തന്റെ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും സാവധാനം ചുറ്റാൻ തുടങ്ങി. സാരിയുടെ ഓരോ ചുറ്റിലും അവളുടെ വിരലുകൾ ആ മൃദുവായ തുണിയിൽ തഴുകി നീങ്ങി. പ്ലീറ്റ്സ് (ഞൊറികൾ) എടുക്കുമ്പോൾ അവൾ അതീവ ശ്രദ്ധാലുവായിരുന്നു. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി ഓരോ ഞൊറിയും കൃത്യമായി അടുക്കി അരയിൽ തിരുകി.
സാരിയുടെ തലപ്പ് (പല്ലു) ഇടത് തോളിലൂടെ പിന്നിലേക്ക് ഇടുമ്പോൾ, അവളുടെ വയറിന്റെ ഭാഗം നേരിയ രീതിയിൽ പുറത്തു കാണാമായിരുന്നു. ആ കാഴ്ചയിൽ അവൾക്ക് വീണ്ടും രാഹുലിന്റെ മുഖം ഓർമ്മ വന്നു. “ഈ സാരിയിൽ നീ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെയുണ്ട്” എന്ന് അവൻ പറയുന്നത് അവൾ ഭാവനയിൽ കണ്ടു.
കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് ഓരോ വശവും തിരിഞ്ഞു നോക്കി, ശരീരം പൂർണ്ണമായും മറഞ്ഞുവെന്ന് അവൾ ഉറപ്പുവരുത്തി.
പിൻ കുത്തിക്കഴിഞ്ഞതും അവൾ പതുക്കെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് പിന്നിലേക്ക് മാറി. ഈറൻ മുടിയിൽ നിന്നും അപ്പോഴും ചെറിയൊരു നനവ് സാരിയുടെ തോളിൽ പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന കണ്മഷിയെടുത്ത് കണ്ണുകളിൽ പടർത്തി, ഒരു ചെറിയ കറുത്ത പൊട്ടും തൊട്ടു.
അവൾ തന്റെ ബാഗ് കയ്യിലെടുത്തു.അവൾ മുറിയിലെ ലൈറ്റുകൾ അണച്ചു. ഒരു ദീർഘശ്വാസമെടുത്ത് അവൾ പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ മാളവിക ഡൈനിംഗ് ടേബിളിന് അരികിൽ ചായ കുടിക്കാൻ ഇരുന്നു.
അച്ഛൻ പറഞ്ഞു: “മോളേ, രാഹുൽ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് നീ വരാതിരിക്കരുത്. നീ എങ്ങനെയായാലും വരണം. രോഹിത്തിന്റെ വലിയ ആഗ്രഹമാണ് നീ അവിടെ ഉണ്ടാവണമെന്നത്. നീ വന്നില്ലെങ്കിൽ അവർക്കെല്ലാം വലിയ വിഷമമാവും.”
അമ്മയും അത് ശരിവെച്ചു: “അതെ മോളേ,
“ശരി അച്ഛാ, ഞാൻ ലീവ് എടുത്തോളാം. കല്യാണത്തിന് ഞാൻ ഉണ്ടാകും,” എന്ന് പറഞ്ഞ് മാളവിക സമ്മതം അറിയിച്ചു.
അവൾ ഊണുമേശയിൽ നിന്നും പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അപ്പോഴാണ് അവൾ ഭിത്തിയിലെ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കിയത്. സമയം ഒരുപാട് വൈകിയിരിക്കുന്നു! കുളിക്കാനും ഒരുങ്ങാനും എടുത്ത സമയം കാരണം സ്കൂളിൽ എത്താൻ വൈകുമെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.ഹാൻഡ് ബാഗും തോളിലിട്ട്, അച്ഛനോടും അമ്മയോടും തിടുക്കത്തിൽ യാത്ര പറഞ്ഞ് മാളവിക വീട്ടുമുറ്റത്ത് നിന്നും ജംഗ്ഷനിലേക്ക് ഓടുകയായിരുന്നു. സമയം ഒരുപാട് വൈകിയതിനാൽ സ്കൂളിലേക്കുള്ള ബസ് കിട്ടുമോ എന്ന ആശങ്ക അവളെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കി.