ഫോൺ വെച്ച ശേഷം മാളവിക എഴുന്നേറ്റ് കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്നു. രോഹിണി പറഞ്ഞതുപോലെ ഒരു മാറ്റം തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ആവശ്യമാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. ബ്ലൂ കളർ സാരിയിൽ താൻ എങ്ങനെ ഇരിക്കുമെന്ന് അവൾ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു.
ഫോൺ റിങ്ങ് ചെയ്യുന്നു… മാളവിക ഫോൺ എടുക്കുന്നു.
മാളവിക: “ഹലോ സൗമ്യേ… പറയു.” (തളർന്ന ശബ്ദത്തോടെ)
സൗമ്യ: “മാളവിക, നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ കേൾക്കുന്നത്? നീ ഇന്ന് സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ വെച്ച് വിനോദ് സാറിനോട് അത്രയ്ക്ക് ചൂടായോ?”
മാളവിക: “അത് സൗമ്യേ… ഞാൻ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ചെയ്തതല്ല. രാവിലെ രാഹുലുമായി വലിയ വഴക്കായിരുന്നു. ആ ദേഷ്യത്തിനിടയിൽ വിനോദ് സാർ വന്ന് അനാവശ്യമായി ഓരോന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് നിയന്ത്രണം പോയി. അത്രയേ ഉള്ളൂ.”
സൗമ്യ: “മാളവിക, നീ കാര്യങ്ങളെ ലഘുവായി കാണരുത്. നീ വിചാരിക്കുന്ന പോലെയല്ല ഇപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ നീങ്ങുന്നത്. വിനോദ് സാറിന് നേരത്തെ തന്നെ സ്ത്രീവിഷയത്തിൽ അത്ര നല്ല പേരല്ല ഉള്ളത്. നീ ഇന്ന് അയാളോട് ശബ്ദമുയർത്തിയത് കണ്ടപ്പോൾ, അയാൾ നിന്നോട് മോശമായി പെരുമാറിയതാണെന്ന് എല്ലാവരും ഉറപ്പിച്ചു. അയാൾക്കെതിരെ പരാതി കൊടുക്കാൻ മാനേജ്മെന്റ് ഒരുങ്ങുകയാണ്.”
മാളവിക: (ഞെട്ടലോടെ) “എന്ത്? പരാതിയോ? അയാൾ എന്നോട് മോശമായി ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ. ഞാനല്ലേ അയാളോട് മോശമായി സംസാരിച്ചത്!”
സൗമ്യ: “അതാണ് പ്രശ്നം. നിന്റെ ആ ദേഷ്യം അവരൊരു ആയുധമാക്കുകയാണ്. ‘മാളവികയെപ്പോലെ ഒരു മാന്യമായ ടീച്ചർ വെറുതെ ഒരാളോട് ചൂടാകില്ലല്ലോ, അപ്പോൾ വിനോദ് എന്തോ തരികിട കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്’ എന്നാണ് സ്കൂളിൽ മൊത്തം സംസാരം. നാളെ നിന്നോട് മാനേജ്മെന്റ് വിശദീകരണം ചോദിക്കും. നീ അയാൾക്കെതിരെ മൊഴി കൊടുക്കുമെന്നാണ് അവർ കരുതുന്നത്.”
മാളവിക: “ദൈവമേ… ഞാൻ എന്ത് പറയും? എന്റെ കുടുംബപ്രശ്നം കാരണം ഒരാളുടെ ജോലി കളയാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല. പക്ഷേ സത്യം പറഞ്ഞാൽ രാഹുലുമായുള്ള പ്രശ്നം എല്ലാവരും അറിയില്ലേ?”
സൗമ്യ: “അതാണ് നീ ആലോചിക്കേണ്ടത്. വിനോദിനെ രക്ഷിക്കാൻ നോക്കിയാൽ അത് നിന്റെ പേര് ചീത്തയാക്കും. നീ അയാളെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നത് കണ്ടാൽ ആളുകൾ നിങ്ങളെ ചേർത്ത് കഥകൾ ഇറക്കും. രാഹുൽ ഇതറിഞ്ഞാൽ ഉള്ള പ്രശ്നം കൂടും. നീ സൂക്ഷിക്കണം മാളവിക, നീ എടുക്കുന്ന ഒരു തീരുമാനം നിന്റെ ജീവിതത്തെയും ബാധിക്കും.”
മാളവിക: “എനിക്ക് ആകെ ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നു സൗമ്യേ… രാഹുലിന്റെ സ്വഭാവം നിനക്കറിയാലോ, ഇതറിഞ്ഞാൽ അയാൾ എന്നെ സംശയിക്കും. പക്ഷേ ഒരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത വിനോദ് സാർ…”
സൗമ്യ: “നീ ഒന്ന് സമാധാനപ്പെട്. നാളെ രാവിലെ സ്കൂളിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും ഒരു തീരുമാനം എടുക്ക്. പക്ഷേ ഓർക്കണം, സ്കൂളിലെ ആ അന്തരീക്ഷം ഇപ്പോൾ വിനോദ് സാറിന് എതിരാണ്.”
പിറ്റേദിവസം രാവിലെ സ്കൂളിൽ എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ മാളവികയെ പ്രിൻസിപ്പലിന്റെ മുറിയിലേക്ക് വിളിച്ചു. മാനേജ്മെന്റ് പ്രതിനിധികളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. വിനോദ് സാർ പുറത്ത് വരാന്തയിൽ തലകുനിച്ചു നിൽക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു.
പ്രിൻസിപ്പലിന്റെ മുറിയിൽ
പ്രിൻസിപ്പൽ: “വരൂ മാളവിക ടീച്ചർ. ഇന്നലെ നടന്ന കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് കൃത്യമായ ഒരു ധാരണ വേണം. വിനോദ് സാർ നിങ്ങളോട് മോശമായി പെരുമാറിയതുകൊണ്ടല്ലേ നിങ്ങൾ പ്രതികരിച്ചത്? സത്യം പറഞ്ഞാൽ ടീച്ചർക്ക് ഞങ്ങൾ സംരക്ഷണം നൽകും. അയാൾക്ക് ഈ സ്കൂളിൽ തുടരാൻ അർഹതയില്ല.”
മാളവിക ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം എടുത്തു. എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ അവളിലായിരുന്നു.
മാളവിക: “സാർ… ഞാൻ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കണം. ഇന്നലെ വിനോദ് സാർ എന്നോട് മോശമായി ഒന്നും തന്നെ സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. അദ്ദേഹം ചോദിച്ചത് അസൈൻമെന്റ് ബുക്കിനെ കുറിച്ച് മാത്രമാണ്.”
മുറിയിൽ ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദത പടർന്നു. മാനേജ്മെന്റ് പ്രതിനിധികൾ പരസ്പരം നോക്കി.
മാനേജ്മെന്റ് പ്രതിനിധി: “പിന്നെന്തിനാണ് ടീച്ചർ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് അത്രയ്ക്ക് ശബ്ദമുയർത്തിയത്? ടീച്ചറെപ്പോലെ ഒരാൾ വെറുതെ അങ്ങനെ ചെയ്യില്ലല്ലോ.”