അവൾ പതുക്കെ ഫോണിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ട്, വിറയാർന്നതും വികാരം തുളുമ്പുന്നതുമായ ശബ്ദത്തിൽ അവനോട് ചോദിച്ചു:
“നീ… നീ ഇപ്പോഴും അതൊക്കെ ഓർക്കുന്നുണ്ടോടാ…?”അർജുൻ തന്റെ ശബ്ദം കൂടുതൽ താഴ്ത്തി, വികാരത്തോടെ പറഞ്ഞു:
“പിന്നെ ഞാൻ ഓർക്കാതെരിക്കുകയോ ചേച്ചി? ഞാൻ ഇനി എത്ര ജന്മം കഴിഞ്ഞാലും ആ രൂപം മറക്കില്ല! അന്ന് കണ്ട ആ ഭംഗിയും, അതിൻ്റെ ആ പഞ്ഞിപോലത്തെ മൃദുവായ സുഖവും ഇപ്പോഴും എന്റെ കൺമുന്നിൽ തന്നെയുണ്ട്.
സത്യം പറഞ്ഞാൽ, എപ്പോഴെങ്കിലും അതൊന്ന് ഓർത്തുപോയാൽ പോലും എനിക്ക് ഇവിടെ ഇരുന്ന് കമ്പിയായി പോകും ചേച്ചി… ചേച്ചിക്ക് അതറിയാമോ?”അവൾ വിറയാർന്ന ചുണ്ടുകളോടെ, ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് കൊഞ്ചലോടെ ചോദിച്ചു:
“എടാ കുറുമ്പാ… നീ അങ്ങനെയൊക്കെ പറയുമ്പോൾ, എന്നെ ഓർത്ത് നീ എപ്പോഴെങ്കിലും സ്വയം കുലുക്കി കളഞ്ഞിട്ടുണ്ടോടാ?”
അർജുൻ ഒട്ടും നാണമില്ലാതെ, ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ തലയൊന്നു വെട്ടിച്ചു പറഞ്ഞു:
“ഹാ… അങ്ങനെ ചോദിച്ചാൽ, ഞാൻ കളഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ചേച്ചി! പല തവണ ചേച്ചിയെ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ച് ഞാൻ അത് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്!”മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചിരുന്ന ലാപ്ടോപ്പിലെ ജോലി പൂർണ്ണമായി മാറ്റിവെച്ച്, മാളവിക തന്റെ മുഴുവൻ ശ്രദ്ധയും ഫോൺ സ്ക്രീനിലെ അർജുനിലേക്ക് തിരിച്ചു.
അപ്പോഴാണ് മാളവിക സ്കൂളിൽ കണ്ട കാഴ്ഴ്ച ഓർത്തത്.അവൾ കുറച്ചുനേരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ കണ്ണ് താഴ്ത്തിയിരുന്നു.
അത് കണ്ടതും അർജുൻ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു:
“എന്താ ചേച്ചി… പെട്ടെന്ന് ഒരു
നിശബ്ദത?
” എടാ എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയാൻ ഉണ്ട്. ”
അതും പറഞ്ഞു മാളവിക സ്ക്രീൻ യിൽ നോക്കാതെ തല താഴ്ത്തി ഇരുന്നു.അത് കണ്ടതും അർജുൻ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു:
“എന്താ ചേച്ചി… ? എന്താ പറയാത്തത്? പറ ചേച്ചി, എന്താ കാര്യം?”മാളവിക തല ഉയർത്തി അർജുനെ നോക്കി. എന്നിട്ട് പതുങ്ങിയ സ്വരത്തിൽ, ചെറിയൊരു മടിയോടെ പറഞ്ഞു:
നിന്നോട് പറയാൻ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു മടിയുണ്ട് അർജുൻ… എങ്ങനെയെന്നു എനിക്ക് അറിയുന്നില്ല…”അവളുടെ ആ മടി കണ്ടതും അർജുന് കൗതുകവും ആകാംക്ഷയും ഇരട്ടിച്ചു.
അവൻ കൂടുതൽ അടുപ്പത്തോടെ അവളെ കുത്തിക്കുത്തി ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി:
“അയ്യോ… എന്റേടുത്ത് പറയാൻ എന്ത് മടിയാ ചേച്ചി നമ്മൾ തമ്മിൽ എന്തൊക്കെ സംസാരിച്ചതാ! അതുകൊണ്ട് ഒട്ടും മടിക്കാതെ കാര്യം എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ പറ… എനിക്ക് അറിയാൻ വലിയ ആഗ്രഹമുണ്ട്.”
മാളവിക തന്റെ താഴത്തെ ചുണ്ട് കടിച്ചുപിടിച്ചു. എന്നിട്ട് ഒടുവിൽ ആ രഹസ്യം പറയാൻ തയ്യാറായിക്കൊണ്ട് സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി:”അത്… ഇന്ന് സ്കൂളിൽ വെച്ച്… ഒരു സംഭവം നടന്നു.ഇന്ന് ഉച്ചക്ക് ഞാൻ കഴിക്കാൻ ഫുഡ് കൊണ്ടുപോയിട്ട് ഉണ്ടായില്ല.
ഉച്ചക്ക് ഞാനും വിനോദ് സാറും ഒരുമിച്ചു താഴത്തെ ബേക്കറിയിൽ പോയി, അവിടെ വച്ച വിനോദ് സർ എന്നോട് പറഞ്ഞു. സ്കൂളിലെ ബാത്റൂമിൽ ടീച്ചർമാരുടെ പടം ഒകെ ആരോ വരച്ചു വച്ചിട്ട് ഉണ്ട്.
അതിൽ ഒരു പടം കണ്ടാൽ എന്റെ ഫേസ് പോലെ ഉണ്ട് എന്ന്.സ്കൂൾ വിട്ടുപോരുമ്പോൾ എനിക്ക് സർ പറഞ്ഞ കാര്യം മനസ്സിൽ നിന്നും പോകുന്നില്ലായിരുന്നു അർജുൻ.
ആ ഫോട്ടോ എന്താണെന്ന് എന്റെ സ്വന്തം കണ്ണുകൊണ്ട് ഒന്ന് കണ്ടേ തീരൂ
എന്ന അടങ്ങാത്ത ആവേശവും ആകാംക്ഷയും കാരണം ഞാൻ വീണ്ടും സ്കൂളിലേക്ക് തന്നെ തിരികെ പോയി…”അർജുൻ ആകാംക്ഷയോടും വല്ലാത്തൊരു കാമത്തോടെയും ചോദിച്ചു:
“എന്നിട്ട് ചേച്ചി തിരികെ പോയി എന്തുചെയ്തു? അവിടെ എന്താ കണ്ടത്?”
മാളവിക തന്റെ നാണവും ആവേശവും ഒതുക്കിക്കൊണ്ട് കൂടുതൽ വിശദമായി പറഞ്ഞു:
“വൈകുന്നേരം നാലര കഴിഞ്ഞതുകൊണ്ട് സ്കൂൾ ഗേറ്റും വരാന്തകളുമെല്ലാം ഏറെക്കുറെ വിജനമായിരുന്നു. ഞാൻ എന്റെ കാർ നേരെ സ്കൂളിന്റെ പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിലേക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി.
അവിടെ ആരെങ്കിലും ബാക്കിയുണ്ടോ എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താൻ ഞാൻ കുറച്ചുനേരം സ്റ്റിയറിംഗിൽ കൈകൾ വെച്ച് കാറിനുള്ളിൽ തന്നെ ഇരുന്ന് ചുറ്റും സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.