💖മംഗല്ല്യധാരണം – 7 35അടിപൊളി 

 

“… ഉവ്വ് ഉവ്വേ. എന്റെ മോൾക്ക് അവിടെ സന്തോഷം അല്ലെ…”

 

“… അതേ അമ്മുമ്മേ സന്തോഷമാ…” എന്നാൽ അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് അത്ര സന്തോഷം ഇല്ലായിരുന്നു. അത് അമ്മുമ്മക്ക് മനസിലായെന്ന് തോന്നുന്നു.

 

“…ഒരുപാട് ദൂരം യാത്ര ചെയ്തത് അല്ലെ പോയി ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ മാറി വാ. ഞാൻ കുടിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും എടുക്കാം…” ചരുവിന്റെ അമ്മ ഞങ്ങളെ പുറത്തേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ട് പോവാൻ ഒരുങ്ങി.

 

“…ആദി എനിക്ക് നിന്നോട് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ ഉണ്ട്…” അമ്മുമ്മ പറഞ്ഞു.

 

പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ നിന്ന ഞങ്ങൾ എല്ലാരും തിരിഞ്ഞ് അമ്മുമ്മയെ നോക്കി. ചാരുവും അവളുടെ അമ്മയും റൂമിന് പുറത്തേക്ക് പോയി. ഞാൻ അമ്മുമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ഇരുന്നു.

 

“… എന്താ അമ്മുമ്മേ പറയാൻ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞെ…”

 

“…മോൻ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. എന്റെ കുട്ടിയുടെ സന്തോഷം മാത്രമേ നോക്കിയോളു നിനക്ക് ഈ കല്യാണത്തിന് ഇഷ്ടമാണോ എന്ന് നോക്കാതെയാ ഇത് നടത്തിയെ…” അമ്മുമ്മ ഇത് എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് മനസിലായില്ല.

 

“…നിനക്ക് അറിയാലോ എനിക്ക് ഇവിടെ ഉള്ള ഏക കൂട്ട് ചാരുവാ. എന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നോക്കി എന്നോട് എപ്പോഴും കളിച്ചും ചിരിച്ചും കൊഞ്ചി കുഴഞ്ഞും എന്റെ കൂടെ തന്നെ അവൾ കാണും. എഴുനേൽക്കാൻ വല്ലാതെ ഈ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന എനിക്ക് ഈ ജനൽ വഴി കാണുന്ന കാഴ്ചകളിലൂടെയും ചാരുവിന്റെ വാക്കുകളിലൂടെയും ആണ് പുറംലോകം ഞാൻ കാണുന്നത്…” അമ്മുമ്മ ഒന്ന് നെടുവീർപ്പ് ഇട്ട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

 

“…കോളേജ് കഴിഞ്ഞ് നിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും വന്ന ചാരു എന്റെ പഴയ ചാരു ആയിരുന്നില്ല. എപ്പോഴും കല പില കല പിലാന്ന് അലച്ചോണ്ട് ഇരുന്നവൾ മിണ്ടാതെയായി. ഏത് നേരവും ചിന്തയിൽ ആയിരിക്കും. വേറെ ആർക്കും അവളെ മനസിലായില്ലെങ്കിലും എനിക്ക് മനസ്സിലാവും. ഞാൻ അവളോട് ഇതേ പറ്റി ഒരുപാട് ചോദിച്ചു എന്നാൽ എന്നോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഒരുപാട് നാൾ അവളെ നിർബന്ധിച്ചപ്പോ ഒരുദിവസം എന്നെ കെട്ടിപിച്ച് പൊട്ടികരഞ്ഞോണ്ട് പറഞ്ഞു. നീയാ അവളുടെ വിഷമങ്ങൾക്ക് കാരണം എന്ന് …” അത് കേട്ടതും ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി.

 

“… പണ്ട് എങ്ങാണ്ടോ അവൾ അറിയാതെ ചെയ്ത തെറ്റിന് നീ അവളെ ക്രൂശിക്കാണെന്ന്. അതേപറ്റി സംസാരിക്കാൻ ഒരുപാട് തവണ ശ്രെമിച്ചെങ്കിലും നീ അതൊന്നും കേൾക്കാനോ അവളോട്‌ ഒരക്ഷരം മിണ്ടാനോ കൂട്ടാക്കിയില്ല. അവൾ ചെയുന്ന ഓരോ കാര്യങ്ങളിൽ നീ അവളെ കുറ്റപ്പെടുത്തറുണ്ടായിരുന്നു എന്ന്. എപ്പോഴെങ്കിലും നീ അവളോട് ഒരുപാട് ദേഷ്യപ്പെട്ട് സംസാരിച്ചോ…” അമ്മുമ്മ എന്നെ നോക്കി ഞാൻ ആലോചിച്ചു. അരുൺ വീട്ടിൽ വന്ന ദിവസമാണ് ഓർമ വന്നത്.

 

“…അവൾ ആരുടെ കൂടെ കിടന്നാലും നിനക്ക് ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല എന്ന് നീ പറഞ്ഞോ. ഏതെങ്കിലും ഒരു പെണ്ണ് അവൾ ഇഷ്ട്ടപെടുന്ന പുരുഷന്റെ നാവിൽ നിന്നും ഇങ്ങനെ ഒന്ന് കേട്ടലുള്ള അവസ്ഥ നീ ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കിയേ. അവൾക്ക് എത്രമാത്രം വിഷമം ഉണ്ടാക്കിയെന്നോ. അതൊക്കെ പറഞ്ഞു അന്ന് മുഴുവൻ എന്നെ കെട്ടിപിടിച് കരഞ്ഞു…” ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞതായിട്ട് ഓർമ്മ പോലു ഇല്ല.

 

“… എനിക്ക് അന്ന് മനസിലായി അവൾക്ക് എത്രമാത്രം നിന്നെ ഇഷ്ട്ടം ആണെന്ന്. അതാ നിങ്ങടെ കല്യാണം കാണണം എന്നൊക്കെ ഞാൻ പറഞ്ഞത്. കല്യാണം ഉറപ്പിച്ച ശേഷം എന്റെ കൊച്ച് പഴയത് പോലെ തുള്ളി ചാടി നടന്നു. അത് നിന്നെ തിരിച്ചു കിട്ടിയതിന്റെ സന്തോഷ. എന്നാൽ ഇന്ന് ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണിൽ ആ പഴയ വിഷമം കണ്ടു …”

 

“… മോനെ എല്ലാം എന്റെ തെറ്റാ.ഞാൻ ഈ വിവാഹം നടത്താൻ പാടില്ലായിരുന്നു. ഞാൻ കരുതി വിവാഹം കഴിഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ ഒക്കെ പറഞ്ഞു തീർത്തു സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും എന്ന. എന്നാൽ ഞാൻ തോറ്റു പോയി. ഇപ്പോഴും എന്റെ മോളുടെ കണ്ണിൽ ഞാൻ ആ വിഷമം കാണുന്നുണ്ട്. എനിക്ക് ഒരു കാര്യം മാത്രം അറിയാം. നീ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവൾക്ക് ജീവന.ഇനി എന്താ ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് എനിക്ക് ഒരു പിടിയും ഇല്ല…”