ചെറിയമ്മ: “അത് ഇപ്പോഴും കേൾക്കും എന്റെ പൊന്ന്…”
ഏടത്തി: “ആര്? പൊന്നോ…?
ഓ, അവിടെ വരെ ഒക്കെ ആയോ? ആ, നടക്കട്ടെ, നടക്കട്ടെ…”
ചെറിയമ്മ: “ശോ, ഒന്നു പോ ഏടത്തി…”
ഈ സമയം ഞാൻ നാമം ജപിച്ചു കഴിഞ്ഞ് വിളക്ക് കെടുത്തിവെച്ചു, ചെറിയമ്മയെ നോക്കി അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നു. ചെറിയമ്മയെ അവിടെ കണ്ടില്ല. വലിയമ്മയ്ക്ക് കഞ്ഞി കൊടുത്തിട്ട് ഇതുവരെ വന്നില്ലേ എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു.
ഞാൻ അടുക്കളയ്ക്ക് പുറത്തിറങ്ങി ചെറിയമ്മയെ നോക്കി. അവിടെനിന്ന് മിണ്ടുന്നത് കാണാം, ഞാൻ അങ്ങോട്ട് നോക്കി കൈ കൊട്ടി വിളിച്ചു. ചെറിയമ്മ എന്നെ നോക്കി വരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞ് കൈ കാണിച്ചു. അവിടെ ഇളം തിണ്ണയിൽ ചെറിയമ്മ വരുന്നതും നോക്കി ഇരുന്നു.
ചെറിയമ്മ: “ഏടത്തി, ഞാൻ പോട്ടെ, ഉണ്ണി പുറത്ത് എന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നു…”
ഏടത്തി: “ഇനി എല്ലാം കഴിയുന്നതുവരെ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചോണം… അവനെ രാത്രി ഒറ്റയ്ക്ക് പുറത്തുവിടരുത്.”
ചെറിയമ്മ: “ഇല്ല ഏടത്തി…”
ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ചെറിയമ്മ ഓടിവരുന്നു, ആകെ പേടിച്ചപോലെ ഉണ്ട്! അകത്തേക്ക് നോക്കിയാണ് ഓടിവന്നത്, നേരെ അടുക്കളയിൽ കയറി, ഞാനും പുറകെ പോയി.
ചെറിയമ്മ: “ആരാ ഈ തോർത്ത് ഇവിടെ വച്ചത്?”
ഞാൻ: “അത് ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് വന്നപ്പോൾ ഇവിടെ തൂക്കിയിട്ടതാ…”
ചെറിയമ്മ: “ബാക്കിയുള്ളവന്റെ ജീവൻ പോയി… എനിക്ക് അവിടുന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ ആരോ ഉണ്ണിയെ നോക്കി നിൽക്കും പോലെയാണ് തോന്നിയെ… അതാ ഞാൻ ഓടി വന്നത്…” ചെറിയമ്മ കിതച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ: “അയ്യേ, ഇങ്ങനെ പേടിക്കല്ലേ സ്വത്തെ… ഞാൻ അല്ലേ ഇവിടെ ഉള്ളത്…”
ചെറിയമ്മ: “ഉം വാ, കഴിക്കണ്ടേ?”
ഞാൻ: “ഉം, എനിക്ക് സ്വത്ത് തന്നാൽ മതി…”
ചെറിയമ്മ “ശരി” എന്ന് പറഞ്ഞ് കഞ്ഞി എടുക്കാൻ
തുടങ്ങി. ഞാൻ പുറകിൽ പോയി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നിന്നു.
ഞാൻ: “സ്വത്തെ, ഞാൻ ഒരു കാര്യം നോക്കിക്കോട്ടെ…? എന്നെ വഴക്കു പറയുമോ?”
ചെറിയമ്മ: “വഴക്കു കേൾക്കാൻ എന്താ?”
ഞാൻ: “അതെ… എനിക്ക് ഒരു സംശയം.”
ചെറിയമ്മ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് “എന്താ?” എന്ന് ചോദിച്ചു.
ഞാൻ: “സ്വത്ത് ഇന്ന് താഴെ ഇട്ടിരിക്കുന്നത് ചേരുന്ന കളർ ആണോ എന്ന് സംശയം… ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കിക്കോട്ടെ?”
ചെറിയമ്മ: “ശോ, ഈ കള്ളൻ… ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ പോരെ, കാണണം എന്നുണ്ടോ?”
ഞാൻ: “പറഞ്ഞാലും മതി, എന്നാലും ഒന്ന് കണ്ടാൽ ഒരു സന്തോഷം.”
ചെറിയമ്മ: “പോടാ കള്ളാ… എന്നാൽ ഞാൻ പറയുന്നില്ല, പൊന്നു നോക്കിക്കോ…”
ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ചെറിയമ്മയുടെ വയറിൽ ഒന്ന് തഴുകി പയ്യെ മുണ്ടിൽ കയറിപ്പിടിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ചെറിയമ്മ എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു:
ചെറിയമ്മ: “ഡാ കള്ളാ, നീ എവിടാ നോക്കാൻ പോണേ…? ഞാൻ താഴെ ഒന്നും ഇട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലോ ? ”
ഞാൻ: “ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഒരു കാട് കാണും… ഓ, ഇപ്പോൾ കാടില്ലല്ലോ അപ്പോൾ… കാട് ഇല്ലാതെ ഒരു പൂന്തോട്ടം കണ്ടേനെ!”
ചെറിയമ്മ: “പോടാ കള്ളാ…” ചെറിയമ്മ എന്റെ കൈ വലിച്ച് ഇടുപ്പിനു താഴെ കൊണ്ടുവന്നു. “ഇനി നോക്കിക്കോ…” എന്ന് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ മുണ്ട് ലേശം താഴേക്ക് നീക്കി, ഞാൻ കരുതിയപോലെ തന്നെ നീല പട്ട് കൊണ്ട് ഉള്ള കോണകം! ഞാൻ അതിൽ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.
ചെറിയമ്മ: “മതി പൊന്നെ നോക്കിയിരുന്നത്…”
ഞാൻ: “ഇപ്പോൾ മതിയാക്കാം… പിന്നെ രാവിലത്തെ പോലെ കാണിക്കാമോ?”
ചെറിയമ്മ: “ഇനിയുമോ? അപ്പോൾ കണ്ടത് അല്ലേ?”
ഞാൻ: “അത് മഞ്ഞ, ഇത്
നീല… എനിക്ക് കാണണം.”
ചെറിയമ്മ: “ഇതാ കന്നിനെ കയം കാണിക്കല്ലേ പറയുന്നത്…”
ഞാൻ ചിരിച്ചു. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ കഞ്ഞികുടി കഴിഞ്ഞു.
ചെറിയമ്മ: “പൊന്നു, കതകെല്ലാം അടിച്ചോ, അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ ഇതെല്ലാം ഒതുക്കിവെക്കട്ടെ… രാവിലെ ഏടത്തി അടുക്കളയിൽ കയറി നോക്കി വെറുതെ കുറ്റം പറയിക്കണ്ടല്ലോ…”
ഞങ്ങൾ ചിരിച്ചു, പണിയൊക്കെ തീർത്ത് ഞങ്ങൾ ചെറിയമ്മയുടെ മുറിയിൽ വന്നു.
ഞാൻ: “ഇനി എനിക്ക് അത് കാണിച്ചു തരാമോ?”
ചെറിയമ്മ: “ശോ, എന്തിനാ കാണുന്നേ?”
ഞാൻ: “നല്ല ചേലാ സ്വത്തിനെ അങ്ങനെ കാണുമ്പോൾ.”