ഞാൻ: “എന്നാൽ നമുക്ക് പോകാം?”
ചെറിയമ്മ: “ഉം വാ…” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ചെറിയമ്മയുടെ മുറിയിൽ വന്നു. ഞാൻ നേരത്തെ കൊണ്ടുവെച്ച തുണി കട്ടിലിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, ചെറിയമ്മ അത് എടുത്തു നോക്കി.
അപ്പോൾ ഞാൻ പുറകിൽ പോയി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
ചെറിയമ്മ: “ആ വന്നോ… എന്നാൽ ഇനി പറഞ്ഞോ…”
ഞാൻ ആ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ചോദിച്ചാൽ എന്നോട് പിണങ്ങുവോ?”
ചെറിയമ്മ: “അത് ഒരിക്കലും ഇല്ല… പൊന്നു പറഞ്ഞോ…”
ഞാൻ: “അത്… അത്…”
ചെറിയമ്മ: “എന്താ നിന്നു പരുങ്ങുന്നേ? എന്തോ കുരുത്തക്കേടാണല്ലോ അപ്പോൾ…”
ഞാൻ: “അതെ, എനിക്ക് സ്വത്തിന്റെ ആ സ്വർണ്ണ കോണകം ഒന്ന് കാണിക്കുമോ…” എന്ന് ഞാൻ ഒരുവിധം പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു.
ചെറിയമ്മ: “ഓ, അപ്പോൾ അതായിരുന്നല്ലോ ഒരു പരുങ്ങൽ! അല്ല, അത് പൊന്നു മുൻപേ കണ്ടത് അല്ലേ…?”
ഞാൻ: “അത് ലേശം അല്ലേ…”
ചെറിയമ്മ: “പിന്നെ?”
ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ ഒന്നുകൂടി ചേർത്ത് കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “എനിക്ക് അത് മാത്രം ആയി ഒന്ന് കാണണം…” എന്ന് പറഞ്ഞ് തോളിൽ മുഖം വച്ചു.
ചെറിയമ്മ: “അയ്യേ… അതൊക്കെ അങ്ങനെ കാണിക്കാമോ…?”
ഞാൻ: “എന്നെ കാണിക്കാലോ… ഞാൻ സ്വത്തിന്റെ പൊന്നു അല്ലേ…?”
ചെറിയമ്മ: “ശോ… എന്റെ പൊന്നെ, എന്നാലും…?”
ഞാൻ: “അപ്പോൾ പൊന്നു അല്ലേ… കാണിക്കാൻ പറ്റില്ലേ?”
ചെറിയമ്മ:
“നീ എന്റെ പൊന്നു തന്നെയാ… എന്നാലും കാണിക്കുക പറഞ്ഞാൽ…” കുറച്ചുനേരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
ഞാൻ: “സ്വത്തെ…”
ചെറിയമ്മ: “പറ പൊന്നെ…”
ഞാൻ: “ഹാ ഹാ.. ആരാ പറയേണ്ടേ?”
ചെറിയമ്മ: “പൊന്നു, ഞാൻ മുൻപേ കുളിമുറിയിൽ കയറിയപ്പോൾ അത് അഴിച്ചു കളഞ്ഞു…”
ഞാൻ: “അയ്യടാ, നുണച്ചി പാറു! ഇത് പറയും എന്ന് അറിയുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഞാനും പുറകെ പോയത്, എന്നിട്ട് അവിടെ ഒന്നും കണ്ടില്ലല്ലോ…”
ചെറിയമ്മ: “ശോ ഈ ചെറുക്കൻ…”
അപ്പോൾ ഞാൻ കൈ പതുക്കെ അരക്കു ചുറ്റും ഒന്ന് കൈ ഓടിച്ചു. അപ്പോൾ കോണകത്തിന്റെ സൈഡ് കെട്ടിൽ കൈ തട്ടി!
ഞാൻ: “എടി കള്ളി പെണ്ണെ… അപ്പോൾ ഇതെന്താ…?”
അപ്പോൾ ചെറിയമ്മ കള്ളപരിഭവം നടിച്ചു ചിണുങ്ങി.
ഞാൻ പയ്യെ പിടിച്ച് തിരിച്ചു നിർത്തി, ചെറിയമ്മ നാണിച്ച് മുഖം താഴ്ത്തി നിൽക്കുകയാണ്.
ഞാൻ: “സ്വത്തെ…”
ചെറിയമ്മ: “ഉം…”
ഞാൻ: “തരുവോ?”
ചെറിയമ്മ: “അത് വേണോ പൊന്നെ?”
ഞാൻ: “എനിക്ക് ഒന്ന് കാണണം…”
ചെറിയമ്മ: “ശോ…”
ഞാൻ: “എന്താ സ്വത്തെ…?”
ചെറിയമ്മ: “എനിക്ക് നാണമാണ്…”
ഞാൻ: “ഞാൻ അല്ലേ കാണുന്നേ… പിന്നെ എന്താ…?”
ചെറിയമ്മ: “എന്നാലും…”
ഞാൻ: “സ്വത്തെ…” എന്ന് വിളിച്ച് ആ മുഖം കയ്യിൽ കോരിയെടുത്തു ഞാൻ ആ നിറുകയിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു: “എന്നെ കാണിക്കുമോ?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
ചെറിയമ്മ: “ഉം…” എന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ വിട്ട് പുറകോട്ടു മാറി നിന്നു.
ചെറിയമ്മ: “പൊന്നെ, ശരിക്കും കാണണോ?”
ഞാൻ: “താ പൊന്നെ…”
ചെറിയമ്മ: “ശോ… എന്നാൽ പൊന്നു കണ്ണടക്കു… ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടേ തുറക്കാവൂ.”
ഞാൻ: “ശരി…”
കുറച്ചുകഴിഞ്ഞ് ചെറിയമ്മ
ഒന്നും പറയുന്നില്ല. ഞാൻ പയ്യെ വിളിച്ചു: “സ്വത്തെ, ഞാൻ കണ്ണു തുറക്കട്ടെ?”
ചെറിയമ്മ: “വേണോ പൊന്നെ…?”
ഞാൻ: “കാണാൻ കൊതിയാവുന്നു സ്വത്തെ… തുറന്നോട്ടെ…?”
ചെറിയമ്മ: “ഉം… തുറന്നോ…”
ഞാൻ കണ്ണു തുറന്നു, എനിക്ക് എന്റെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല! ചെറിയമ്മ എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട്, എന്നെ നോക്കാതെ ഒരു വശത്തേക്ക് നോക്കിനിൽക്കുന്നു.
ദേഹത്തു മുകളിൽ മഞ്ഞ ബ്ലൗസ്, താഴെ ഒരു ചെറിയ നല്ല സ്വർണ്ണനിറമുള്ള പട്ട് കോണകം! എന്റെ കുട്ടൻ മുണ്ടിൽ വലിയ കൂടാരം പണിതു!
ആ നിൽപ്പ് ഞാൻ കുറെനേരം നോക്കിനിന്നുപോയി.
ഞാൻ അടുത്ത് വരാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞു: “അവിടെ നിന്നു കണ്ടാൽ മതി…”
ഞാൻ: “ശോ… സ്വത്തെ… എനിക്ക് ഒരു ആഗ്രഹം കൂടെ…”
ചെറിയമ്മ: “അയ്യോ, ഇനി എന്താ…?”
ഞാൻ: “സ്വത്ത്… ഇന്നലെ കണ്ട ആ ആഭരണം കുറച്ചു സ്വത്ത് ഇടുവോ?”