ചെറിയമ്മ: “ഹോ, അതായിരുന്നോ… ഞാൻ പേടിച്ചുപോയി!”
ഞാൻ: “സ്വത്ത് അപ്പോൾ എന്താ കരുതിയേ…?”
ചെറിയമ്മ ചെറുനാണത്തിൽ: “ഞാൻ കരുതി… ഇനിയും വല്ലോം അഴിക്കുമോ പറയാൻ ആയിരിക്കും എന്ന്…”
ഞാൻ: “അഴിച്ചാലും എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ല… സന്തോഷം മാത്രം.”
ചെറിയമ്മ: “അച്ചോടാ… അങ്ങനെ ഇപ്പോൾ അത്ര സന്തോഷിക്കണ്ടട്ടോ…
ഇനിയും സന്തോഷിച്ചാൽ നിന്റെ കുഞ്ഞി കണ്ണൻ മുണ്ട് തുളച്ചു വെളിയിൽ വരും… കേട്ടോടാ കള്ളക്കണ്ണാ…”
ഞങ്ങൾ ചിരിച്ചു. ചെറിയമ്മ അപ്പോഴേക്കും അലമാര തുറന്ന് ഒരു മാല എടുത്ത് കാണിച്ചു: “ഇത് മതിയോ?”
ഞാൻ: “വേറെ കൂടെ വേണം, ഞാൻ വന്നു എടുത്തു തരാം…?”
ചെറിയമ്മ: “അയ്യടാ… എന്റെ കള്ളക്കണ്ണൻ അവിടെ ഇരുന്നാൽ മതി…
ഞാൻ കാണിക്കാം, പൊന്നു വേണ്ടത് പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ ഇടാം.”
ഞാൻ ചമ്മിയ ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു മൂളി.
ചെറിയമ്മ കാണിച്ചതിൽ നിന്നും കുറച്ചു മാലയും വളയും ഒരു അരഞ്ഞാണവും ഞാൻ ഇടാൻ പറഞ്ഞു.
ചെറിയമ്മ അത് ഓരോന്നായി അണിഞ്ഞു. ചെറിയമ്മ അണിയുന്നത് കണ്ണിമവെട്ടാതെ നോക്കിയിരുന്നു. ഞാൻ നോക്കുന്നത് കണ്ടു ചെറിയമ്മ എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു.
എല്ലാം അണിഞ്ഞിട്ട് ചെറിയമ്മ ചോദിച്ചു: “മതിയായോ എന്റെ പൊന്നിന്?”
ഞാൻ: “ഞാൻ ഒന്ന് ശരിക്കും കണ്ടോട്ടെ…” എന്ന് പറഞ്ഞ് നോക്കി. “ഹോ, ആ ദേഹത്തു സ്വർണം കിടക്കുന്നത് അറിയില്ല… ചെറിയമ്മടെ ദേഹത്തിന്റെ കളർ തന്നെ അല്ലെ ഇട്ടിരിക്കുന്ന സ്വർണ്ണത്തിനും…” കുറെനേരം നോക്കിയിരുന്നു.
ചെറിയമ്മ: “മതിയായില്ലേ പൊന്നിന്? എനിക്ക് കാല് കഴയ്ക്കുന്നു…”
ഞാൻ: “അയ്യോ… സ്വത്ത് ഇവിടെ കട്ടിലിൽ കിടക്ക്, ഞാൻ നോക്കിയിരിക്കാം.”
ചെറിയമ്മ: “എന്താ പൊന്നെ, ഇനിയും ഇങ്ങനെ കിടക്കാനോ…? ഞാൻ മുണ്ടുടുത്ത് കിടക്കാം.”
ഞാൻ: “അത് പറ്റില്ല, എനിക്ക് ഇങ്ങനെ കാണണം… വാ സ്വത്തെ…”
ചെറിയമ്മ ഒന്ന് മൂളി.. എന്നിട്ടു വന്നു കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു.
ഞാൻ പറഞ്ഞു: “അങ്ങനെ അല്ല… കയറി കിടക്കൂ…”
ആ കിടപ്പ് ആസ്വദിച്ചു ഞാൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: “ഒരു കാല് ലേശം മടക്കിവെച്ച് കിടക്കുവോ?”
ചെറിയമ്മ എന്നെ നോക്കി മൂളി, എന്നിട്ട് ഒരു കാല് മടക്കിവെച്ചു കിടന്നു. കണ്ണെടുക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല, ഞാൻ നോക്കിനിന്നു. ചെറിയമ്മ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു: “എന്താ പൊന്നു നോക്കണേ?” എന്ന് ചോദിച്ചു.
ഞാൻ: “കടിച്ചുതിന്നാൻ തോന്നുന്നു…”
ചെറിയമ്മ നാണിച്ചു ചിരിച്ചു.
ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ അമ്മിഞ്ഞയിൽ നോക്കി.
ഈ കിടപ്പിൽ അത് കുറച്ചുകൂടി
പുറത്തേക്ക് വന്നു! കണ്ടിട്ട് അതിൽ ഒന്ന് തൊടാൻ തോന്നി.
ഞാൻ നോക്കുന്നത് കണ്ട് ചെറിയമ്മ: “കള്ളാ കണ്ണാ…” എന്ന് വിളിച്ചു ചിരിച്ചു.
ഞാൻ: “സ്വത്തെ, ഞാൻ ഒരു കാര്യം കൂടെ ചോദിച്ചോട്ടെ?”
ചെറിയമ്മ: “ഇനി എന്താ കള്ളാ?”
ഞാൻ: “അച്ഛൻ കൊടുത്തവിട്ട തുണിയിൽ ഒരു മഞ്ഞ പട്ട് ഉണ്ട്… ഈ ബ്ലൗസ് മാറ്റി അത് കൊണ്ട് അമ്മിഞ്ഞ മറക്കാമോ?”
ചെറിയമ്മ ഒന്ന് ചിണുങ്ങിയിട്ട് “എന്താ പൊന്നെ ഇത്… അതൊക്കെ എന്തിനാ?”
ഞാൻ: “എനിക്ക് എന്തേ പൊന്നിനെ അങ്ങനെ കാണാൻ തോന്നി.”
ചെറിയമ്മ: “ശോ… ശരി, അത് ഇങ്ങു താ…”
ഞാൻ ഓടിപ്പോയി എടുത്തു കൊടുത്തു.
ചെറിയമ്മ: “ഓ, കള്ളന്റെ സന്തോഷം കണ്ടില്ലേ…” എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചു, ഞാനും ചിരിച്ചു.
ചെറിയമ്മ: “ഇനി സ്വത്ത് പുറത്തിറങ്ങി വാതിൽ അടച്ചോ… ഞാൻ ഇത് വച്ചിട്ട് വിളിക്കാം.”
ഞാൻ: “ഞാൻ കണ്ണടച്ചു നിൽക്കാം.”
ചെറിയമ്മ: “അയ്യടാ, അത് വേണ്ടാ… എന്റെ പൊന്നു വെളിയിൽ നിന്നാൽ ഞാൻ ഇത് ഉടുക്കാം.”
ഞാൻ: “ശോ… വെറുതെ ആശിച്ചു…”
ചെറിയമ്മ: “എന്ത് ? എന്നു പറഞ്ഞു എന്നെ നോക്കി?”
ഞാൻ ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു: “ഇനി എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ കണ്ടാലോ…”
ചെറിയമ്മ: “ഡാ ഡാ കള്ളാ…”
ഞാൻ ചിരിച്ചിട്ട് പുറത്തുവന്നു കതടച്ചു.
എനിക്ക് ആകെ ക്ഷമ ഇല്ലാതായി! ചെറിയമ്മ എങ്ങനെ അത് കൊണ്ട് മറു മറക്കും? ഇനി അമ്മിഞ്ഞ മുഴുവനും മറക്കുമോ? ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ ചോദിച്ചു.