ഞാൻ: “എന്നാ ബാ, ഇവിടെ വച്ച് വേണ്ട…”
ചെറിയമ്മ എന്റെ ചെവിയിൽ പിടിച്ചിട്ട്: “പോടാ കള്ളാ…”
ഞാൻ: “ആ, വെറുതെ ആശ തന്നിട്ട്…”
ചെറിയമ്മ: “അച്ചോടാ, എന്റെ പൊന്നു വല്ലാണ്ട് ആശിച്ചുപോയോ… ശോ…”
ഞാൻ: “ഉം…”
ചെറിയമ്മ: “അയ്യോടാ കള്ളൻ… എന്നാൽ എന്റെ പൊന്നു ഇതൊക്കെ എടുത്തു എന്റെ മുറിയിൽ വയ്ക്ക്, നമുക്ക് പിന്നെ നോക്കാം.”
ഞാൻ അത് എടുത്തു നടന്നു. കോണി കേറിയപ്പോൾ ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞു: “ഡാ കള്ളക്കണ്ണാ…”
ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ചെറിയമ്മ മുണ്ട് ഒരു വശം ലേശം താഴ്ത്തി അകത്തിട്ടിരിക്കുന്ന മഞ്ഞ കോണകത്തിന്റെ ലേശം കാണിച്ചുതന്നു!
ചെറിയമ്മ: “ഇനി ഇത് കാണാഞ്ഞിട്ട് എന്റെ പൊന്നിന് വിഷമം വേണ്ട…”
ഞാൻ താഴേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ചെറിയമ്മ മുണ്ട് നേരെയാക്കി പറഞ്ഞു: “ഓടിക്കോ, അതെ ഉള്ളൂ…”
ഞാൻ ഒരു ചമ്മിയ ചിരി
ചിരിച്ച് മുകളിലോട്ട് നടന്നു.
ഞാൻയെല്ലാം ചെറിയമ്മയുടെ മുറിയിൽ കൊണ്ടുവെച്ചു.
തിരിച്ചുനടന്നപ്പോൾ എനിക്ക് ആ കട്ടിലിൽ ഒന്ന് കിടക്കണം എന്ന് തോന്നി. ചെറിയമ്മയുടെ ആ മണം അവിടെ കാണും. ഞാൻ അവിടെ പോയി കിടന്നു. അതെ, ചെറിയമ്മയുടെ മണം ഉണ്ട്! ശകലം നേരം കൂടെ കിടന്നിട്ട് താഴോട്ട് പോയി.
ഞാൻ അടുക്കളയിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ചെറിയമ്മ തേങ്ങാ ചിരകുകയാണ്.
ഞാൻ അത് നോക്കി വാപൊളിച്ചിരുന്നു. ചെറിയമ്മയുടെ കൈ ചലിക്കുന്നത് അനുസരിച്ച് ആ അമ്മിഞ്ഞയും കുലുങ്ങുന്നു!
താഴോട്ട് വരുമ്പോൾ ആ അരഞ്ഞാണം അവിടെ പൊക്കിളിനെ മറച്ചു കിടക്കുന്നു .
അവിടുന്ന് താഴെ വെളുത്ത രണ്ടു കാലുകൾ, താഴെ കാലിൽ പാദസരം… ഹോ, എന്താ ഭംഗി കാണുവാൻ! ഞാൻ നോക്കിനിന്നു.
കുറച്ചുകഴിഞ്ഞാണ് ബോധം വന്നത്, ചെറിയമ്മ എന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നു! ഞാൻ ഒരു ചമ്മിയ കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു.
ചെറിയമ്മ: “എന്താ ഒരു കള്ളനോട്ടം…?”
ഞാൻ: “എന്റെ കണ്ണുമുന്നിൽ ഒരു അപ്സരസ് ഇരുന്നാൽ നോക്കാതെ പറ്റുമോ…?”
ചെറിയമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “അപ്സരസോ? തേങ്ങാ ചിരകുന്ന അപ്സരസോ…?”
ഞാനും ചിരിച്ചു. ഞാൻ ചോദിച്ചു: “ഇന്ന് എന്താ കഴിക്കാൻ?”
ചെറിയമ്മ: “രാവിലെ പുട്ടും പഴവും…” എന്നിട്ട് എന്റെ മുണ്ടിന്റെ മുൻപിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു: “ചിലരൊക്കെ രാവിലെ തന്നെ പൊങ്ങി വരുന്നുണ്ടല്ലോ…”
ഞാൻ ഒരു ചമ്മിയ ചിരി ചിരിച്ചുപറഞ്ഞു: “അത് അങ്ങനാ, അപ്സരസ് വന്നാൽ…”
ചെറിയമ്മ: “ആ പൊന്നു… കുട്ടനെ കാണാൻ പോയപ്പോൾ ഇങ്ങനെ ആകാഞ്ഞത് നന്നായി.”
ഞാൻ ചിരിച്ചു: “സ്വതേ ഇത് അഴിഞ്ഞുപോകാതിരിക്കാൻ എന്താ ചെയ്യാ?”
ചെറിയമ്മ: “അത് കുറച്ചുനാൾ കഴിയുമ്പോൾ ശരിയാകും, പൊന്നു നല്ലപോലെ ഉടുക്കാൻ പഠിക്കുമ്പോൾ.”
ഞാൻ: “അപ്പോൾ നടക്കുമ്പോൾ അഴിഞ്ഞുപോയാൽ…?”
ചെറിയമ്മ: “ഞാൻ ഒരു ഒറ്റക്കൊമ്പന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നപോലെ ആകും…” എന്ന് പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചു.
ഞാൻ ഓടി ചെറിയമ്മ ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് വന്നു.
അപ്പോൾ ചെറിയമ്മ എഴുന്നേറ്റു എന്നോട് “ബാക്കി ചിരണ്ടിക്കോ” എന്ന് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ: “ഒരു ഉമ്മ തന്നാൽ ചെയ്യാം.”
ചെറിയമ്മ: “ഒന്ന് അല്ല, രണ്ടു തരാം… ഇത് മുഴുവനും ചിരണ്ടിക്കോ…” എന്ന് പറഞ്ഞ് എനിക്ക് രണ്ട് ഉമ്മ തന്നു. “പൊന്നു ഇത് തീർക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഏടത്തിക്കുള്ളത് ആക്കാം, അത് കൊടുത്തിട്ട് വന്നിട്ട് നമുക്കുള്ളത് നോക്കാം.”
ഞാൻ: “ആ, മതി.”
ചെറിയമ്മ അവിടെ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് പണി ചെയ്യുന്നു. ഞാൻ അങ്ങനെ നോക്കിനിന്നു, എന്നാ രസമാ കാണുവാൻ! ഞാൻ വീണ്ടും നോക്കിയപ്പോൾ അതാ ചെറിയമ്മയുടെ ആ സ്വർണ്ണനിറമുള്ള കോണകം ലേശം കാണാം!
ഞാൻ അതിൽ നോക്കിനിന്നു, തേങ്ങാ പോലും ചിരകാൻ മറന്നു. ഞാൻ ചിന്തിച്ചു… ഇങ്ങനെ കാണുമ്പോൾ തന്നെ എന്നാ ചേല്, അപ്പോൾ കോണകം മാത്രം ആയി കണ്ടാലോ? ഓ, എന്തു രസമായിരിക്കും! ഞാൻ അത് ചിന്തിച്ചിരുന്നു.
ലേശം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ചെറിയമ്മ എന്തോ ഒന്ന് എടുത്ത് എന്റെ നേരെ എറിഞ്ഞു! അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് സ്വബോധം വരുന്നത്.
ചെറിയമ്മ എന്നെ നോക്കി “എന്താ?” എന്ന് ചോദിച്ചു.