കുറച്ചുകഴിഞ്ഞ് എന്റെ ദേഹത്ത് നനവ് തോന്നി, ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ചെറിയമ്മ കരയുന്നു!
ഞാൻ: “എന്താ സ്വത്തെ… എന്നാ പറ്റിയെ?”
ചെറിയമ്മ: “ഒന്നും ഇല്ലാ… സന്തോഷം കൊണ്ടാ…”
ഞാൻ: “എന്നാലും സ്വത്ത് കരയരുത്…”
ചെറിയമ്മ: “സമയം ഒരുപാടായി… സ്വത്ത് പോയി കിടന്നോ…”
ഞാൻ: “പോകാൻ തോന്നുന്നില്ല…”
ചെറിയമ്മ: “അയ്യോ… കുറേസമയമായി, രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കണ്ടേ?”
ഞാൻ: “ശോ…”
ചെറിയമ്മ: “ആട്ടെ… ഇനി കിടക്കാൻ പോകാൻ കള്ളന് എന്താ വേണ്ടേ?”
ഞാൻ: “ഞാൻ എന്തു ചോദിച്ചാലും തരുമോ?”
ചെറിയമ്മ: “ഈ നിക്കർ ചോദിച്ചാൽ തരില്ല…”
ഞാൻ: “ശോ… എങ്ങനെ എന്റെ മനസ്സ് വായിച്ചേ?”
ചെറിയമ്മ: “നീ എന്റെ പൊന്നു അല്ലേ, അതാ… വേറെ പറഞ്ഞോ.”
ഞാൻ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: “എനിക്ക് ആ അമ്മിഞ്ഞ ഒന്ന് കാണിച്ചു തരാമോ…”
ചെറിയമ്മ: “അയ്യോ… അതോ…”
ഞാൻ മൂളി.
ചെറിയമ്മ: “ശരി… സ്വത്ത് അവിടെ മാറിനിൽക്ക്…” ഞാൻ പുറകോട്ടു മാറി നിന്നു. അപ്പോൾ ചെറിയമ്മ ബ്ലൗസിന്റെ മുൻപിലെ കെട്ടിൽ പിടിച്ചു. “വലിക്കട്ടെ…?”
ഞാൻ: “ഉം…”
ചെറിയമ്മ: “അയ്യടാ, ചെക്കന്റെ ആകാംഷ കണ്ടില്ലേ… പോടാ അമ്മിഞ്ഞ കൊതിച്ചാ… ഞാൻ സ്വത്ത് ആശിച്ചു ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ലേശം കാണിക്കാം, പെട്ടെന്ന് നോക്കിക്കോ…” എന്ന് പറഞ്ഞ് ബ്ലൗസിന്റെ ഒരു വശം ലേശം മാറ്റി, ആ
നിപ്പിൾ പകുതി വരെ പുറത്തു കാണിച്ചു!
ലേശം കഴിഞ്ഞ് നേരെ ഇട്ടു: “ഇന്നത്തേക്ക് ഇത് മതി, എന്റെ ചക്കര പോയി കിടന്നോ…”
ഞാൻ: “ശോ… ഞാൻ പോകണോ?”
ചെറിയമ്മ എഴുന്നേറ്റു നിന്നിട്ട്: “വാ, ഒരു ഉമ്മ കൂടെ തരാം…” എന്ന് പറഞ്ഞ് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മ തന്നു. എന്നിട്ട് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നിട്ട് എന്നെ നോക്കി: “ഞാൻ എന്റെ കുഞ്ഞിക്കണ്ണന് ഒരു ഉമ്മ കൊടുക്കട്ടെ?”
ഞാൻ: “സ്വത്ത് ഇഷ്ടം പോലെ കൊടുത്തോ…”
ചെറിയമ്മ: “അത് ഞാൻ സമയം ആകുമ്പോൾ കൊടുക്കാം, ഇത് ഇന്നത്തേക്ക് ഉള്ളത്…” എന്ന് പറഞ്ഞ് മുണ്ടിൽ പൊങ്ങിനിൽക്കുന്ന കുട്ടനിൽ ഒരു ഉമ്മ വച്ചു! താഴെനിന്ന് ഒന്ന് തഴുകിവിട്ടു. എനിക്ക് വല്ലാത്ത ഒരു സുഖം തോന്നി, ഒന്ന് ചെറിയമ്മ പിടിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് തോന്നി.
ചെറിയമ്മ പുതപ്പിനുള്ളിൽ നിന്നും ആ ചുവന്ന കോണകം എടുത്തു, എന്നോട് പറഞ്ഞു: “ഇത് പൊന്നു കൊണ്ടുപോക്കോ… എന്റെ ലേശം മണം ഇതിൽ കാണും, അത് കൊണ്ടുപോയി എന്റെ കുഞ്ഞിക്കണ്ണനെ ഒന്ന് സന്തോഷിപ്പിക്ക്.”
ഞാൻ: “അപ്പോൾ സ്വത്തിനും സന്തോഷിക്കാൻ?”
ചെറിയമ്മ എന്നെ ഒരു കള്ളനോട്ടം നോക്കി, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: “അതിന് അല്ലേ എന്റെ പൊന്നു ഇവിടെ ഉള്ളത്… സമയം ആകുമ്പോൾ ഞാൻ വിളിക്കാം, ഇപ്പോൾ എന്റെ കള്ളൻ പോയി കുഞ്ഞിക്കണ്ണനെ ഒന്ന് സന്തോഷിപ്പിക്ക്… പിന്നെ ഒന്ന് മതി, കേട്ടോ…”
ഞാൻ നാണിച്ച് മൂളി.
എന്റെ മുറിയിൽ വന്നു, വന്നപാടെ മുണ്ട് പറിച്ചെറിഞ്ഞു. എന്നിട്ട് ചെറിയമ്മയുടെ കോണകം മണത്തു, ചെറിയ ഒരു മണമേ ഉള്ളൂ! ഞാൻ “ഉള്ളത് ആവട്ടെ…” പാവം, എന്റെ സ്വത്തിനും എന്നെ എത്ര ഇഷ്ടമാണ്
എന്ന് ആലോചിച്ചു. ആ കോണകവും മണത്ത് ഞാൻ എന്റെ കുട്ടനെ കുലുക്കി കിടന്നു.
കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുട്ടൻ പാൽ ചിറ്റിച്ചു, ദേഹം മുഴുവനായി! പെട്ടെന്ന് കതകിന്റെ അവിടെ ആരോ മാറിയ പോലെ… അയ്യേ, ചെറിയമ്മ എല്ലാം കണ്ടോ…? ഞാൻ ഓടിപ്പോയി നോക്കി, ചെറിയമ്മയുടെ മുറി അടഞ്ഞുതന്നെ കിടക്കുന്നു!
ആ തോന്നിയത് ആകും, അവിടെ ആരെയും കാണാനില്ല. ഞാൻ പറിച്ചെറിഞ്ഞ മുണ്ടും എടുത്ത് വന്നു കിടന്നു…
തുടരും…
ഈ ഭാഗത്ത് ചില പോരായ്മകൾ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
ഞാൻ ചെറിയൊരു യാത്രയിലായിരുന്നു, അതിന്റെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലാണ് ഇത് എഴുതിയത്. എന്തെങ്കിലും കുറവുകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ ക്ഷമിക്കുക.
കഥയെക്കുറിച്ചുള്ള നിങ്ങളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായങ്ങളും നിർദ്ദേശങ്ങളും താഴെ കമന്റായി അറിയിക്കുമല്ലോ…
ഇതുവരെ നൽകിയ പിന്തുണ തുടർന്നും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
സ്നേഹപൂർവ്വം,
രാമ വർമ്മ