അപ്പോഴേക്കും ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ട് ജോർജിന്റെ നായ അങ്ങോട്ട് വന്നു. രാധ ഭീതിയോടെ എഴുന്നേറ്റ് ചാമിയോട് ചേർന്നു നിന്നു. രാധയെ പരിചയം ഉള്ള നായ അവളുടെ അടുത്തു വന്നു കാലിൽ നക്കി വലാട്ടി നിന്നു. ലീല ഒരു പകയോടെ ജോർജിനെ പിടിച്ച് വലിച്ച് കട്ടിലിലേക്ക് കമിഴ്ത്തി കിടത്തി. കോടാലി കൂടുതൽ ആഴ്ത്തിലേക്ക് കയറി. അയാളുടെ നഗ്നമായ പിൻഭാഗം കട്ടിലിന്റെ പുറത്തേക്ക് നീട്ടിവച്ചിട്ട് കാലുകൾ അകറ്റി നിർത്തി പട്ടിയോട് വിരൽ ഞൊടിച്ചു കൊണ്ട് എന്തോ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അത് ചാടിക്കയറി ജോർജിന്റെ പിന്നിലേക്ക് അരക്കെട്ട് തള്ളി അയാളുടെ പിന്നിൽ നക്കാനും മോങ്ങാനും തുടങ്ങി. അൽപ്പം കഴിഞ്ഞ് അതിന്റെ അരക്കെട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നീണ്ട് വന്ന ചുവന്ന ലിംഗം അയാളുടെ കൂതിതുളയിൽ കുത്തിക്കയറി. ജോർജിന്റെ ഞരക്കം ഉയർന്നു. പട്ടി തനിക്ക് വീണുകിട്ടിയ മറ്റൊരു വിരുന്നു കൂടി നഷ്ടമാക്കാതെ ജോർജിന്റെ കൂതിതുളയിൽ അതിവേഗം അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. വാഹിദ് അയാളെയും വായിൽ നിന്ന് നുരയും പതയും ചിപ്പി കണ്ണ് തുറിച്ചു ജീവൻ പോയ തുഷാറിനെയും അവിടെ വിട്ടിട്ട് എല്ലാവരെയും കൂട്ടി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വാതിലടച്ചു. ചാമിയുടെ സഹായത്തോടെ ഒരു വലിയ കല്ല് എടുത്ത് കൊണ്ട് വന്നു വാതിലിനോട് ചേർത്തു വച്ചു തുറക്കാൻ പറ്റാത്ത വിധം അടച്ചു വച്ചു.
“മൂന്ന് പട്ടികളും അവിടെ കിടക്കട്ടെ.!” ലീല പറഞ്ഞു. വാഹിദ് ചാമി നയിക്കുന്ന വഴികളിലൂടെ അവരെയും കൂട്ടി നടന്നു. ഇറങ്ങാൻ നേരം കൈയിൽ കരുതിയ വസ്ത്രങ്ങൾ അമ്മുവിനും രാജനും കൊടുത്തിട്ട് പുലരാൻ തുടങ്ങുന്ന രാത്രിയുടെ അരണ്ട നിലാവെളിച്ചത്തിലൂടെ അവൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു. നാളെ ഒരു പുതുപ്പുലരിയാണ്. തന്റെയും തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട, എല്ലാമെല്ലാമായ പെണ്ണിന്റെയും കൂടെയുള്ള ജീവിതത്തിലേക്ക് വെളിച്ചം പകരുന്ന പുതിപ്പുലരി.
തന്റെ കുടുംബത്തെയും തനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട ഒരുപാട് കുടുംബത്തെയും ഇല്ലാതാക്കിയ എല്ലാവരെയും തൂത്തുവാരി താൻ ജീവിതത്തിൽ വെളിച്ചം കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ട്. ഇനി ജീവിക്കണം, മനോഹരമായ തേയില തോട്ടങ്ങളിൽ പാളിവീഴുന്ന പുലർവെളിച്ചം പോലെ പ്രഭാമയമായ ഒരു ജീവിതം.! അവന്റെ ചുണ്ടിൽ മനോഹരമായൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. പക്ഷേ എല്ലാവരുടെയും പിന്നിലായി നടക്കുന്ന അവന്റെ പിന്നിൽ, അപ്പോഴും വസ്ത്രം ധരിക്കാതെ അവന്റെ ഉറച്ച ശരീരത്തിൽ കണ്ണോടിച്ചു കൊണ്ട് നടക്കുന്ന അമ്മുവിന്റെ ചുണ്ടിലും അതെ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അപകടം അവനറിഞ്ഞില്ല.!
(അവസാനിച്ചു)