ഉച്ചമയക്കം കഴിഞ്ഞ് അച്ഛനും അമ്മയും ഹാളിലേക്ക് വരുമ്പോൾ കണ്ടത് സോഫയിലിരുന്ന് എന്തോ ഗൗരവമായ ചർച്ച നടത്തുന്ന അർജുനെയും മീരയെയും ആണ്. അവരെ കണ്ടതും മക്കൾ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം നോക്കി, പിന്നെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും നോക്കി ഒരൊറ്റ നോട്ടം!
“എന്താടാ രണ്ടും കൂടി ഒരുമാതിരി സി.ഐ.ഡി മൂസയിലെ നോട്ടം?” അച്ഛൻ ചോദിച്ചു.
അമ്മ പതുക്കെ മൂക്ക് വിടർത്തി ഒന്ന് മണപ്പിച്ചു. “അച്ഛാ, അവിടെ എന്തോ പന്തിക്കേട് മണക്കുന്നുണ്ട്. ഇവന്മാരുടെ ഉള്ളിൽ എന്തോ വലിയ പ്ലാനിംഗ് നടക്കുന്നുണ്ട്.”
ചായയും ചൂട് പരിപ്പുവടയും മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ എല്ലാവരും അത് ആസ്വദിച്ചു കഴിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് അർജുന്റെ ഫോണിൽ ആ ‘കുപ്രസിദ്ധമായ’ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ശബ്ദം മുഴങ്ങിയത്.
“അമ്മേ, സാധനം എത്തി! ഓൺലൈൻ ഓർഡർ വരുന്നുണ്ട്,” അർജുൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു.
“എന്നാ ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങുവാണേ… ബാക്കി വിശേഷം പിന്നെ പറയാം!” മീരയും ബാഗുമെടുത്ത് ഒറ്റ ഓട്ടം. വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോഴേക്കും അവർ ഗേറ്റ് കടന്നിരുന്നു.
അമ്മാവൻ ചായ ഊതിക്കുടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “അവന്മാരുടെ ഒരു വേഗത നോക്കണേ… വല്ല കളിക്കുമായിരിക്കും ഈ പോക്ക്.”
അമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “അതെയതെ, രണ്ടും എപ്പോഴും നല്ല കളിയാ. മീരയെ കണ്ടാൽ പാവമാണെന്ന് തോന്നും, പക്ഷേ കളിയിൽ അവൾ ബഹു മിടുക്കിയാ. ഒരു രക്ഷയുമില്ല!”
അച്ഛൻ ചായക്കപ്പ് താഴെ വെച്ചു, അമ്മാവൻ പരിപ്പുവട കടിക്കുന്നത് പകുതിക്ക് നിർത്തി. രണ്ടാളും ഒരേ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു: “അതെന്താ നീ അങ്ങനെയൊരു വർത്തമാനം പറഞ്ഞത്? നീ അവൾ കളിക്കുന്നത് എപ്പോഴെങ്കിലും കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?”
അമ്മ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ ആ മുഖത്ത് ഒരു വികൃതിച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. പണ്ട് താൻ കാണിച്ച കുസൃതികളാണോ അതോ മക്കൾ കാണിച്ച സൂത്രമാണോ ആ മനസ്സിൽ ഓടിയതെന്ന് ആർക്കറിയാം! അമ്മ പതുക്കെ തല താഴ്ത്തി, ആരും കാണാതെ ഒരു നിഗൂഢമായ ചിരി ചിരിച്ചു.
“ഓ… ഇതിന്റെ പിന്നിൽ എന്തോ രഹസ്യമുണ്ടല്ലോ!” അമ്മാവൻ പിറുപിറുത്തു.
മീരയും അർജുനും വീട്ടിലെത്തി അധികം കഴിഞ്ഞില്ല, കോളിംഗ് ബെൽ ശബ്ദിച്ചു. ഡെലിവറി ബോയ് കൊണ്ടുവന്ന ആ വലിയ പാഴ്സൽ അർജുൻ ആവേശത്തോടെയാണ് സ്വീകരിച്ചത്. അടുത്തയാഴ്ചത്തെ ഗോവൻ യാത്രയ്ക്ക് വേണ്ടി ഓൺലൈനായി ഓർഡർ ചെയ്ത വസ്ത്രങ്ങളാണ് അതിൽ!
“ദാ എത്തിപ്പോയി നമ്മുടെ ഗോവൻ വാർഡ്രോബ്!” അർജുൻ വലിയൊരു ചിരിയോടെ ആ ബോക്സ് ലിവിംഗ് റൂമിലെ ടീപ്പോയിയിലേക്ക് വെച്ചു.
മീര ആകാംക്ഷയോടെ പാഴ്സൽ തുറന്നു. അതിനുള്ളിൽ കളർഫുൾ ആയ, വളരെ ചെറിയ ഡിസൈനുകളിലുള്ള മോഡേൺ വസ്ത്രങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. ഇതുവരെ ചുരിദാറിലും സാരിയിലും ഒതുങ്ങിനിന്ന തനിക്ക് ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ ചേരും എന്നൊരു പരിഭ്രമം അവളുടെ മുഖത്ത് നിഴലിച്ചു.
അർജുൻ: “മീരാ, നോക്കി നിൽക്കാതെ ഇതൊന്ന് ഇട്ട് നോക്ക്. എങ്ങനെയുണ്ടെന്ന് അറിയണ്ടേ?”
മീര (ചെറിയൊരു ചമ്മലോടെ): “അർജുൻ… ഇതൊക്കെ… ഇതിന് വലിയ നീളമൊന്നുമില്ലല്ലോ. ഞാൻ ഇതൊക്കെ ഇടണോ? എനിക്ക് എന്തോ പോലെ തോന്നുന്നു.”
അർജുൻ: “എന്ത് തോന്നാൻ? ഗോവയിൽ ഇതല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എവിടെയാ ഇടുക? നീ എന്റെ മോഡലല്ലേ… പോയി ഒന്ന് ചേഞ്ച് ചെയ്തു നോക്ക്. ഐ ആം ഷുവർ, നീ ഇതിൽ കിടിലൻ ലുക്ക് ആയിരിക്കും.”
മീര: “നീ എപ്പോഴും എന്നെക്കൊണ്ട് ഓരോന്ന് ചെയ്യിപ്പിക്കും. ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ…”
അർജുൻ (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്): “ഇവിടെ നമ്മൾ രണ്ടല്ലേ ഉള്ളൂ? പിന്നെ നിന്റെ ഈ ചമ്മൽ മാറ്റാനാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്. നീ നിന്റെ ബോഡി കോൺഫിഡൻസ് ഒന്ന് കാണിക്കൂ പെണ്ണേ. ചെന്നു നോക്ക്!”
അവന്റെ പ്രോത്സാഹനവും നിർബന്ധവും കേട്ടപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് ചെറിയൊരു ധൈര്യം വന്നു. അവൾ വസ്ത്രങ്ങളുമായി റൂമിലേക്ക് നടന്നു. വാതിൽക്കൽ വെച്ച് അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ഒരു വശ്യമായ ചിരി പാസ്സാക്കി.
“ശരി സാർ… ഞാൻ വരാം. പക്ഷേ ഒരു കാര്യമുണ്ട്, ഒളിഞ്ഞ് നോക്കരുത്. പിന്നെ കൊള്ളില്ലെങ്കിൽ എന്നെ കളിയാക്കരുത്!”