ഏകദേശം ഇരുപത് വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ആ പെൺകുട്ടി ധരിച്ചിരിക്കുന്നത് പേരിന് മാത്രം ഒരു വസ്ത്രമാണ്. തുടയുടെ പകുതി പോലും മറയ്ക്കാത്ത, വശങ്ങളിൽ വലിയ കീറുകളുള്ള ഒരു കൊച്ചു പാവാട. മുകളിൽ നേരിയ നൂൽപ്പാലം പോലെ ഇരിക്കുന്ന വള്ളികളുള്ള ഒരു ചെറിയ ടോപ്പ്. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ തൊണ്ണൂറു ശതമാനവും നഗ്നമാണ്! ആ മാതാപിതാക്കൾ യാതൊരു കൂസലുമില്ലാതെ ആ മകളെയും കൊണ്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നടന്നു പോകുന്നു.
മീര അമ്പരപ്പോടെ അർജുന്റെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു. “ചേട്ടാ.. ചേട്ടാ.. അങ്ങോട്ട് നോക്കിയേ! ആ പെൺകുട്ടിയുടെ വേഷം കണ്ടോ? എന്റെ ഈശ്വരാ… ഇതെന്തൊരു പോക്കാണ്! അയ്യേ, ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ അവൾ നഗ്നയായിട്ടാണല്ലോ നടക്കുന്നത്!”
അർജുൻ ആ പെൺകുട്ടിയെ ഒന്ന് നോക്കി, പിന്നെ കള്ളച്ചിരിയോടെ മീരയെ തലമുടി മുതൽ കാൽ നഖം വരെ ഒന്ന് ഉഴിഞ്ഞു നോക്കി. “അതിനിപ്പോ എന്താ മീരേ? നീ ഇട്ടിരിക്കുന്ന വേഷം ഒന്ന് നോക്കിയേ. സ്ലീവ്ലെസ് ക്രോപ്പ് ടോപ്പും ഈ ചെറിയ ഷോർട്ട്സും ഇട്ട് നിൽക്കുന്ന നീയാണോ ഇത് പറയുന്നത്?”
മീര ഒന്ന് ചുണ്ട് പിളർത്തി, പരിഭവത്തോടെ പറഞ്ഞു. “അതിന് എന്റെ വേഷത്തിന് എന്താ കുഴപ്പം? ഞാൻ എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ കൂടെയല്ലേ! പക്ഷേ അവളെയൊന്ന് നോക്കിയേ. അവിടെ അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും കൂടെയുണ്ടല്ലോ. അവർ എത്ര മാന്യമായിട്ടാണ് വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്! സ്വന്തം മോളെ ഇങ്ങനെ വൃത്തികെട്ട വേഷം ഇടുവിച്ച് റോഡിലൂടെ നടത്താൻ അവർക്ക് എങ്ങനെ തോന്നുന്നു? അച്ഛൻ ഷർട്ടും അമ്മ സാരിയും ഉടുത്ത് നടക്കുമ്പോൾ മോളെ മാത്രം ഇങ്ങനെ ‘പ്രദർശിപ്പിക്കാൻ’ വിടുന്നത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു അദ്ഭുതം തോന്നുന്നു.”
അർജുൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ തോളിലൂടെ കൈയ്യിട്ടു. “അതാണ് മീരേ ഗോവ! ഇവിടെ ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ രീതിയാണ്. ആ അച്ഛനും അമ്മയും ചിന്തിക്കുന്നത് തങ്ങളുടെ മകൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വേഷം ധരിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ടെന്നാണ്. എനിക്കാണെങ്കിൽ നിന്നെ ഇങ്ങനെ കാണാനാണ് ഇഷ്ടം. ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ താല്പര്യങ്ങൾ!”
മീര ആ പെൺകുട്ടി നടന്നു പോകുന്നത് നോക്കി നിന്നു. ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ അസൂയയും അതേസമയം വലിയൊരു അമ്പരപ്പും പുകയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “എന്തൊക്കെയായാലും ആ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും ഒരു ധൈര്യം സമ്മതിക്കണം!” അവൾ പതുക്കെ പിറുപിറുത്തു. ആ റിസോർട്ടിലെ ആദ്യ നിമിഷം തന്നെ മീരയുടെ മനസ്സിൽ പുതിയ ചിന്തകളുടെ തിരമാലകൾ ഇളക്കിമറിച്ചു.
വിഭവസമൃദ്ധമായ ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം മീരയും അർജുനും തങ്ങളുടെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു. എയർ കണ്ടീഷണറിന്റെ തണുപ്പിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് ആശ്വാസം തോന്നി. അവൾ പതിയെ ജനാലയുടെ കർട്ടൻ വശത്തേക്ക് നീക്കി.
“അർജുൻ, ഇവിടെ നോക്കിയേ… എന്ത് ഭംഗിയാ കാണാൻ!” മീര വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
താഴെ നീല നിറത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന സ്വിമ്മിംഗ് പൂൾ. അതിനു ചുറ്റും ധാരാളം ടൂറിസ്റ്റുകൾ വിശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. മിക്കവരും ഇന്ത്യക്കാരാണ്. പൂളിൽ ആരും ഇറങ്ങിയിട്ടില്ല, അതിന്റെ ശാന്തത ആരെയും ആകർഷിക്കുന്നതായിരുന്നു.
“വാ മീര, നമുക്ക് വേഗം ആ ബിക്കിനി ഒന്നെടുത്തിട്ട് പൂളിലേക്ക് ഇറങ്ങാം. ഈ വെയിലത്ത് ആ വെള്ളത്തിലിറങ്ങിയാൽ കിട്ടുന്ന സുഖം ഒന്ന് വേറെ തന്നെയാ!” അർജുൻ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
മീര ജനാലയിലൂടെ താഴേക്ക് നോക്കി. അവിടെ നിൽക്കുന്ന ആളുകളെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ചെറിയൊരു മടി തോന്നി. “അയ്യോ, അർജുൻ… എനിക്ക് വേണ്ട. താഴെ ഒത്തിരി ആളുകളില്ലേ? എനിക്കെന്തോ ഒരു കംഫർട്ടബിൾ ആയിട്ട് തോന്നുന്നില്ല. എല്ലാവരും നമ്മളെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കില്ലേ?”
അർജുൻ അവളുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു ചിരിച്ചു. “ശരി പോട്ടെ, നിനക്ക് അവിടെ കംഫർട്ടബിൾ അല്ലെങ്കില് വേണ്ട. പക്ഷേ ആ ഡ്രസ്സ് നിനക്ക് ഒരുപാട് ചേരും. നമുക്ക് ഈ റൂമിൽ വെച്ച് അതൊന്ന് ട്രൈ ചെയ്താലോ? ഞാൻ നിന്റെ കുറച്ച് അടിപൊളി ഫോട്ടോസ് എടുത്തു തരാം.”