തന്റെ സ്ലീവ്ലെസ് ടോപ്പിന്റെ മറയില്ലാത്ത ആ വെളുത്ത കൈകൾ അറിയാതെ അയാളുടെ കൈകളിൽ ഒന്ന് തട്ടി. ആ സ്പർശനം മീരയിൽ ഒരു ചെറിയ മിന്നൽപ്പിണർ പായിച്ചു. നാടൻ പെൺകുട്ടിയുടെ പരിഭ്രമം മാറ്റിവെച്ച്, താൻ ആദ്യമായിട്ടാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു അന്യപുരുഷനോട് ഇത്ര അടുത്ത് ഇരിക്കുന്നത് എന്ന ചിന്ത അവളെ കൂടുതൽ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു. അവൾ മെല്ലെ അയാൾക്ക് ചാരിയിരുന്നു.
അതുവരെ നിശബ്ദനായിരുന്ന ആ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ പെട്ടെന്ന് മീരയെ നോക്കി എന്തൊക്കെയോ പറയാൻ തുടങ്ങി. അയാളുടെ ശബ്ദം താഴ്ന്നതായിരുന്നു, പക്ഷേ അതിൽ ഒരു തരം ഗൗരവവും വശീകരണവും കലർന്നിരുന്നു. അയാൾ ഹിന്ദിയിൽ കുറേ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. മീരയ്ക്കും അർജുനും ഹിന്ദി അക്ഷരം പോലും അറിയില്ലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞ അശ്ലീലച്ചുവയുള്ളതും അതിരുകടന്നതുമായ ആ വാക്കുകൾ അവരുടെ കാതുകളിൽ വെറും സംഗീതം പോലെയാണ് പതിച്ചത്.
“തുമാരി ചൂച്ചി ചോട്ടി ഹൈ, ലേക്കിൻ അച്ചാ ഷേപ്പ് ഹൈ. മുജെ ബഹുത്ത് അച്ചാ ലഗാ. മേരേ സാത് കുച്ച് ദിനോം കേലിയേ ആവോ. മേ വൊ ദോനോം ബഡാ കർ ദൂൻഗാ. തുമാരി ചൂത്ത് ഭി ബഹുത്ത് സുന്ദർ ഹോഗി. ചൂസ് ചൂസ്കേ മേരേ ലണ്ട് മാരുൻഗാ. തുമേ സ്വർഗ് മേ ലേകെ ജാവൂൻഗാ…. അച്ചാ പൈസാ ഭി ദൂൻഗാ….”
മീര ഇതൊന്നും മനസ്സിലാക്കാതെ അയാളെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. അർജുനാകട്ടെ, ആ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ തന്റെ ഭാര്യയോട് എന്തോ മാന്യമായ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കുകയാണെന്ന് കരുതി നിഷ്കളങ്കമായി തലയാട്ടി. ആദ്യത്തെ വിമാന യാത്രയുടെ തുടക്കത്തിൽ തങ്ങൾക്ക് കിട്ടുന്ന ഒരു പുതിയ സുഹൃത്താണോ ഇയാൾ എന്ന് പോലും അർജുൻ ചിന്തിച്ചു കാണും.
അവരുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഒരു മറുപടിയും ഇല്ലാത്തത് കണ്ട്, താൻ പറഞ്ഞതൊന്നും ഇവർക്ക് മനസ്സിലായില്ലെന്ന് ആ ഉദ്യോഗസ്ഥന് ബോധ്യമായി. അതോടെ അയാൾ മെല്ലെ സംസാരം നിർത്തി തന്റെ ലാപ്ടോപ്പിലേക്ക് ശ്രദ്ധ മാറ്റി. പക്ഷേ മീരയുടെ മനസ്സിൽ ആ അപരിചിതന്റെ സാമീപ്യവും അയാൾ പറഞ്ഞ ആ ഗൗരവമുള്ള വാക്കുകളും ഒരു നിഗൂഢമായ അനുഭൂതിയായി അവശേഷിച്ചു. എന്തോ വലിയ രഹസ്യം അയാൾ തന്നോട് പങ്കുവെച്ചത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
ഗോവൻ മണ്ണിൽ വിമാനമിറങ്ങിയ ആവേശം മീരയുടെയും അർജുന്റെയും മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു. ലഗേജ് വരാൻ കാത്തുനിൽക്കുന്നതിനിടയിൽ മീര ഒന്ന് ‘ഫ്രഷ്’ ആകാനായി ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് പോയി. ലഗേജ് ബെൽറ്റിന് അരികിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്ന അർജുന്റെ അടുത്തേക്ക് ഗൗരവക്കാരനായ മറ്റൊരു വ്യക്തി നടന്നു വന്നു. കണ്ടിട്ട് ഒരു പട്ടാളക്കാരന്റെയോ ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെയോ ഗാംഭീര്യം—അയാൾ സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി, ഗോവയിൽ നേവിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന മലയാളി ഓഫീസറാണ്.
“ആദ്യമായിട്ടാണോ ഗോവയ്ക്ക്?” എന്ന് കുശലം ചോദിച്ച ശേഷം അയാൾ അല്പം ഗൗരവത്തിൽ അർജുനോട് ചോദിച്ചു: “അല്ല തമ്പി, വിമാനത്തിൽ നിങ്ങളുടെ അടുത്തിരുന്ന ആ മനുഷ്യൻ എന്തൊക്കെയാണ് പറഞ്ഞതെന്ന് തനിക്ക് മനസ്സിലായോ?”
അർജുൻ നിഷ്കളങ്കമായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “ഏയ്, എനിക്ക് ഹിന്ദി അത്ര വശമില്ല സർ. അയാൾ എന്തോ കാര്യമായിട്ട് പറയുന്ന പോലെ തോന്നി, ഞങ്ങൾ ചുമ്മാ തലയാട്ടി കൊടുത്തു.”
നേവി ഓഫീസർ ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. “താൻ അത് അറിയാത്തതാണ് നല്ലതെന്ന് ആദ്യം കരുതി. പക്ഷേ, അയാൾ പറഞ്ഞത് അത്രയും മോശമായ കാര്യങ്ങളാണ്. കേട്ടാൽ ഏതൊരു ഭർത്താവിനും ചോര തിളയ്ക്കും.”
കുതുകലോടെ അർജുൻ ചോദിച്ചു, “അത്രയ്ക്ക് മോശമായിരുന്നോ? എന്താണ് അയാൾ പറഞ്ഞത്?”
ഓഫീസർ ശബ്ദം താഴ്ത്തി വിവരിച്ചു തുടങ്ങി: “അയാൾ പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെയാണ്—നിന്റെ ഭാര്യയുടെ മാറിടം ചെറുതാണെങ്കിലും നല്ല ആകൃതിയുള്ളതാണ്. മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത വിധം അത് അയാളെ ആകർഷിച്ചുപോലും! അയാളുടെ കൂടെ ഏതാനും ദിവസം താമസിക്കാൻ വിടുകയാണെങ്കിൽ അത് വലുതാക്കി കൊടുക്കാമെന്നും, അവളുടെ യോനി അതീവ സുന്ദരമായിരിക്കുമെന്നും അയാൾ തട്ടിവിട്ടു. അവിടെ തന്റെ കൈവശമുള്ള ‘സാധനം’ കയറ്റി സുഖിപ്പിക്കാമെന്നും സ്വർഗ്ഗം കാണിക്കാമെന്നും വരെ അയാൾ പറഞ്ഞു. പോരാത്തതിന് ഇതിനെല്ലാം കൂലിയായി നല്ല പണം നൽകാമെന്നും!”