ലിൻഡയും സെബാസ്റ്റ്യനും ആവേശത്തോടെ ഓരോ ഫോട്ടോകളായി കാണിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ആ കൂട്ടത്തിൽ, ഇത്രയും ചെറിയ ഡ്രസ്സ് ഇട്ടു നിൽക്കുന്ന റിയയെ നാലു ചെറുക്കന്മാർ പൊക്കിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഫോട്ടോ കണ്ടപ്പോൾ അർജുനും മീരയും സ്തബ്ധരായിപ്പോയി.
യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവുമില്ലാതെ സെബാസ്റ്റ്യൻ പറഞ്ഞു, “ഇത് അവളുടെ പഴയ സ്കൂൾ ഫ്രണ്ട്സ് ആണ്.”
അർജുൻ ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ഒരു കൊച്ച് സ്ട്രാപ്ലെസ് ഫ്ലോറൽ പ്രിന്റിംഗ് ട്യൂബ് ക്രോപ്പ് ടോപ്പും, പിന്നെ ഒരു പാവാടയും. അവളുടെ നെഞ്ചും വയറും പൊക്കിളും തുടയും ഒക്കെ നന്നായി പ്രദർശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ആ വേഷത്തിൽ നിൽക്കുന്ന അവളെ ആ ചെറുക്കന്മാർ അത്തരത്തിൽ പൊക്കിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അർജുന്റെ ഉള്ളിൽ കടുത്ത ചിന്തകൾ കടന്നുവന്നു. ഇത്രയും പ്രദർശനം നടത്തി നിൽക്കുമ്പോൾ പിന്നെങ്ങനെ പയ്യന്മാർ തുറിച്ചു നോക്കാതിരിക്കും?
അവളുടെ സാമാനത്തിൽ അവന്മാരുടെ വിരലുകൾ കയറിക്കാണുമെന്നും, ആരും ഇല്ലാത്ത മൂലയിൽ കൊണ്ടുപോയി പ്ലക്കിയിട്ടുണ്ടാകുമെന്നും അർജുൻ മനസ്സിൽ കരുതി. ഇത്രയും ചെറിയ വസ്ത്രം ധരിച്ച് അന്യപുരുഷന്മാരുടെ കൈകളിൽ ഇരിക്കുന്ന മകളെക്കുറിച്ച് യാതൊരു കുണ്ഠിതവുമില്ലാതെ സംസാരിക്കുന്ന സെബാസ്റ്റ്യനെയും ലിൻഡയെയും കണ്ട് അർജുനും മീരയും അമ്പരന്നു നിന്നുപോയി.
“നിങ്ങൾ ആദ്യമായിട്ടാണല്ലേ?” സെബാസ്റ്റ്യന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ട് അർജുൻ ഒന്ന് പതറി. അയാൾ ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്താണെന്ന് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാകാതെ അർജുൻ പറഞ്ഞു, “അതെ അങ്കിൾ, ഞങ്ങൾ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് ആദ്യമായിട്ടാണ് ഗോവയിൽ. ഞങ്ങളുടെ ഹണിമൂണിന് വന്നതാണ്.”
അർജുന്റെ മറുപടി കേട്ട് സെബാസ്റ്റ്യൻ ഒന്ന് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. “ഏയ്, ഞാൻ അതല്ല ഉദ്ദേശിച്ചത് അർജുനേ,” സെബാസ്റ്റ്യൻ മീരയെ പാളിനോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ ചോദിച്ചത് മീരയെക്കുറിച്ചാണ്,” സെബാസ്റ്റ്യൻ തുടർന്നു. “മീര ഇങ്ങനെയൊരു ഡ്രസ്സ് ഇട്ടു വരുന്നത് ആദ്യമായിട്ടാണല്ലേ? അതിന്റെ ഒരു അങ്കലാപ്പ് നിന്റെ മുഖത്ത് നന്നായി കാണുന്നുണ്ട് മോളേ. നടക്കുമ്പോഴും ഇരിക്കുമ്പോഴുമൊക്കെ നിനക്ക് എന്തോ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് ഉള്ളതുപോലെ.”
മീര ഒന്ന് ചുവന്നു. “അത്… അങ്കിൾ, ഞാൻ നാട്ടിൽ സാധാരണ സാരിയോ ചുരിദാറോ ഒക്കെയാണല്ലോ ഇടാറുള്ളത്. ഇത് പിന്നെ ഗോവ ആയതുകൊണ്ട് ഒന്ന് മാറ്റിപ്പിടിച്ചതാണ്. പക്ഷേ എനിക്കെന്തോ ഒരു സങ്കോചം…”
“സാരമില്ല, അത് ശരിയാക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ,” സെബാസ്റ്റ്യൻ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന മട്ടിൽ പറഞ്ഞു. “റിയയെ കണ്ടില്ലേ? അവൾ പണ്ട് നിന്നെപ്പോലെ തന്നെയായിരുന്നു. പക്ഷേ ഒരിക്കൽ ആത്മവിശ്വാസം കിട്ടിക്കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഇതൊക്കെ വളരെ കംഫർട്ടബിൾ ആയി തോന്നും. വസ്ത്രമല്ല നമ്മളെ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടത്, നമ്മളാണ് വസ്ത്രത്തെ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടത്.”
ലിൻഡയും ആ സംഭാഷണത്തിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. “അതെ മീരേ, സെബാസ്റ്റ്യൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാ. റിയയുടെ പഴയ ഫോട്ടോകൾ കണ്ടാൽ നിനക്ക് അത് മനസ്സിലാകും. നീയും നല്ല ഭംഗിയുള്ള കുട്ടിയാ. ഒന്ന് മനസ്സ് വെച്ചാൽ നിനക്കും നല്ല ഗ്ലാമറസ് ആയി നടക്കാം. അർജുന് അതിൽ എതിർപ്പൊന്നും ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ, അല്ലേ?”
അർജുൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചെങ്കിലും അവന്റെ ഉള്ളിൽ ആകെ ഒരു ആശയക്കുഴപ്പമായിരുന്നു. സെബാസ്റ്റ്യന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ ആധുനികമായ ഈ കാഴ്ചപ്പാടുകളും തന്റെയും മീരയുടെയും സങ്കല്പങ്ങളും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം അവൻ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.
ലിൻഡ ആവേശത്തോടെ അടുത്ത ആൽബത്തിലേക്ക് വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ചു. “ഇത് കണ്ടോ, ഇതൊരു പ്രമുഖ Lingerie ബ്രാൻഡിന് വേണ്ടി ചെയ്തതാണ്. ഇതിന് അവർ വലിയൊരു തുകയാണ് പ്രതിഫലം നൽകിയത്,” ലിൻഡ പറഞ്ഞു.
ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ ചിത്രങ്ങൾ അർജുനെയും മീരയെയും അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ സ്തംഭിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞു. റിയ ധരിച്ചിരിക്കുന്നത് വസ്ത്രം എന്ന് പറയാൻ പോലും പറ്റാത്തത്ര നേരിയ, സുതാര്യമായ (transparent) തുണിത്തരങ്ങളാണ്. വളരെ ചെറിയ, വെറും നൂലുകൾ കൊണ്ട് ബന്ധിപ്പിച്ചതുപോലെയുള്ള അണ്ടർവെയറുകൾ മാത്രമാണ് അവളുടെ ശരീരത്തിലുള്ളത്. ആ നേരിയ തുണികൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ നഗ്നത ഏകദേശം പൂർണ്ണമായും വെളിവാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.