അടുത്ത ഫോട്ടോയിലേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ സംഗതികൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി. അതിൽ റിയ ഒരു വശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞുനിൽക്കുകയാണ്, പൂർണ്ണ നഗ്നയായി തന്നെ. അവളുടെ ഒരു മുലയുടെ വശവും ആകൃതിയും ആ ചിത്രത്തിൽ വളരെ വ്യക്തമായിരുന്നു. ക്യാമറയുടെ ആംഗിൾ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ പുറകുവശത്തെ വടിവുകളിലായിരുന്നു ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നത്. അവളുടെ ചന്തിയുടെ മുഴുപ്പും ആ വശ്യമായ വളവും ആ ചിത്രത്തിൽ എടുത്തുനിന്നു. എങ്കിലും, മുൻഭാഗം വശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ അവളുടെ പൂറ് ആ ചിത്രത്തിൽ കാണാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
അർജുൻ ആ കാഴ്ച്ചകളിൽ തറഞ്ഞുപോയി. ലിൻഡയാകട്ടെ, യാതൊരു സങ്കോചവുമില്ലാതെ അടുത്ത ഫോട്ടോയും കാണിച്ചു കൊടുത്തു. അത് ഒരു ബാത്ത്ടബ്ബിന് അരികിൽ വെച്ചുള്ള ഷൂട്ട് ആയിരുന്നു. റിയയുടെ ദേഹമാകെ വെളുത്ത സോപ്പുപതകൾ പുരണ്ടിരിക്കുന്നു. അവൾ നഗ്നയായി നിൽക്കുകയാണെങ്കിലും, അവളുടെ പൂറിന്റെ ഭാഗത്ത് സോപ്പുപതകൾ നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നതിനാൽ ആ ഭാഗം മറയ്ക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
എന്നാൽ, അവളുടെ നഗ്നമായ മാറിടങ്ങൾ ആ പതകൾക്കിടയിലൂടെ വളരെ വ്യക്തമായി തന്നെ പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന പോസിലായിരുന്നു ആ ചിത്രം, അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവളുടെ നഗ്നമായ ചന്തിയും ആ സോപ്പുപതകൾക്കിടയിലൂടെ വശ്യമായി ദൃശ്യമായിരുന്നു.
“ഈ സോപ്പുപതയുടെ ഷൂട്ട് വലിയ ഹിറ്റായിരുന്നു,” ലിൻഡ പറഞ്ഞു. “അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ വളവും ആ പതകൾക്കിടയിലൂടെ എത്ര മനോഹരമായാണ് വന്നിരിക്കുന്നത് എന്ന് നോക്ക്. റിയയ്ക്ക് അവളുടെ ഈ ലുക്കിൽ വലിയ വിശ്വാസമാണ്.”
മുറിയിൽ ആകെ ഒരു നിശബ്ദത പടർന്നു. മീരയുടെ മുഖം വല്ലാതെ ചുവന്നിരുന്നു, അവൾ അർജുനെ ഒന്ന് നോക്കി. അർജുനാകട്ടെ, സ്ക്രീനിലെ ആ നഗ്നചിത്രങ്ങളും തന്റെ തൊട്ടടുത്ത് വശ്യമായി ഇരിക്കുന്ന റിയയും തമ്മിലുള്ള സാമ്യം കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. റിയ അപ്പോഴും അവനെത്തന്നെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. തന്റെ മകളുടെ നഗ്നതയെ ഒരു കച്ചവടച്ചരക്കായോ കലയായോ മാത്രം കാണുന്ന ആ മാതാപിതാക്കളുടെ രീതി അവരെ ശരിക്കും അമ്പരപ്പിച്ചു.
സെബാസ്റ്റ്യൻ തന്റെ കസേരയിൽ അല്പം കൂടി സൗകര്യമായി ഇരുന്നുകൊണ്ട് അർജുനെയും മീരയെയും മാറി മാറി നോക്കി. അയാളുടെ മുഖത്ത് ഒരു തത്വചിന്തകന്റെ ഗൗരവമുണ്ടായിരുന്നു.
“നിങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്നതുപോലെയല്ല ഇത്,” സെബാസ്റ്റ്യൻ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. “ഇതെല്ലാം മനുഷ്യശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവികമായ സൗന്ദര്യം ഒപ്പിയെടുക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളാണ്. ഒരു ശില്പം കാണുന്നതുപോലെയോ ഒരു പെയിന്റിംഗ് ആസ്വദിക്കുന്നതുപോലെയോ വേണം ഇതിനെ കാണാൻ. ഈ തിരിച്ചറിവ് മനുഷ്യന് വലിയ ആശ്വാസമാണ് നൽകുന്നത്.”
അർജുൻ സെബാസ്റ്റ്യന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു. ലിൻഡ അപ്പോഴും ഫോണിലെ ആ നഗ്നചിത്രങ്ങളിൽ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
“ജീവിതത്തിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ, പിരിമുറുക്കങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇത്തരം സൗന്ദര്യക്കാഴ്ചകൾ മനുഷ്യനെ ടെൻഷനിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കും,” സെബാസ്റ്റ്യൻ തുടർന്നു. “മനസ്സിന്റെ ഭാരം കുറയ്ക്കാനും സമാധാനം നൽകാനും പ്രകൃതിദത്തമായ ഈ നഗ്നതയ്ക്ക് കഴിയും. അല്ലാതെ ഇതൊന്നും വെറും ‘പോൺ’ ചിത്രങ്ങൾ അല്ല. ലൈംഗികതയേക്കാൾ ഉപരിയായി ഇതിൽ ഒരു ആത്മീയമായ സൗന്ദര്യമുണ്ട് (Aesthetic beauty). അത് മനസ്സിലാക്കാൻ പാകതയുള്ള ഒരു മനസ്സ് വേണം.”
മീര ഒന്നും മിണ്ടിയില്ലെങ്കിലും അവളുടെ ഉള്ളിലെ അങ്കലാപ്പ് അല്പം കുറഞ്ഞതുപോലെ തോന്നി. സെബാസ്റ്റ്യൻ തന്റെ മകളുടെ നഗ്നതയെ ഒരു ‘തെറാപ്പി’ പോലെയാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
“നമ്മൾ ജനിക്കുമ്പോൾ നഗ്നരാണ്, മരിക്കുമ്പോഴും ഒന്നും കൊണ്ടുപോകുന്നില്ല. പിന്നെന്തിനാണ് ഈ ശരീരത്തെ ഇത്രയധികം ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കുന്നത്?” സെബാസ്റ്റ്യൻ ചോദിച്ചു. “റിയ അത് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് അവൾ ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ ഇത്രയും കോൺഫിഡൻസോടെ നിൽക്കുന്നത്. അവളുടെ ആത്മവിശ്വാസം കാണുമ്പോൾ കാണുന്നവർക്കും ഒരു പോസിറ്റീവ് എനർജി ലഭിക്കും.”